نوشته شده توسط : yasamin



شرکت نسبی یکی دیگر از اقسام شرکت های اشخاص است. این شرکت مختص به قانون ایران است و در کشورهای اروپایی چنین شرکتی وجود ندارد و تنها شرکتی است که با اصول فقه اسلامی و اصول حقوق مدنی ایران مطابقت دارد.
ماده 183 قانون تجارت ایران شرکت نسبی را این گونه تعریف می نماید: “شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوص، بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند”.
شرکت نسبی در واقع قالب متفاوتی از سایر قالب ها است و اهداف خاصی را دنبال می کند. از یک طرف، مسئولیت شرکا به مانند شرکت تضامنی آن قدر زیاد نمی باشد، بلکه به نسبت سرمایه است. از طرف دیگر، یک اطمینان نسبی برای طرف های معامله ایجاد می کند. در شرکت های نسبی نزدیکی بیشتری با شرکت های تضامنی دارند. از این رو، اگر شرکت سهامی و با مسئولیت محدود را داخل یک دسته قرار دهیم، این دو شرکت ( تضامنی و نسبی ) را نیز از جهت شدت مسئولیت می توان داخل یک دسته قرار داد و از لحاظ سازمان داخلی، این شرکت شباهت بسیار نزدیکی با شرکت تضامنی دارد. فقط از حیث رابطه شرکت و شرکا با اشخاص ثالث فرق هایی بین این شرکت و شرکت تضامنی وجود دارد.
در قانون تجارت، ارکان شرکت نسبی تعریف نشده است ولی از چند ماده ای که به طور اجمال موضوعات مربوط به اینگونه شرکت ها را مطرح می سازد اینچنین استنباط می گردد که ارکان اصلی شرکت عبارتند از:
الف- همه شرکا
ب- مدیر
مقررات مربوط به مدیریت شرکت نسبی عیناَ شبیه به شرکت تضامنی است. بنابراین در شرکت نسبی حداقل یک مدیر به انتخاب شرکا و از بین شرکا یا خارج از شرکا انتخاب می شود و مسئولیت حقوقی مدیر در مقابل شرکت همچون مسئولیت وکیل است.

تشکیل شرکت نسبی و ثبت آن
شرکت نسبی بین دو یا چند نفر و برای امور تجاری تشکیل می شود. شرکت با تنظیم شرکتنامه و انعقاد عقد آن و پرداخت تمام سرمایه تشکیل می شود. تا زمانی که تمام سرمایه شرکت پرداخت نشده است نمی توان شرکت را تشکیل شده دانست. سهم الشرکه در شرکت نسبی نیز ممکن است نقدی یا غیرنقدی باشد. به هرحال سهم الشرکه نقدی باید حین شروع شرکت پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی که ممکن است جنس یا کارخانه یا امتیاز و یا کار شرکا باشد به تراضی تمام شرکا تقویم و تحویل گردد.
یادآوری می شود که :
در هنگام ثبت شرکت نسبی منافع به نسبت سهم الشرکه بین شرکا تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکت نامه غیر از این ترتیب را مقرر داشته باشد. ( ماده 185 ناظر به ماده 119 ق. ت )

مدارک لازم برای ثبت شرکت نسبی
1. دو نسخه شرکتنامه ی تکمیل شده
2. دو نسخه تقاضانامه ی تکمیل شده
3. دو نسخه اساسنامه ی تکمیل شده
4. دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
5. دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
6. تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکا ،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد)
7. اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
8. اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره، مدیر عامل
9. اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره رایگان تخصصی، با همکاران ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل نمایید.



:: بازدید از این مطلب : 126
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 آذر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



شرکت نسبی یکی دیگر از اقسام شرکت های اشخاص است. این شرکت مختص به قانون ایران است و در کشورهای اروپایی چنین شرکتی وجود ندارد و تنها شرکتی است که با اصول فقه اسلامی و اصول حقوق مدنی ایران مطابقت دارد.
ماده 183 قانون تجارت ایران شرکت نسبی را این گونه تعریف می نماید: “شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوص، بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند”.
شرکت نسبی در واقع قالب متفاوتی از سایر قالب ها است و اهداف خاصی را دنبال می کند. از یک طرف، مسئولیت شرکا به مانند شرکت تضامنی آن قدر زیاد نمی باشد، بلکه به نسبت سرمایه است. از طرف دیگر، یک اطمینان نسبی برای طرف های معامله ایجاد می کند. در شرکت های نسبی نزدیکی بیشتری با شرکت های تضامنی دارند. از این رو، اگر شرکت سهامی و با مسئولیت محدود را داخل یک دسته قرار دهیم، این دو شرکت ( تضامنی و نسبی ) را نیز از جهت شدت مسئولیت می توان داخل یک دسته قرار داد و از لحاظ سازمان داخلی، این شرکت شباهت بسیار نزدیکی با شرکت تضامنی دارد. فقط از حیث رابطه شرکت و شرکا با اشخاص ثالث فرق هایی بین این شرکت و شرکت تضامنی وجود دارد.
در قانون تجارت، ارکان شرکت نسبی تعریف نشده است ولی از چند ماده ای که به طور اجمال موضوعات مربوط به اینگونه شرکت ها را مطرح می سازد اینچنین استنباط می گردد که ارکان اصلی شرکت عبارتند از:
الف- همه شرکا
ب- مدیر
مقررات مربوط به مدیریت شرکت نسبی عیناَ شبیه به شرکت تضامنی است. بنابراین در شرکت نسبی حداقل یک مدیر به انتخاب شرکا و از بین شرکا یا خارج از شرکا انتخاب می شود و مسئولیت حقوقی مدیر در مقابل شرکت همچون مسئولیت وکیل است.

تشکیل شرکت نسبی و ثبت آن
شرکت نسبی بین دو یا چند نفر و برای امور تجاری تشکیل می شود. شرکت با تنظیم شرکتنامه و انعقاد عقد آن و پرداخت تمام سرمایه تشکیل می شود. تا زمانی که تمام سرمایه شرکت پرداخت نشده است نمی توان شرکت را تشکیل شده دانست. سهم الشرکه در شرکت نسبی نیز ممکن است نقدی یا غیرنقدی باشد. به هرحال سهم الشرکه نقدی باید حین شروع شرکت پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی که ممکن است جنس یا کارخانه یا امتیاز و یا کار شرکا باشد به تراضی تمام شرکا تقویم و تحویل گردد.
یادآوری می شود که :
در هنگام ثبت شرکت نسبی منافع به نسبت سهم الشرکه بین شرکا تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکت نامه غیر از این ترتیب را مقرر داشته باشد. ( ماده 185 ناظر به ماده 119 ق. ت )

مدارک لازم برای ثبت شرکت نسبی
1. دو نسخه شرکتنامه ی تکمیل شده
2. دو نسخه تقاضانامه ی تکمیل شده
3. دو نسخه اساسنامه ی تکمیل شده
4. دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
5. دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
6. تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکا ،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد)
7. اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
8. اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره، مدیر عامل
9. اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره رایگان تخصصی، با همکاران ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل نمایید.



:: بازدید از این مطلب : 135
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 آذر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



شرکت با مسئولیت محدود ، از متداول ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل می گردد. ماده 94 قانون تجارت ، شرکت با مسئولیت محدود را چنین معرفی می کند : ” شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می شود و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

خصایص شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود شرکتی موضوعاَ تجاری است و به عبارت دیگر، موضوع فعالیت آن نمی تواند چیزی جز امور تجاری باشد ( ماده 94 ق. ت ) . از این نظر، شرکت با مسئولیت محدود با شرکت سهامی متفاوت است ؛ چه شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری تشکیل شود و به اصطلاح یک شرکت شکلاَ تجاری است . ( ماده 2 لایحه قانونی 1347)

شخصیت حقوقی شرکت
شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت موضوعاَ تجاری است ؛ با این توضیح که فقط می تواند برای امور تجاری تشکیل شود. تشکیل این نوع شرکت ، برخلاف شرکت سهامی ، نیاز به تشریفات پیچیده ای ندارد ، بلکه کافی است دو نفر شریک وجود داشته باشند و سرمایه نقدی و غیرنقدی خود را روی هم جمع کرده، تسلیم کنند تا شرکت تشکیل شود.
در اسم شرکت ، باید عبارت با مسئولیت محدود قید شود. تا کسانی که با شرکت معامله می کنند، متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسئولیتش محدود به سرمایه اش است. ( ماده 95 قانون تجارت ) .
یادآوری می شود که :
– حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت با مسئولیت محدود یک ریال می باشد.
– داشتن بازرس برای شرکت های با مسئولیت محدود اجبار نمی باشد اما شرکت می تواند بازرس داشته باشد.
– دوره انتخاب مدیران و مدیر عامل بدون محدودیت می باشد . در صورت داشتن بازرسین دوره انتخاب آن ها حداکثر یک سال می باشد.

امتیازات و معایب شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکا دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. در حقوق ایران ، یک امتیاز عمده دیگر نیز برای شریک در این نوع شرکت وجود دارد و آن این است که در صورت ورشکسته شدن شرکت ، الزاماَ خود شریک ورشکسته اعلام نمی شود، امری که در مورد شرکت های دیگر تجاری صدق می کند. علاوه بر این ، تشکیل شرکت با مسئولیت محدود بسیار ساده تر از تشکیل شرکت سهامی و حتی شرکت سهامی خاص است و کافی است که دو نفر شریک وجود داشته باشند تا شرکت، با جمع شرایط دیگر ، تشکیل شود. اداره کردن شرکت با مسئولیت محدود نیز آسان تر است و معمولاَ توسط یک یا دو مدیر انجام می شود؛ در حالی که شرکت سهامی لااقل باید یک هیئت مدیره سه نفره داشته باشد. در شرکت با مسئولیت محدود ، نهاد کنترل کننده وجود ندارد، مگر آنکه تعداد شرکا از دوازده نفر بیشتر باشد که در این صورت، تشکیل یک هیئت نظار ضروری است ( ماده 109 ق. ت ).
جز در موردی که شرکت با مسئولیت محدود دارای هیئت نظار است، مجمع عمومی هم در شرکت وجود ندارد و شرکا به طور انفرادی مورد مشورت قرار می گیرند. سرانجام اینکه تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول با مبلغ کمی سرمایه هم میسر است ؛ در حالی که در شرکت های سهامی خاص و عام ، به ترتیب حداقل یک میلیون و 5 میلیون ریال سرمایه لازم است تا شرکت بتواند به وجود بیاید.
مجموعه امتیازات مذکور موجب موفقیت این شکل از شرکت در دنیای معاملات است. اما قابل ذکر است این شکل شرکت فقط دارای امتیاز نیست، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی در بر دارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ، از جمله اینکه هرگاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکا مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند، به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود. این امر عملاَ از شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت مختلط غیرسهامی می سازد که در آن یکی از شرکا ( مدیر ) مسئولیت تضامنی و شخصی خواهد داشت. با این کیفیت ، هدفی که قانون گذار دنبال می کرد تا شرکت با مسئولیت محدود جایگزین شرکت های مختلط غیرسهامی شود و موسسات کوچک و متوسط در قالب این شرکت تاسیس شوند، حاصل نخواهند شد.
برای رفع این اشکالات و به عبارت دیگر، برای آنکه شکل شرکت با مسئولیت محدود مورد استفاده قرار گیرد- بدون آنکه وسیله تقلب شود – قانون گذار نکات چندی را مطرح نظر قرار داده است :
اول اینکه برای کسانی که انتخاب شرکت با مسئولیت محدود را وسیله ای برای رسیدن به اهداف متقلبانه قرار می دهند، مجازات خاص کیفری مقرر کرده است. به موجب ماده 115 ، اشخاص ذیل کلاهبردار محسوب می شوند :
الف. موسسین و مدیرانی که برخلاف واقع پرداخت تمام سهم الشرکه نقدی و تقویم و تسلیم سهم الشرکه غیرنقدی را در اوراق و اسنادی که برای ثبت شرکت ها بدهند اظهار کرده باشند.
ب. کسانی که به وسیله متقلبانه سهم الشرکه غیرنقدی را بیش از قیمت واقعی آن تقدیم کرده باشند.
ج. مدیرانی که با نبودن صورت دارایی یا به استناد صورت دارایی مزور منافع موهومی را بین شرکا تقسیم کنند. ( ماده 115 لایحه اصلاحی ….)
دوم اینکه تشکیل سرمایه احتیاطی ( ذخیره احتیاطی) را در این نوع شرکت ضروری دانسته است ( ماده 113 ق. ت ) ، این سرمایه احتیاطی اجازه می دهد که در صورت لزوم، بدهی های شرکت از آن پرداخت شود.
سوم اینکه هر گاه ارزش ضررهای وارد به شرکت نصف سرمایه آن باشد ، هر یک از شرکا می تواند تحت شرایط مندرج در بند “ج” ماده 114 قانون تجارت ، انحلال شرکت را بخواهد.
مع ذلک ، این اقدامات کفایت نمی کند و به نظر دکتر اسکینی در کتاب حقوق تجارت شرکت های تجاری، برای جلوگیری از تقلبات احتمالی نیاز به وضع قواعد جدید می باشد.

شرکت با مسئولیت محدود در موارد ذیل منحل می شود :
1. وقتی که هدف یا موضوع شرکت انجام شده یا انجام آن غیرممکن گردد.
2. وقتی که مدت شرکت منقضی شده باشد.
3. در صورتی که شرکت ورشکست شود.
4. در صورتی که عده ای از شرکا که سهم الشرکه آنان بیش از نصف سرمایه شرکت باشد تصمیم به انحلال آن بگیرند.
5. در مورد فوت یکی از شرکا، در صورتی که به موجب اساسنامه این امر پیش بینی شده باشد.
چنانچه قصد دارید شرکت خود را به ثبت برسانید، در اسرع وقت با همکاران ما در « ثبت شرکت نیک » تماس حاصل فرمایید. مشاوران مجرب ما در این مرکز ، کلیه ی امور ثبتی و اداری شما را در کوتاه ترین زمان ممکن به انجام خواهند رساند.



:: بازدید از این مطلب : 123
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 آذر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



شرکت با مسئولیت محدود ، از متداول ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل می گردد. ماده 94 قانون تجارت ، شرکت با مسئولیت محدود را چنین معرفی می کند : ” شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می شود و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

خصایص شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود شرکتی موضوعاَ تجاری است و به عبارت دیگر، موضوع فعالیت آن نمی تواند چیزی جز امور تجاری باشد ( ماده 94 ق. ت ) . از این نظر، شرکت با مسئولیت محدود با شرکت سهامی متفاوت است ؛ چه شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری تشکیل شود و به اصطلاح یک شرکت شکلاَ تجاری است . ( ماده 2 لایحه قانونی 1347)

شخصیت حقوقی شرکت
شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت موضوعاَ تجاری است ؛ با این توضیح که فقط می تواند برای امور تجاری تشکیل شود. تشکیل این نوع شرکت ، برخلاف شرکت سهامی ، نیاز به تشریفات پیچیده ای ندارد ، بلکه کافی است دو نفر شریک وجود داشته باشند و سرمایه نقدی و غیرنقدی خود را روی هم جمع کرده، تسلیم کنند تا شرکت تشکیل شود.
در اسم شرکت ، باید عبارت با مسئولیت محدود قید شود. تا کسانی که با شرکت معامله می کنند، متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسئولیتش محدود به سرمایه اش است. ( ماده 95 قانون تجارت ) .
یادآوری می شود که :
– حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت با مسئولیت محدود یک ریال می باشد.
– داشتن بازرس برای شرکت های با مسئولیت محدود اجبار نمی باشد اما شرکت می تواند بازرس داشته باشد.
– دوره انتخاب مدیران و مدیر عامل بدون محدودیت می باشد . در صورت داشتن بازرسین دوره انتخاب آن ها حداکثر یک سال می باشد.

امتیازات و معایب شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکا دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. در حقوق ایران ، یک امتیاز عمده دیگر نیز برای شریک در این نوع شرکت وجود دارد و آن این است که در صورت ورشکسته شدن شرکت ، الزاماَ خود شریک ورشکسته اعلام نمی شود، امری که در مورد شرکت های دیگر تجاری صدق می کند. علاوه بر این ، تشکیل شرکت با مسئولیت محدود بسیار ساده تر از تشکیل شرکت سهامی و حتی شرکت سهامی خاص است و کافی است که دو نفر شریک وجود داشته باشند تا شرکت، با جمع شرایط دیگر ، تشکیل شود. اداره کردن شرکت با مسئولیت محدود نیز آسان تر است و معمولاَ توسط یک یا دو مدیر انجام می شود؛ در حالی که شرکت سهامی لااقل باید یک هیئت مدیره سه نفره داشته باشد. در شرکت با مسئولیت محدود ، نهاد کنترل کننده وجود ندارد، مگر آنکه تعداد شرکا از دوازده نفر بیشتر باشد که در این صورت، تشکیل یک هیئت نظار ضروری است ( ماده 109 ق. ت ).
جز در موردی که شرکت با مسئولیت محدود دارای هیئت نظار است، مجمع عمومی هم در شرکت وجود ندارد و شرکا به طور انفرادی مورد مشورت قرار می گیرند. سرانجام اینکه تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول با مبلغ کمی سرمایه هم میسر است ؛ در حالی که در شرکت های سهامی خاص و عام ، به ترتیب حداقل یک میلیون و 5 میلیون ریال سرمایه لازم است تا شرکت بتواند به وجود بیاید.
مجموعه امتیازات مذکور موجب موفقیت این شکل از شرکت در دنیای معاملات است. اما قابل ذکر است این شکل شرکت فقط دارای امتیاز نیست، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی در بر دارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ، از جمله اینکه هرگاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکا مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند، به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود. این امر عملاَ از شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت مختلط غیرسهامی می سازد که در آن یکی از شرکا ( مدیر ) مسئولیت تضامنی و شخصی خواهد داشت. با این کیفیت ، هدفی که قانون گذار دنبال می کرد تا شرکت با مسئولیت محدود جایگزین شرکت های مختلط غیرسهامی شود و موسسات کوچک و متوسط در قالب این شرکت تاسیس شوند، حاصل نخواهند شد.
برای رفع این اشکالات و به عبارت دیگر، برای آنکه شکل شرکت با مسئولیت محدود مورد استفاده قرار گیرد- بدون آنکه وسیله تقلب شود – قانون گذار نکات چندی را مطرح نظر قرار داده است :
اول اینکه برای کسانی که انتخاب شرکت با مسئولیت محدود را وسیله ای برای رسیدن به اهداف متقلبانه قرار می دهند، مجازات خاص کیفری مقرر کرده است. به موجب ماده 115 ، اشخاص ذیل کلاهبردار محسوب می شوند :
الف. موسسین و مدیرانی که برخلاف واقع پرداخت تمام سهم الشرکه نقدی و تقویم و تسلیم سهم الشرکه غیرنقدی را در اوراق و اسنادی که برای ثبت شرکت ها بدهند اظهار کرده باشند.
ب. کسانی که به وسیله متقلبانه سهم الشرکه غیرنقدی را بیش از قیمت واقعی آن تقدیم کرده باشند.
ج. مدیرانی که با نبودن صورت دارایی یا به استناد صورت دارایی مزور منافع موهومی را بین شرکا تقسیم کنند. ( ماده 115 لایحه اصلاحی ….)
دوم اینکه تشکیل سرمایه احتیاطی ( ذخیره احتیاطی) را در این نوع شرکت ضروری دانسته است ( ماده 113 ق. ت ) ، این سرمایه احتیاطی اجازه می دهد که در صورت لزوم، بدهی های شرکت از آن پرداخت شود.
سوم اینکه هر گاه ارزش ضررهای وارد به شرکت نصف سرمایه آن باشد ، هر یک از شرکا می تواند تحت شرایط مندرج در بند “ج” ماده 114 قانون تجارت ، انحلال شرکت را بخواهد.
مع ذلک ، این اقدامات کفایت نمی کند و به نظر دکتر اسکینی در کتاب حقوق تجارت شرکت های تجاری، برای جلوگیری از تقلبات احتمالی نیاز به وضع قواعد جدید می باشد.

شرکت با مسئولیت محدود در موارد ذیل منحل می شود :
1. وقتی که هدف یا موضوع شرکت انجام شده یا انجام آن غیرممکن گردد.
2. وقتی که مدت شرکت منقضی شده باشد.
3. در صورتی که شرکت ورشکست شود.
4. در صورتی که عده ای از شرکا که سهم الشرکه آنان بیش از نصف سرمایه شرکت باشد تصمیم به انحلال آن بگیرند.
5. در مورد فوت یکی از شرکا، در صورتی که به موجب اساسنامه این امر پیش بینی شده باشد.
چنانچه قصد دارید شرکت خود را به ثبت برسانید، در اسرع وقت با همکاران ما در « ثبت شرکت نیک » تماس حاصل فرمایید. مشاوران مجرب ما در این مرکز ، کلیه ی امور ثبتی و اداری شما را در کوتاه ترین زمان ممکن به انجام خواهند رساند.



:: بازدید از این مطلب : 122
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 آذر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


همان طور که می دانید، هر کشور ویژگی ها و قواعد خاص خود را دارد که باید بر اساس همان قواعد فعالیت کرد. در ایران نیز قوانین و مقررات خاصی وجود دارد که می بایست طبق آن عمل شود.
ماده 1 قانون راجع به ثبت شرکت ها مصوب 1310 تصریح می نماید :
” هر شرکتی که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن در ایران باشد شرکت ایرانی محسوب می شود .”
در ماده 1 قانون یاد شده برای به وجود آمدن تابعیت ایرانی یک شرکت نکاتی مورد اشاره قرار گرفته است که عبارتند از :
1. شرکت در ایران تشکیل شده باشد.
2. مرکز اصلی شرکت در ایران باشد.
از دو شرط یاد شده چنین مستفاد می گردد که شرکت های خارجی که به وسیله شعبه یا نمایندگی در ایران به ثبت می رسند دارای تابعیت ایرانی نمی باشد چه اول این که تشکیل آن در ایران محقق نگردیده است بلکه فقط در ایران ثبت شده است زیرا تشکیل شرکت دارای تشریفاتی است که برای تشکیل شرکت خارجی میسر نمی باشد. دوم این که شرکت وقتی دارای تابعیت است که مرکز اصلی شرکت یا مرکز اصلی عملیات تجاری شرکت در ایران باشد در حالی که شرکت های خارجی فقط شعبه یا نمایندگی را به ثبت می رسانند. اما مرکز عملیات شرکت اصلی را ثبت نمی کنند بنابراین شرکت ایرانی یا شرکت با تابعیت ایرانی باید دو شرط مندرج در ماده 1 قانون راجع به ثبت شرکت ها را داشته باشد.
مرجع ثبت شرکت ها در تهران “اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی” و در خارج از تهران “اداره ثبت اسناد و املاک” مرکز اصلی فعالیت شرکت است که دفتری مخصوص برای ثبت شرکت ها اختصاص داده است. در صورتیکه در محل مربوطه، ثبت اسناد نباشد، دفاتر اسناد رسمی یا دفتر دادگاه مرجع ثبت خواهد بود.
برای اینکه بتوانید یک شرکت ثبت کنید باید قبل از هر چیز دانستنی های مربوط به شرکت ها را کاملاً مطالعه کرده باشید و با آگاهی کامل، در صورت توافق بین شرکا، با تنظیم مدارم لازم اقدام به ثبت شرکت نمایید. آگاهی از قواعد شرکت های تجاری نه تنها برای فعالین تجاری ایرانی بلکه برای اشخاص خارجی مایل به فعالیت تجاری در ایران نیز امری ضروری و غیر قابل اجتناب است.
طبق ماده ی 20 قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران، شرکت های ثجاری بر 7 قسم است :
شرکت سهامی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی، شرکت تعاونی تولید و مصرف
در ایران، شرکت های سهامی خاص و با مسئولیت محدود، از رایج ترین و متداول ترین انواع شرکت ها می باشند.

قواعد ثبت شرکت های سهامی خاص :
– حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت سهامی خاص 3 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.
– حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال برابر با یکصد هزار تومان می باشد.
– در بدو تاسیس حداقل 35% سرمایه به صورت نقدی باید به حساب شرکت تودیع شود.
– در صورت سرمایه غیر نقدی ( در صورت وجود ) باید به تفکیک تقویم و در اظهارنامه منعکس گردد.
– در شرکت سهامی خاص، دو بازرس اصل و علی البدل باید وجود داشته باشد. بازرس موظف است با توجه به اساسنامه شرکت و مصوبات مجمع عمومی بطور مستمر بر اعمال و تصمیمات مدیران نظارت و نقطه نظرات خویش را در قالب گزارش مکتوب سالیانه تهیه و به مجمع عمومی ارائه نماید.بر این اساس بازرس اختیار دسترسی به تمامی اسناد،مدارک،دفاتر و رسیدگی به حساب های شرکت را دارد.وی همچنین وظیفه دارد از صحت و سقم گزارش و اطلاعاتی که هیات مدیره در اختیار مجمع عمومی قرار می دهد اطمینان حاصل نماید و در صورت بروز هرگونه مغایرت، اطلاعات صحیح را کسب و به مجمع گزارش کند.
– اظهارنامه که به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد به انضمام رسید واریز وجه و صورت اقلام غبر نقد و ( با امضای سهامداران ) به همراه صورتجلسه مجمع عمومی موسس مشعر بر رسیدگی به سهام و انتخاب مدیران و بازرسان و اعلام قبولی آنان و ذکر روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد، به مرجع ثبت تسلیم و رسید دریافت گردد.
– مسئولیت شرکا در شرکت سهامی خاص «به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک» می باشد.

قواعد ثبت شرکت های با مسئولیت محدود :
– حداقل تعداد شرکت جهت ثبت یک شرکت با مسئولیت محدود 2 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.
– حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال می باشد که با توجه به اعتبار شرکت مبالغ بیشتری را در نظر می گیرند.
– داشتن بازرس برای شرکت های با مسئولیت محدود اجبار نمی باشد اما شرکت می تواند بازرس داشته باشد.
– دوره انتخاب مدیران و مدیر عامل بدون محدودیت می باشد . در صورت داشتن بازرسین دوره انتخاب آن ها حداکثر یک سال می باشد.
– مسئولیت شرکا در شرکت با مسئولیت محدود ، «به میزان سهم الشرکه هر شریک» می باشد.
بر اساس ماده 196 ق.ت اسناد و نوشتجاتی که برای ثبت شرکت لازم است و در نظامنامه وزارت عدلیه معین شده است به شرح ذیل می باشد:
1- شرکت نامه حاوی مشخصات شرکت
2- اساسنامه
3- صورت جلسه مجمع عمومی
4- صورت جلسه انتخاب مدیران و قبولی آن ها
5- رسید سرمایه

 



:: بازدید از این مطلب : 151
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 13 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


اولین مرحله ای که در شرکت های تجاری نشانگر و بیانگر حیات شرکت است زمان آغاز شرکت است. چرا که آغاز شرکت حکایت از شروع حیات او دارد. تعیین آغاز شخصیت حقوقی از این حیث دارای اهمیت است که نقطه آغاز تعهدات شرکت را معین می کند. در واقع، تا قبل از تحقق شخصیت حقوقی علی الاصول، نمی توان تعهداتی را که شرکا بر عهده گرفته اند بر عهده شرکت گذاشت، چرا که شرکتی وجود ندارد.
سوالی که ممکن است مطرح شود این است که زمان آغاز و شروع فعالیت شرکت چه هنگام است ؟ آیا تشکیل شرکت های تجاری منوط به ثبت شرکت است یا خیر ؟ در ادامه به پاسخ این سوالات می پردازیم.

تشکیل شرکت های تجاری
تشکیل شرکت های تجاری بدین معنا است که شرکاء پس از توافق تعهد نمایند یک شرکت تجاری تشکیل دهند و اتفاقاَ به تعهد خود در حدود قرارداد و تشریفات تعیین شده عمل نمایند. می توان گفت ایجاد یا آغاز حیات شرکت اول با تشکیل آن است و سپس با ثبت رسمیت پیدا می کند پس ثبت مرحله تشریفاتی تشکیل شرکت است زیرا شرکت فی النفسه با علاقه مندی موسسین تشکیل گردیده است و با ثبت شخصیت حقوقی آن رسمیت می یابد و وضعیت شرکت را پس از ثبت تعیین تکلیف می نماید. این موضوع را صراحتاَ قانون در مورد گروه های اقتصادی به صورت عکس تصریح کرده است. بدین معنا که در ماده 107 قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه در مورد تشکیل گروه های اقتصادی تصریح نموده است که با ثبت گروه، تشکیل شده محسوب می شود. بنابراین تصریح قانون در زمان تشکیل شرکت تجاری و یا گروه اقتصادی موضوع را شفاف و روشن بیان نموده است تا جای هر گونه تفسیر بی فایده وجود نداشته باشد.
به طور کلی زمان تشکیل شرکت های تجاری در قانون تجارت تصریح شده است که به صورت دسته بندی به آن اشاره می نمایم :
1) گاه تشکیل شرکت با تادیه تمام سرمایه نقدی و تسلیم و تقویم سرمایه غیر نقدی صورت می گیرد مانند شرکت های با مسئولیت محدود ، تضامنی و نسبی .
2) گاه تشکیل شرکت پس از مجمع عمومی موسس صورت می گیرد مانند شرکت سهامی عام که پس از احراز کلیه سهام پذیره نویسی شده و تایید آورده ها و تصویب اساسنامه و تعیین مدیران و بازرسان شرکت و قبول سمت توسط ایشان .
3) گاه تشکیل شرکت بدون مجمع عمومی موسس اما با تصویب اساسنامه ، تایید آورده و قبول سمت مدیریت توسط مدیران تعیین شده صورت می گیرد مانند شرکت سهامی خاص.
4) گاه تشکیل شرکت با تایید مرجع اداری تعیین شده است مانند شرکت های تعاونی که پس از این که حداقل یک سوم سرمایه نقدی یا غیر نقدی تادیه یا تسلیم و تقویم گردید و وزارت تعاون تشکیل شرکت را به اداره ثبت شرکت ها برای انجام مراحل ثبت معرفی می کند.

ثبت شرکت های ایرانی در ایران
در یک کشور ممکن است به محض امضای اساسنامه و در کشور دیگر با ثبت آن شخصیت حقوقی موجودیت یابد. بدین معنا که قسم های پذیرش شخصیت حقوقی بر اساس سیستم های مختلف حقوقی با یکدیگر متفاوت است اما ملاک این نوشتار سیستم حقوقی ایران است.
ماده 2 قانون راجع به ثبت شرکت ها مصوب 1310 در مورد الزام به ثبت شرکت هایی که فعالیت تجاری می کنند چنین آورده است :
” کلیه شرکت های ایرانی مذکور در قانون تجارت ، ( سهامی ، ضمانتی، مختلط، تعاونی ) که در تاریخ اجرا این قانون موجود و مطابق مقررات قانون تجارت راجع به ثبت و تطبیق تشکیلات خود یا قانون مزبور عمل نکرده اند باید تا آخر شهریور ماه 1310 تشکیلات خود را با مقررات قانون تجارت تطبیق نموده و مطابق قانون مزبور تقاضای ثبت کنند والا به تقاضای مدعی العموم بدایت محلی که ثبت باید در آن جا به عمل آید محکمه ، مدیران آن ها را به یکصد الی هزار تومان جزای نقدی محکوم خواهد کرد و در صورت تقاضای مدعی العموم حکم انحلال شرکت متخلف نیز صادر خواهد شد. در صورتی که مدت فوق برای تطبیق تشکیلات با قانون تجارت و تقاضای ثبت کافی نباشد رئیس محکمه ابتدایی محل به تقاضای شرکت تا سه ماه مهلت اضافی خواهد داد.
سوالات خود را از ما بپرسید.



:: بازدید از این مطلب : 146
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 13 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


الف – ادغام شرکت های تعاونی :
ادغام در لغت به معنای فراگرفتن چیزی چیز دیگر را ، درهم کردن، درآوردن چیزی در چیزی دیگر، حرفی را در حرف دیگر درآوردن است. در اصطلاح ادغام دو یا چند شرکت وقتی حاصل می شود که یا شرکتی شرکت دیگر را امحاء و در خود حل کند یا دو یا چند شرکت در هم حل شده، شرکت جدیدی از آن ها به وجود آید. ادغام از اموری است که تصمیم گیری درباره آن در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است . تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده با اکثریت سه چهارم اعضای حاضر در جلسه مجمع اتخاذ می شود. ( ماده 37 قانون شرکت های تعاونی ).
ادغام شرکت های تعاونی بر اساس شرایط ذیل صورت می گیرد :
1. تصویب مجامع عمومی فوق العاده
لازم است مجمع عمومی فوق العاده هر یک از شرکت های تعاونی داوطلب ادغام ، به طور جداگانه ادغام آن را با شرکت یا شرکت های تعاونی مورد نظر تصویب کند.
2. بیشتر نبودن مجموع زیان انباشته
هنگام ادغام ، مجموع زیان انباشته شرکت های تعاونی داوطلب نباید از مجموع سرمایه ، ذخیره های قانونی و اندوخته های احتیاطی آنان بیشتر باشد. منظور از زیان انباشته مجموع زیان هایی است که در سال های مختلف به شرکت تعاونی وارد شده است.
3. موافقت منابع سرمایه گذار و مشارکت کننده
در صورتی که ادغام ، مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تامین کننده اعتبار و کمک مالی و تسهیلات و سرمایه گذاری و مشارکت باشد ، موافقت منابع یاد شده ، شرط دیگر ادغام است.
4. تایید وزارت تعاون
وزارت تعاون حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ دریافت مدارک تصویب ادغام در مجامع عمومی فوق العاده شرکت های تعاونی ، نظر خود را درباره تایید یا رد ادغام و انطباق یا عدم انطباق نحوه تشکیل مجامع عمومی فوق العاده و تصمیم های اتخاذ شده درباره ادغام ، با اساسنامه آن ها و مقررات قانونی به شرکت های تعاونی مربوط ابلاغ می کند. در صورتی که وزارت تعاون درخواست ادغام را رد کند ، موضوع ادغام منتفی خواهد بود.
5. ثبت در مرجع ثبت شرکت ها
در صورت تایید شدن ادغام از طرف وزارت تعاون ، مجمع عمومی مشترک شرکت های تعاونی در شرف ادغام ، ظرف یک ماه از تاریخ دریافت تایید وزارت تعاون تشکیل می شود. صورتجلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی هایی که با هم ادغام شده اند به همراه مدارک مربوطه می بایست حداکثر ظرف مدت دو هفته جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شده و خلاصه تصمیمات نیز به اطلاع کلیه اعضا و بستانکاران رسد. ( مستفاد از ماده 53)
مدارکی که اولین هیئت مدیره شرکت تعاونی جدید باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم کند به قرار ذیل است :
_ صورت جلسه هر یک از مجامع عمومی فوق العاده شرکت های تعاونی ادغام شده دایر بر موافقت آن ها با ادغام ؛
_ اساسنامه مصوب مجمع عمومی مشترک ؛
_ موافقتنامه وزارت تعاون با ادغام ؛
_ صورت جلسه مجمع عمومی مشترک دایر بر ادغام و قبولی تعدات و بدهی های شرکت های ادغام شده ، تصویب اساسنامه و انتخاب هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
_ صورت جلسه اولین جلسه هیئت مدیره ؛
_ اسامی و مشخصات اعضای هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، اعم از اصلی و علی البدل و قبولی آن ها ؛
_ اسم و مشخصات مدیر عاملی که هیئت مدیره برای شرکت تعاونی جدید تعیین کرده است.
ب- انحلال و تصفیه :
به موجب ماده 36 قانون شرکت های تعاونی، انحلال شرکت از وظایف مجمع عمومی فوق العاده است.
شرکت یا اتحادیه تعاونی در موارد ذیل منحل می شود :
– تصمیم مجمع عمومی فوق العاده ؛
– کاهش تعداد اعضا از نصاب مقرر ؛
– انقضای مدت تعیین شده در اساسنامه ؛
– توقف فعالیت بیش از یک سال ، بدون عذر موجه ؛
– عدم رعایت قوانین و مقررات مربوط ؛
– ورشکستگی
تبصره: کلیه اموالی که از منابع عمومی دولتی در اختیار تعاونی قرار گرفته با انحلال آن مسترد گردد.
در صورتی که هر تعاونی منحل گردد، قبل از انحلال باید به تعهداتی که در برابر اخذ سرمایه و اموال و امتیازات از منابع عمومی و دولتی و بانک ها و شهرداری ها سپرده است، عمل نماید. ( ماده 56 قانون شرکت های تعاونی ).
تصفیه و تقسیم دارایی شرکت ، از نتایج انحلال شرکت است. تصفیه به معنی تفریق حساب و تعیین بدهکاری و بستانکاری است، که در نتیجه تصفیه، رقم قطعی مبالغ بده و بستان مشخص و پا به پا می شود.در شرکت های تعاونی امر تصفیه به عهده آخرین مدیران شرکت است، مگر آنکه اساسنامه یا اکثریت مجمع عمومی شرکت ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.
هرگاه انحلال شرکت با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده برابر ضوابط مربوط انجام گرفته باشد، و یا این که وزارت تعاون در حدود صلاحیت قانونی خود رای به انحلال آن داده باشد، ظرف مدت یک ماه سه نفر را جهت تصفیه امور تعاونی تعیین و به اداره ثبت محل معرفی خواهد نمود. تا برابر ضوابط و مقررات مربوط در مورد تصفیه تعاونی اقدام لازم را به عمل آورند.
اما در مواردی که انحلال شرکت تعاونی به جهات دیگری که اشاره گردید، صورت گرفته باشد، تصفیه آن و نحوه تصفیه برابر قانون تجارت است.



:: بازدید از این مطلب : 178
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 11 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



انفورماتیک در اصطلاح عبارت است ازعلم اطلاعات و پردازش اطلاعات و مهندسی سامانه های اطلاعاتی. شرکتهای انفورماتیکی شرکت هایی هستند که همانند سایر شرکتها و موسسات غیر تجاری در اداره ثبت شرکتها به ثبت قانونی رسیده باشند و صرفاً در زمینه انفورماتیک فعالیت داشته باشند.
شرکتهای انفورماتیک باید برای بستن قرارداد های دولتی دارای رتبه بندی باشند.
رتبه بندی اینگونه شرکتها بر اساس آیین نامه جدید که در شورای عالی انفورماتیک به تصویب رسیده انجام می پذیرد.
• سه ملاک مهم رتبه بندی شرکتهای انفورماتیکی عبارتند از:
نیروی انسانی
درآمد
رضایت مشتری
از میان سه عامل ذکر شده عامل رضایت مشتری یکی از موارد مورد نیاز برای رتبه بندی و احراز صلاحیت شرکتهای انفورماتیکی میباشد.
٭ نکته: در ارزیابی شرکتهای انفورماتیک عامل نیروی انسانی 80درصد و عامل در آمد 20 درصد از امتیاز کل شرکت را به خود اختصاص میدهند.
رتبه بندی و اخذ گرید شرکتهای انفورماتیکی به صورت 1تا 7 میباشد که در این رتبه بندی رتبه 7 پایین ترین رتبه و رتبه 1 بالاترین رتبه محسوب میشوند.
گواهی رتبه بندی انفورماتیک یک سال اعتبار دارد و پس ازآن شرکت ها میتوانند با ارائه اظهارنامه مالیاتی جدید امتیاز بیشتری کسب کرده و رتبه بالاتری دریافت نمایند.
از سال 1369 شرکت های انفورماتیک مشمول دریافت رتبه بندی گردیده اند، رتبه بندی شرکت های انفورماتیک در واقع یک تقسیم بندی کمی وکیفی در عرصه فناوری اطلاعات وارتباطات می باشد
رتبه بندی شرکت های انفورماتیک در 14شاخه انجام میشود که به شرح ذیل است :
1.پشتیبانی وتولید بسته های نرم افزاری ونرم افزارها ی حامل محتوا
2.امنیت فضای تبادل وتولید اطلاعات
3.اتوماسیون صنعتی
4.آموزش و پروژهای پژوهش
5.پشتیبانی وتولید نرم افزارهای پایه،سیتم وابزارها
6. تولید قطعات جانبی
7. پشتیبانی و تولید نرم افزارها براساس سفارشات مشتری
8.تولید دستگاه های جانبی
9.خدمات پشتیبانی
10.خدمات شبکه های اطلاع رسانی(providers)
11.پشتیبانی وارائه سخت افزاری(mainframe)و غیر(mainframe)
12. سیستم های ویژه
13. شبکه داده های مخابراتی ورایانه ای
14.مشاوره ونظارت بر اجرای طرح های انفورماتیکی
مدارک رتبه بندی شرکت های انفورماتیک:

فایل اسکن شده روزنامه رسمی تاسیس شرکت
فایل اسکن شده مدرک تحصیلی مدیرعامل
فایل اسکن شده روزنامه رسمی تغییر موضوع فعالیت شرکت
فایل اسکن شده فیش های پرداختی سه لیست بیمه مذکور
فایل اسکن شده مدرک تحصیلی کارشناس اول ودوم
فایل اسکن شده برگ قطعی یا تشخیص مالیات سال مالی دوسال قبل
فایل اسکن شده سه لیست بیمه اخیر وجدید شرکت.



:: بازدید از این مطلب : 190
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 1 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

سرمایه شرکت سهامی از طریق صدور سهام جدید و بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود قابل افزایش است. در مقالات پیشین راجع به افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید در شرکت های سهامی عام سخن گفتیم ، در این مقاله به ضوابط افزایش سرمایه در شرکت های سهامی خاص از طریق صدور سهام جدید می پردازیم.
افزایش سرمایه در شرکت های سهامی خاص از طریق صدور سهام جدید
در شرکت های سهامی خاص پس از اینکه تصمیم به افزایش سرمایه از طریق انتشار سهام جدید گرفته شد، مراتب از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی مربوط به شرکت در آن انتشار می یابد باید به اطلاع صاحبان سهام برسد.
در آگهی مزبور قید اطلاعات مربوط به مبلغ اضافه ارزش سهم و تعداد سهامی که هر صاحب سهم به نسبت سهام خود حق تقدم در خرید آن ها را دارد و مهلت پذیره نویسی و نحوه پرداخت آن ضروریست. اگر برای سهام جدید شرایط خاصی در نظر گرفته شده باشد، چگونگی آن باید در آگهی ذکر گردد. ( ماده 169 ل. ا. ق. ت ).
افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید در شرکت های سهامی خاص مانند شرکت های سهامی عام بر اساس یکی از شقوق مندرج در ماده 158 ( پرداخت مبلغ اسمی سهم به نقد، تبدیل مطالبات نقدی حاصل شده اشخاص از شرکت به سهام جدید ، انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصله از اضافه ارزش سهام جدید سرمایه شرکت ) به جز شق اخیر ماده مزبور یعنی افزایش سرمایه به وسیله تبدیل اوراق قرضه به سهام انجام می گیرد. زیرا به موجب ماده 51 ل. ا. ق. ت فقط شرکت های سهامی عام می توانند تحت شرایط مندرج در این قانون اوراق قرضه منتشر نمایند.
همچنین، در شرکت های سهامی خاص تشریفاتی از قبیل صدور اعلامیه پذیره نویسی و صدور گواهینامه خرید سهام ضرورت ندارد ، لیکن آگهی و تشریفات موضوع ماده 169 ل. ا. ق. ت بایستی رعایت شود.
برای ثبت افزایش سرمایه شرکت های سهامی خاص فقط تسلیم اظهارنامه به امضای کلیه اعضاء هیات مدیره به انضمام مدارک مشروحه ذیل به مرجع ثبت شرکت ها کافی است ؛
1) صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده که افزایش سرمایه را تصویب نموده یا اجاره آن را به هیات مدیره داده و در صورت اخیر صورت جلسه هیات مدیره که افزایش سرمایه را مورد تصویب قرار داده است ؛
2) یک نسخه از روزنامه که آگهی مربوط به افزایش سرمایه ( آگهی موضوع ماده 169 ل. ا. ق. ت ) در آن انتشار یافته است ؛
3) اظهارنامه مشعر بر فروش کلیه سهام جدید در صورتی که سهام جدید امتیازاتی داشته باشد، شرح امتیازات و موجبات آن باید در اظهارنامه قید شود؛
4) در صورتیکه قسمتی از افزایش سرمایه به صورت غیرنقدی باشد، سرمایه غیرنقدی توسط کارشناس رسمی دادگستری تقویم و با صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که با حضور صاحبان سهام شرکت و پذیره نویسان سهام جدید تشکیل و اتخاذ تصمیم شده است، تحویل می گردد. در این خصوص رعایت مقررات مواد 77 لغایت 81 ل. ا. ق. ت الزامی است. ( ماده 183 ل. ا. ق. ت ) . در صورتیکه صاحبان آورده غیرنقد برای خود مزایای خاصی مطالبه کرده باشند از حق رای هنگام رسیدگی مجمع عمومی فوق العاده محروم خواهند بود و نیز از حیث نصاب جزء سرمایه شرکت محسوب نخواهد شد. مجمع مزبور نمی تواند آورده های غیرنقدی را بیش از آنچه که کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی کرده است ، قبول نماید.
مبلغ اسمی سهام جدید توسط خریداران ممکن است به یکی از طرق ذیل پرداخت شود( ماده 158 ل. ا. ق. ت ) :
1) پرداخت مبلغ اسمی سهام جدید به صورت نقدی
2) افزایش سرمایه از طریق تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت به سهام جدید ؛
3) افزایش سرمایه از طریق واریز و انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصله از اضافه ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت ؛
4) افزایش سرمایه از طریق انتشار اوراق قرضه قابل تعویض یا قابل تبدیل به سهام شرکت
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.



:: بازدید از این مطلب : 188
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 1 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




اسپانیا از قدرت های اقتصادی، تجاری و صنعتی دنیا محسوب می شود و به همین دلیل ثبت شرکت و یا راه اندازی یک کسب و کار در این کشور می تواند آینده بسیار درخشانی را برای صاحبین شرکت به همراه داشته باشد. ارتباطات آزاد و تعاملات تجاری بسیار گسترده  تجاری و اقتصادی با همه دنیا ثبت شرکت در این کشور را از زمره موفق ترین راه‌های کسب سود و سرمایه گذاری در این کشور فوق العاده زیبا و پیشرفته قرار داده است.

از طریق سرمایه گذاری و ثبت شرکت های مختلف تجاری در اسپانیا می توانید به راحتی برای خود و شرکای تجاری خود و همچنین خانواده خود اقامت این کشور را دریافت کرده و در یکی از کشورهای عالی دنیا زندگی کنید.

مراحل ثبت شرکت در اسپانیا

برای ثبت شرکت در اسپانیا همانند سایر کشورهای دنیا باید اقدامات و مراحل قانونی را مطابق با قوانین تجاری این کشور طی کنید. مرجع ثبت شرکت ها در اسپانیا اداره ثبت شرکت‌ های این کشور می باشد که برای ثبت یک شرکت باید مطابق با دستورالعامل های این اداره راه‌ها و مراحل زیر را دنبال کنید:


    در مرحله دوم اشخاص حقوقی برای ثبت شرکت باید دارای شماره مالیاتی یا NIF باشند و اشخاص حقیقی باید یک شماره شناسایی افراد خارجی به نام NIE را داشته باشند. بنابراین قبلا باید اقدام و این شماره ها دریافت شوند.
    دریافت و تکمیل فرم تعیین نام شرکت
    افتتاح یک حساب جاری به نام شرکت در حال ثبت و واریز کردن حداقل هزینه مورد نیاز متناسب با نوع موضوع و قالب شرکت و دریافت گواهی بانگی دال بر پرداخت این هزینه
    موسسین باید صورتجلساتی را تنطیم و به عنوان تفاهم نامه برای ثبت شرکت ارائه نمایند که در آن انواع توافقات شرکا باید قید شده باشد.
    اگر شماره NIF ندارید باید در این مرحله یک شماره NIF برای شرکت دریافت نمایید. البته هر شرکتی مستقلا باید این شماره را داشته باشد.
    پرداخت مالیات بر دارایی
    انجام موضوع ثبت شرکت در اداره ثبت شرکت های اسپانیا
    دریافت NIF قطعی برای شرکت ثبت شده
    دریافت اسناد مالیاتی و دفاتر قانونی شرکت

در این مرحله شرکت ثبت شده است ولی برای اینکه بتوانید در اسپانیا فعالیت قانونی خود را آغاز نمایید نیاز به مجوز فعالیت دارید. همانگونه که گفته شد تمامی این مراحل باید توسط نماینده حقوقی فرد انجام شود.

قبل از هر اقدامی باید وکیل خود را انتخاب و وکالتنامه او را تنظیم نمایید. این وکیل می تواند از خود کشور اسپانیا باشد و یا از کشور خودتان که البته برای کشورهای خارجی معمولا رسم بر این است که وکیل از خود کشور متقاضی انتخاب می‌شود. بنابراین باید قبل از هر اقدامی صلاحیت وکیل مشخص شود.

یک موسسه حقوقی معتبر زمانی می تواند در اسپانیا برای شما شرکت ثبت نماید که قبلا مطابق با قانون 1961 صلاحیت این شرکت در دادگاه لاهه تایید شده باشد. این موضوع نیاز دارد تا کشور متقاضی در دادگاه لاهه عضویت داشته باشد ولی در صورت عضو نبودن کشور متقاضی در دادگاه لاهه باید شرایط ثبت شرکت بصورت قانونی و بر اساس توافقات فی مابین دو کشور ایران و اسپانیا انجام شود. ضمن اینکه وکالتنامه باید به زبان اسپانیایی ترجمه شود.

اسناد مورد نیاز برای اعطا وکالت به موسسه حقوقی

برای اعطا وکالت باید یک سند که مبین صلاحیت شرکت حقوقی باشد ارائه شود. از جمله این اسناد می توان به موارد زیر اشاره کرد:

    سند وکالت بین المللی وکیل حقیقی
    سندی دال بر فعالیت وکیل در یک موسسه حقوقی بین المللی
    معرفی نامه از نهاد و یا موسسه ای قانونی که وکالت فرد را تایید نماید.

شماره NIE و شماره NIF چیست؟

طبق قوانین الزامی اسپانیا هر فرد و موسسه تجاری که خواهان فعالیت اقتصادی در اسپانیا است و از جمله افراد ساکن در این کشور و اتباع آن محسوب نمی‌شود  باید اقدام به  دریافت یکی از این دو شماره بسته به حقوقی بودن و یا حقیقی بودن بکند. شماره NIE شماره شناسایی افراد حقیقی و شماره NIF یک شناسه مالیاتی برای افراد حقوقی است.

دریافت این شماره ها برای فعالیت در اسپانیا به این دلیل ضرورت دارد که از این شماره ها برای انواع ارزیابی ها، محاسبات مالیاتی، ارتباطات و تعاملات تجاری استفاده می شود . این شماره ها در قالب یک کارت به افراد حقیقی و حقوقی اعطا می شود و باید همواره به همراه سایر مدارک برای انواع درخواست ها ارائه شود. شماره ای کاملا شخصی است و متعلق به یک فرد و یا شخصیت حقوقی است و به عنوان شناسه آنها استفاده می شود.

درخواست شماره NIE و یا NIF

افراد حقیقی قبل از ورود به سفارت اسپانیا در ایران و یا به هنگام ورود به اسپانیا با مراجعه به دفاتر مهاجرتی می توانند این شماره را درخواست دهند. دریافت این شماره الزاما نباید توسط وکیل انجام شود اما در هر صورت بهتر است قبل از مراجعه به سفارت برای دریافت آن اقدام شود. اما اگر قرار است وکیل این کار را برای شما انجام دهد باید دقیقا در وکالتنامه وکیل ذکر شده باشد که وکیل شما می تواند برای دریافت NIE هم اقدام کند.

اما شماره NIF را تنها با ثبت شرکت در اسپانیا نیاز دارید. یعنی تا زمانی که اقدامی برای ثبت شرکت انجام نشده باشد نیازی به آن ندارید. تمامی شرکت هایی که در اسپانیا ثبت می‌شوند باید این شماره را دریافت نمایند. البته از شماره NIF برای خرید و فروش کالا و خدمات و همچنین تبادل پول هم استفاده می شود.

مدارک و مستندات لازم برای درخواست شماره NIE

    تکمیل فرم شماره 790 برای پرداخت هزینه ها
    تکمیل فرم های استاندارد و درخواست های مورد نیاز
    پاسپورت و یا مدارک مسافرتی و در صورت نیاز مدارک تغییر ثبت نام
    ارائه بیانیه ای برای دلیل درخواست

تمامی این درخواست ها توسط مرکزی به نام نمایندگی پذیرش متقاضی بررسی و اعلام نتیجه می شود. همچنین پس از تکمیل مدارک فوق باید مدارک زیر نیز برای دریافت شماره NIE آماده و ارسال شود:

    فرم تکمیل شده به شماره 790 با پرداخت هزینه های مربوطه
    فرم استاندارد شماره 15
    کپی برابر اصل از تمامی صفحات گذرنامه که توسط یک دفتر اسناد رسمی تایید شده باشد.
    اعتبار مجوز وکیل یا نماینده متقاضی
    بیانیه دلایل درخواست

مدارک مورد نیاز برای دریافت شماره NIE در زمان ثبت شرکت:

    تهیه فرم استاندارد 36 برای ارائه درخواست
    فتوکپی کارت شناسایی NIE و گذرنامه
    سند قانونی بودن شرکت خارجی و یا سندی دال بر ثبت قانونی شرکت به همراه ترجمه های اسپانیایی از اسناد
    درخواست هایی که توسط نماینده و یا وکیل قانونی در اسپانیا و یا در کشور مبدا ارسال می شود
    اسناد قانونی و معتبر که نشان دهنده قدرت مالی افراد برای ثبت شرکت در اسپانیا باشد. این اسناد باید در دفاتر اسناد رسمی تایید شوند و سپس به اسپانیایی ترجمه شوند.

از کدام مراجع برای دریافت شماره NIE یا NIF باید اقدام شود:

درخواست شماره NIE را هم از سفارت اسپانیا در ایران و هم از دفاتر رسمی دولتی و  نمایندگی دفاتر دولتی اسپانیا در این کشور می توانید بدهید. همچنین دفاتر مهاجرتی محل اقامت هم می توانید مراجعه کنید.

برای دریافت شمراه NIF باید از طریق اداره مالیاتی اسپانیا و بصورت حضوری توسط خود شما و یا وکیل معتبر شما اقدام شود. البته این نوع درخواست را آنلاین هم می توانید ارائه نمایید.

انواع شرکت در اسپانیا

شرکت های معتبر و حقوقی که در سیستم تجاری و قانونی اسپانیا شناخته شده هستند به شرح زیر می باشند:

    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت سهامی عام
    شرکت خصوصی اروپایی
    شرکت مشارکت مدنی ( مشارکت خصوصی)
    شرکت مشارکت عمومی
    شرکت مشارکت محدود
    شرکت سهامی خاص
    شرکت تعاونی

در این بین شرکت با مسئولیت محدود شایع ترین نوع شرکت برای ثبت در اسپانیا است. مطابق با آمار بیش از 98 درصد از شرکت ها در این کشور در قالب با مسئولیت محدود به ثبت می رسند و این به دلیل آزادی عمل و میزان کم مسئولیت در این شرکت ها می باشد.

به طور کلی برای ثبت شرکت در اسپانیا به مدارک زیر نیاز دارید:

    وکالتنامه معتبر وکیل
    ارائه شماره NIE و NIF برای شرکا و متقاضیان خارجی الزامی است
    گواهینامه تعیین نام شرکت: این گواهینامه از زمان صدور تنها سه ماه اعتبار دارد و در صورت گذشتن از این دوره باید تمدید شود.
    گواهینامه پرداخت سپرده مورد نیاز در بانکی و در حساب مربوط به خود شرکت

برخی از اسناد و مدارک دیگر هم نیاز است که باید توسط دفاتر اسناد رسمی اسپانیا ابتدا تایید شوند و بعدا ضمیمه سایر مدارک به اداره ثبت شرکت ها تحویل داده شوند. این اسناد عبارتند از:

    اساسنامه و مقررات شرکت جدید
    اسناد هویتی قانونی متقاضیانی که خواهان ثبت شرکت می باشد
    یک اعلامیه سرمایه گذاری خارجی که باید به طور کامل تکمیل شده باشد
    بیانیه مالکیت سودمند:

این بیانیه یک اطلاعیه است که در آن افراد ثبت کننده شرکت میزان مشارکت خود را در شرکت، نام و هویت خود و شماره شناسایی خود را اعلام می کنند. در این بیانیه باید حداقل میزان مشارکت اعضا و میزان سود و زیان آنها تعیین شده باشد

    ارائه شماره شناسایی مالیاتی NIF
    گواهی پرداخت مالیات بر ارزش افزوده و هزینه تمبر
    سایر اسناد ثبت شرکت : مانند اساسنامه ، شرکتنامه ، ایین نامه و ... .
    ارائه NIF رسمی و قطعی از اداره مالیاتی اسپانیا
    دریافت دفاتر پلمپ و کد اقتصادی و مدارک مالیاتی
    مدرکی دال بر ثبت نام در اداره تامین اجتماعی اسپانیا

هزینه ثبت شرکت در اسپانیا

هزینه ثبت یک شرکت حقوقی در اسپانیا به عواملی همچون میزان سرمایه شرکت، تعداد شرکا، موضوع، نوع مجوز، قالب شرکت و ... دارد.  به صورت میانگین برای راه اندازی یک شرکت در اسپانیا اگر از نوع سهامی باشد باید حداقل 550 یورو سرمایه گذاری کنید که به این میزان باید 3000 یورو هم به عنوان سرمایه و سپرده شرکت باید اضافه شود.

هزینه ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اسپانیا با حداقل سپرده مالی 6000 یورویی حدود 750 یورو باید در نظر گرفته شود

البته در اسپانیا شرکت های فعال در ایران می توانند اقدام به ثبت یک شعبه و یا نمایندگی بکنند. این شعبات زیر نظر شرکت اصلی فعالیت خواهند کرد و جزئی از شرکت محسوب می شوند. شعبه مستقلا تمامی اهداف و خواسته های شرکت را در اسپانیا دنبال خواهد کرد و تمامی تعهدات شرکت را در اسپانیا این شعبه جوابگو خواهد بود.

بر خلاف شرکت های مادر شعبات را نمی تواند سرمایه ای و سهامی نامید و برای همین موضوع ثبت شعبه نیاز به سپرده ای ندارد. اما برای ثبت شعبه به همراه هزنیه های دفاتر رسمی حداقل باید در اسپانیا 600 یورو سرمایه گذاری شود که با افزوده شدن اختیارات شعبه و یا دادن شرایط خاص به شعبه هزینه ها هم تغییر می کند.



:: بازدید از این مطلب : 202
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()

صفحه قبل 1 2 3 4 5 ... 8 صفحه بعد