نوشته شده توسط : yasamin




هنگامی که شرکت ثبت می گیرد شماره ثبت به آن تعلق می گیرد و این شماره ثبت در سایت شناسه ملی قرار می گیرد و شما می توانید از طریق این سایت نسبت به ثبت آن شرکت مطمئن گردید .



:: بازدید از این مطلب : 25
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin





شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هریک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است در اسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود و همچنین اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکاء باشد و الا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده و در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را در شرکت تضامنی خواهد داشت



:: بازدید از این مطلب : 30
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

ر زبان معمول، طرح صنعتی معمولا به شکل و ظاهر کلی یک کالا اشاره دارد اما در لسان حقوق مالکیت فکری طرح صنعتی خصوصیات مربوط به شکل و ساختار، و یا نقش و تزئینات به کار رفته در یک کالا به واسطه یک فرایند صنعتی است که در کالای خاتمه یافته ایجاد چشم نوازی و جذابیت کند. بنابراین به عنوان یک قاعده کلی ، طرح صنعتی متشکل است از:

ویژگی های سه بعدی مانند شکل یک کالا
ویژگی های دو بعدی مانند تزئینات ، خطوط یا رنگ های به کار رفته در یک کالا
ترکیبی از موارد فوق
طرح صنعتی در انواع گسترده ای از محصولات صنعتی و صنایع دستی به کار برده می شود. از ابزار فنی و تجهیزات پزشکی گرفته تا ساعت ها، جواهرات، کالاهای لوکس و تجملی، ابزار خانگی، وسایل الکتریکی، ماشین های سواری و از طرح های نساجی گرفته تا کالاهای تفریحی، همه می توانند مشمول طرح صنعتی باشند.

حمایت از طرح صنعتی چه حقوقی به دارنده آن می دهد؟

هرگاه یک طرح صنعتی به موجب قانون به ثبت برسد مالک آن از حق انحصاری جلوگیری از نسخه برداری غیرمجاز یا تقلید توسط شخص ثالث برخوردار می شود این حق موجب می شود اشخاص ثالث از ساخت، عرضه، واردات، صادرات یا فروش هر محصولی که طرح در آن به کار رفته یا در آن گنجانده شده است منع شوند. شایان ذکر است قانون و شیوه عملکرد هر کشور، حوزه اصلی حمایت از طرح های ثبت شده را معین خواهد کرد به عنوان مثال جمهوری اسلامی ایران در ماده 28 قانون حمایت از اختراعات، طرح های صنعتی، علائم و نام های تجارتی مصوب 1386 این حقوق را اینچنین برمی شمرد:

الف- بهره برداری از هر طرح صنعتی که در ایران ثبت شده باشد، توسط اشخاص، مشروط به موافقت مالک آن است.

ب- بهره برداری از یک طرح صنعتی ثبت شده عبارت است از : ساخت، فروش و وارد کردن اقلام حاوی آن طرح صنعتی.

ج- مالک طرح صنعتی ثبت شده می تواند علیه شخصی که بدون موافقت او افعال مذکور در بند (ب) این ماده را انجام دهد یا مرتکب عملی شود که عادتا موجبات تجاوز آینده را فراهم آورد در دادگاه اقامه دعوی نماید.



:: بازدید از این مطلب : 28
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

شاهد، شهید، آزاده، جوانان، ایمان، دکوراسیون، هدف، سپاه، تکنیک، نیک، باور، میکروبرد، تست، استار، تک، مدرن، پیک، امنیت، کارواش، فانتزی، شهروند، اقتصاد، میهن، تک نو، مترلژی تکنولوژی، پتروشیمی، دادگستر، بنیاد، سازمان، مرکز، بهزیست، بانک، بسیج، جهاد، آسانسور، آژانس، ایثار، ایثارگران، دیتا، فامیلی، فیلتر، اورست، مونتاژ، ونوس، دفتر، ایتال، بیو، کنترل، متریک، ملی، ایران، ملت، کشور، انتظام، نظام، نفت، جانبازان، تکنو.

ثبت ایده‎ها‎ی فکری
ثبت ایده‎ها‎ی فکری به چه معنا هست ؟ ایده‎ها‎ی فکری در مقابل طرح‎ها‎ی صنعتی قرار می‎گیرند. در حالی که طرح‎ها‎ی صنعتی از قبیل یک اختراع در ماشین آلات کشاورزی، قابل لمس، محسوس و عینی هستند، ایده‎ها‎ی فکری غیرملموس و نامحسوس می‎باشند. ایده‎ها‎ی فکری نیز همچون طر‎ها‎ی صنعتی نیازمند ثبت می‎باشند که در اصطلاح انگلیسی به آن Intellectual Property یا مالکیت فکری گفته می‎شود.
ایده‎ها‎ی فکری چیست؟
ایده‎ها‎ی فکری در مقابل طرح‎ها‎ی صنعتی قرار می‎گیرند. در حالی که طرح‎ها‎ی صنعتی از قبیل یک اختراع در ماشین آلات کشاورزی، قابل لمس، محسوس و عینی هستند، ایده‎ها‎ی فکری غیرملموس و نامحسوس می‎باشند. ایده‎ها‎ی فکری نیز همچون طرح‎ها‎ی صنعتی نیازمند ثبت می‎باشند که در اصطلاح انگلیسی به آن Intellectual Property یا مالکیت فکری گفته می‎شود.

 

آنچه که در ذهن افراد ساخته می‎شود ممکن است جای امنی داشته باشد اما سرانجام ایده‎ها‎ نیز باید بر روی کاغذ نوشته شوند تا مورد سوء استفاده قرار نگیرند و شخص دیگری مدعی ایده نشود. از این رو ثبت ایده‎ها‎ی فکری نیز ضرورت می‎یابد. برای مثال هنگامی که شما کتابی را خریداری می‎کنید مالک جسم کتاب می‎شوید، اما خالق نوشته‎ها‎ و محتوای کتاب نخواهید بود زیرا محتوا با نام نگارنده به ثبت رسیده است.

 

انواع و اقسام محصولاتی که از آنها به عنوان ایده‎ها‎ی فکری یاد می‎شود و باید به ثبت برسند عبارتند از فیلم‎ها‎ی ویدئویی، فرمول‎ها‎ی شیمیایی، کتاب، انواع اجراها (اجرای هنری خوانندگی، نوازندگی و …)، نام شرکت‎ها‎، نقاشی، برنامه‎ها‎ی رادیو تلویزیونی، برنامه‎ها‎ی رایانه ای، اختراعات، نشانه‎ها‎ی جغرافیایی، طرح‎ها‎، تصاویر، علائم تجاری، گونه‎ها‎ی گیاهی، عطرها و … که هر کدام به نوعی در آنها فکر و ذهن انسان نقش ایفا می‎کند.

 

 

ثبت ایده‎ها‎ی فکری
بر طبق قانون ثبت، کسی که خالق یک اثر ادبی ـ هنری یا مخترع است، می‎تواند از اثر یا اختراع خود بهره برداری تجاری نیز نماید. حقوق مالکیت فکری می‎تواند فروخته، لیسانس و یا بخشیده گردد. به این معنا که خالق اثری می‎تواند خود از ایده اش استفاده کند یا از طریق فروش امتیاز یا لیسانس از آن بهره برداری نماید. لیسانس (license) مثل یک قرارداد اجاره است مالکیت محفوظ است اما برای زمان محدودی اجازه بهره برداری به دیگری داده می‎شود. یک ایده فکری می‎تواند همزمان توسط یک یا چند مالکیت فکری حمایت شود.

 

حقوق مالکیت ایده‎ها‎ی فکر توسط قانون به اجرا در می‎آید که با توجه به قانون هر کشوری سطح حمایت از مالکیت فکری میتواند کم یا زیاد باشد. البته به غیر از قانون‎ها‎ی داخلی، قوانین بین المللی و موافقت نامه‎ها‎ یا عهدنامه‎ها‎ی بین المللی وجود دارد که چند کشور عضو آن هستند و متعهد می‎شوند در روابطشان از حقوق اتباع یکدیگر در خاک یکدیگر حمایت کنند. برای مثال در کنوانسیون مالکیت صنعتی پاریس (مصوب 1883) که ایران هم در سال 1337 عضو آن شد، هر یک از کشورهای عضو متعهد شده اند تا از اختراع، علامت تجاری و طرح صنعتی اتباع خود در خاک یکدیگر حمایت نمایند.

 

هدف از ثبت ایده‎ها‎ی فکری
ثبت ایده‎ها‎ی فکری موجب می‎شود تا افراد سرمایه مادی و ذهنی خود را به کار ‎برند، نوآوری کنند و در صورتی که که از حاصل فکر آنها، قانون حمایت می‎کند و با ناقض قانون برخورد می‎کند، انگیزه آنها برای نوآوری و توسعه بیشتر در علم و فناوری افزایش می‎یابد. در صورتی که ایده‎ها‎ی فکری به ثبت نرسند، حمایتی از طرف قانون نیز صورت نمی گیرد که در این شرایط، افراد دلسرد می‎شوند و انگیزه آنها برای خلق ایده‎ها‎ی نو از بین می‎رود. این انگیزه نه تنها برای فرد بلکه برای جمع نیز مفید است و توازنی بین نیازهای خالق اثر و جامعه ایجاد می‎نماید. از طرف دیگر جامعه هم به اشکال مختلفی از حمایت مالکیت فکری می‎تواند بهره‎مند می‎گردد. به این معنا که حمایت از مالکیت فکری باعث رقابت سالم در بازار می‎شود و این در حالی است که اگر حمایت وجود نداشته باشد رقابت مکارانه ای شکل می‎گیرد که مشتریان فریب می‎خورند و منجر به رواج کالاهای تقلبی در بازار می‎شود. پس ثبت ایده‎ها‎ی فکری و به دنبال آن، حمایت قانون از این ایده، سبب می‎شود تا شاهد افزایش کیفیت کالاها، رشد تکنولوژی و فناوری باشیم.

 

چه ایده‎ها‎ی فکری قابل ثبت می‎باشند؟
ایده‎ها‎ی فکری با توجه به این که به چه حوزه ای وابسته هستند، متفاوت می‎باشند. گاهی ایده یک رمان است و تا زمانی که در ذهن نویسنده است و به ثبت نرسیده باشد، قابل حمایت نیست. اما همین که ثبت شد، انتشار یافت، از آن ایده اظهار شده حمایت می‎شود. برای ثبت ایده‎ها‎ی فکری سه شرط لازم است؛ جدید، قابل کاربرد در صنعت باشد و دارای خلاقیت، ابتکار و نوآوری باشند. همچنین ایده‎ها‎ی فکری باید با شرایط خاصی تجلی پیدا کنند تا قانون از آنها حمایت نماید.

 

مدارک لازم برای ثبت ایده‎ها‎ی فکری
کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی
فرم درخواست ثبت ایده و تکمیل آن
ارائه ایده بصورت فایل PDF

انواع مختلف ایده‎ها‎ی فکری
حقوق مولف (Copyright) که حقوق مرتبط با آثار ادبی- هنری می‎باشد.
حقوق اختراعات (Patents) که گواهینامه ثبت اختراع Patentنامیده می‎شود.
طرح‎ها‎ی صنعتی (Industrial designs) که منظور از آن ویژگی‎ها‎ی ظاهر و زیبایی شناختی کالا است که جنبه خلاقانه و ابتکاری دارد و سبب چشم نوازی مشتریان محصول میگردد.
علائم تجاری (Trademarks) که نشانه‎ها‎ و علامت‎ها‎یی هستند که سبب تفکیک کالاها و خدمات یک شخص یا شرکت از کالاها و خدمات یک شخص یا شرکت دیگر می‎شوند و در بازار به عنوان شناسنامه یک کالا یا خدمات معرفی می‎گردند.
نشانه‎ها‎ی مبداء جغرافیایی کالا (Geographical indications ) به این معنا که برخی از کالاها به علت مبداء جغرافیایی‏شان کیفیت و ارزش خاصی پیدا می‌کنند و قانون نیز با ضوابط و شرایط ویژه ای از این اسامی حمایت می‎کند. باری مثال زعفران قائنات یا گلاب قمصر که نام جغرافیایی آنها کیفیت خاصی را در ذهن مصرف کننده ایجاد می‎کند که بر طبق قانون تنها کسی می‎تواند از این نشان استفاده کند که کالایش را در آن منطقه جغرافیایی تولید نمایند.
رازهای تجاری (Trade secrets) مربوط به اطلاعات محرمانه ای می‎باشند که ارزش تجاری دارند و قانون از آنها حمایت می‎نماید.
گونه‎ها‎ی جدید گیاهی (New plant varieties) در حوزه کشاورزی در کنار گونه‎ها‎ی جدیدی که از طریق پیوند و یا امروزه مهندسی ژنتیک تولید می‎شود، به پیوند زننده یا تولید کننده حقوقی تعلق می‎گیرد و تولید محصول تا مدت خاصی در انحصار او قرار داده می‎شود.
رقابت غیر منصفانه (Protection against unfair competition) یک عنوان کلی که از نظر قانون، تجارت باید منصفانه باشد و مکارانه نباشد. تاجران در بازار باید انصاف داشته باشند و اگر رقابت و رفتار غیرمنصفانه وجود داشته باشند، قانون با آن برخورد می‎نماید.



:: بازدید از این مطلب : 29
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 6 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 39
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 43
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 40
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 41
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



هیأت رئیسه افرادی هستند كه بر اخذ آرا، و نظم جلسه نظارت دارند و به مجرد اتمام جلسه وظیفه آن ها خاتمه می یابد اما هیأت مدیره كه ركن اداره كننده شركت است برای مدت 2 سال انتخاب می شوند.

هر شركت سهامی خاص علاوه بر مجمع عمومی مؤسس كه قبل از ثبت شركت تشكیل می گردد. دارای مجامع عمومی دیگر از جمله مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده و مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده.

مجمع عمومی مؤسس: همان طور كه از نام آن پیداست قبل از ثبت شركت تشكیل و نسبت به تصویب اساسنامه انتخاب هیأت مدیره به انتخاب بازرسان و انتخاب روزنامه محلی كثیرالانتشار جهت نشر آگهی ها و دعوت نامه ها تعیین می شود كه ذیل صورت جلسات مصوبات مجمع مذكور و اصولاً كلیه مجامع ذكر شده توسط هیأت رئیسه باید امضا شود از زمانی كه هیأت رئیسه انتخاب و هیأت مدیره و بازرسان قبولی خود را اعلام می نمایند شركت تشكیل شده محسوب می گردد (ماده 17 ل.ا.ق.ت)

وظایف مجمع عمومی عادی عبارت است از: انتخاب هیأت مدیره، انتخاب بازرسان، انتخاب روزنامه و تصویب ترازنامه
وظایف مجمع عمومی فوق العاده: افزایش یا كاهش سرمایه – هر گونه تغییر در مفاد اساسنامه و یا تعویض آن و بالاخره انحلال شركت
وظایف مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده و ماهیت آن ها. ماهیت حقوقی این نوع مجمع همانند مجمع عمومی عادی می باشد و هر زمانی كه مدت تصدی هیأت مدیره منقضی نشده باشد (قبل از 2 سال) و قبل از انقضای آن یكی از اعضاء هیأت مدیره استعفاء یا فوت و یا سلب شرایط شده باشد و یا یكی از بازرسین قبل از اتمام مدت یك سال به همین سرنوشت دچار شده باشد نوع دعوت مجمع عادی به طور فوق العاده خواهد بود بدیهی است چنانچه بیش از مدت 2 سال در مورد اعضاء هیأت مدیره و پیش از مدت یك سال از مدت تصدی بازرسین گذشته باشد نوع دعوت مجمع به همین منوال خواهد بود.

تصویب ترازنامه فقط باید برای همان سال مالی می باشد.

شركت سهامی خاص به وسیله هیأت مدیره ای از بین صاحبان سهام تشكیل می شود و كلاً یا بعضاً قابل عزل می باشند و حداقل سهام اعضاء هیأت مدیره از سهام وثیقه موضوع ماده 114 نباید كمتر باشد (حداقل یك سهم)
مجمع عمومی مؤسس نسبت به انتخاب روزنامه كثیرالانتشار (محلی) اقدام لازم معمول كه هر گونه آگهی و دعوت نامه راجع به شركت مورد نظر در آن منتشر خواهد شد. (مستند بند 5 ماده 20 ق.ت) وظیفه انتخاب روزنامه بعد از تشكیل شركت همه ساله به عهده مجامع عمومی عادی است. (ماده 98 ل.ا.ق.ت)
فاصله انتشار آگهی تا تشكیل جلسه كمتر از 10 روز و بیشتر از 40 روز نباید باشد. در این روزنامه در آگهی های مورد نظر شركت ها مطالب مطروحه در ماده 100 ق.ت باید رعایت گردد.

چه كسی باید آگهی دعوت را بدهد؟

در مرحله اول و در مواقع مقتضی هیأت مدیره می تواند نسبت به انتشار آگهی دعوت اقدام نماید با اجازه حاصله از ماده 120 ق.ت رئیس هیأت مدیره موظف است كه مجامع عمومی صاحبان سهام را در مواردی كه هیأت مدیره مكلف به دعوت آن ها می باشد دعوت نماید. بازرسان یا بازرس می توانند طبق ماده 91 ق.ت نسبت به انتشار آگهی مجامع عمومی عادی و فوق العاده و در مواقع مقتضی مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده منتشر نماید.
پس از تشكیل و ثبت شركت هیأت مدیره بایستی نسبت به تهیه دفاتر قانونی (دفاتر روزنامه و كل) و پلمپ آن در اداره ثبت شركت ها اقدام نماید.



:: بازدید از این مطلب : 37
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

در سال های اخیر سیاست های اقتصادی کشور در چهار چوب برنامه های توسعه اقتصادی به سوی خصوصی سازی گام بر می دارد و واگذاری فعالیت ها به بخش خصوصی مستلزم آن است که افراد به تأسیس شرکت ها مختلف مبادرت نمایند و با انجام فعالیت های تجاری در نظر گرفته شده باعث کاهش تصدی گری دولت در امور اقتصادی شوند این مهم بر عهده اداره ثبت شرکت ها موسسات غیر تجاری است تا شرکت ها با طی مراحل اداری مطابق مقررات و مواد قانونی به ثبت برسند.

شرکت از زمانی تشکیل می شود که دو یا چند نفر قصد تشکیل آن را داشته باشند بنابراین قصد و نیت ایشان ملاک تشکیل است اما از نظر مقررات و ضوابط طی نمودن مراحلی چند جهت تأسیس یک شرکت یا مؤسسه ضروری است تا این شرکت بر روی کاغذ نوشته شود و در دفاتر اداره ثبت شرکت ها ثبت گردد ماده 20 قانون تجارت انواع شرکت های تجاری را به هفت قسم تقسیم می کند.1-شرکت های سهامی2-شرکت با مسئولیت محدود3-تضامنی 4-مختلط سهامی 5-مختلط غیر سهامی 6-شرکت نسبی 7- شرکت تعاونی تولید و مصرف که ثبت این نوع شرکت ها در تهران بر عهده اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان در اداره ثبت مرکزی است.

مدارک مورد نیاز جهت تأسیس شرکت:

شرکت با مسئولیت محدود: مطابق با ماده 27 قانون تجارت شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده است و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام و یا قطعات سهامی تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد. مدارک مورد نیاز جهت تأسیس شرکت با مسئولیت محدود: الف )دونسخه تقاضانامه ب ) دو نسخه صورت شرکتنامه ج ) دو نسخه اساسنامه د ) دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی و مؤسسین ه) کپی برابر اصل شده شناسنامه مؤسسین و چنانچه هیأت مدیره نیز خارج از شرکاء باشند کپی برابر اصل شده شناسنامه اعضاء هیأت مدیره نیز الزامی است و هر گاه موسسین شرکت اشخاص حقوقی باشند آخرین تغییرات مدیران و سرمایه شرکت که در روزنامه رسمی درج گردیده است همراه با برگه معرفی نامه نماینده نیز ضمیمه مدارک دیگر می گردد.

شرکت های سهامی عام:

مدارک لازم برای ثبت شرکتهای سهامی عام شامل مدارک قبل از پذیره نویسی؛ و مدارک بعد از پذیره نویسی می باشد. مدارک قبل از پذیره نویسی؛ دو نسخه اظهار نامه به انضمام دونسخه طرح، اساسنامه و دو نسخه اعلامیه پذیره نویسی همراه با کپی مصدق شناسنامه های موسسین و گواهی بانکی که در قانون تجارت تصریح شده است که مؤسسین 20% از کل سرمایه را تعهد می نمایند و 35% از 20% را واریز و گواهی بانکی ارائه می دهند. هر چند مؤسسین می توانند بیش از 20% از کل سرمایه را تعهد نماید ولی نباید کمتر از آن چه در قانون تجارت قید شده است. اظهار نامه عیناً اظهار نامه شرکت های سهامی خاص می باشد که باید تا بند 9 آن کامل شود. بندهای بعد از آن بعد از پذیره نویسی کامل می شود حداقل سرمایه نیز 5 میلیون ریال می باشد. برای اطلاع از مطالب طرح اساسنامه و اعلامیه پذیره نویسی به ماده 8 و 9 قانون تجارت مراجعه نمائید.

مدارک بعد از پذیره نویسی:

دو نسخه اظهار نامه که تمام بندهای آن کامل شده باشد نام مؤسسین جدید در اظهار نامه وارده توسط تمامی سهامداران امضاء شده باشد، دو نسخه اساسنامه ، دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی موسسین و هیأت مدیره که کارهایی همانند صورت جلسات شرکت های سهامی خاص تکمیل می گردد با این تفاوت که دو روزنامه کثیرالانتشار برای چاپ آگهی های شرکت در نظر گرفته می شود کپی برابر اصل شده مؤسسین و بازرسان همراه با گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% از کل سرمایه و همچنین صفحات در روزنامه ای که اعلامیه پذیره نویسی در آن چاپ شده است.

مؤسسات غیر تجاری:

مؤسسات غیر تجاری مؤسساتی هستند که فعالیت تجاری انجام نمی دهند بر طبق ماده 1 آئین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و مؤسسات غیر تجاری مقصود کلیه تشکیلات و مؤسسات است که برای مقاصد غیر تجاری از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل
می شود اعم از آنکه مؤسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند. مدارک مورد نیاز دو نسخه تقاضا نامه همراه با دو نسخه اساسنامه و صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین، کپی مصدق شناسنامه مؤسسین، تقاضانامه حاوی مشخصات نام، موضوع، تابعیت، مرکز، اسامی مؤسسین، تاریخ تشکیل مدیر، یا مدیران اشخاصی که در مؤسسه حق امضاء دارند، دارائی مؤسسه، آدرس شعبه نام مدیر، مدیران شعبه می باشد که توسط مؤسسین امضاء می شود. در نسخه اساسنامه که تمام صفحات آن تمام مؤسسین امضاء می گردد و در صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین مدیران و صاحبان امضاء مجاز تعیین می گردد مؤسساتی که فعالیت آنها مشمول بند الف ماده 2 آئین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و مؤسسات غیر تجاری شود( ماده 2 بند الف مؤسساتی که مقصود از تشکیل آن جلب منافع و تقسیم آن بین اعضاء خود نباشد) بر طبق بند ماده 6 همان آئین نامه باید از شهربانی مجوز دریافت نماید.

مراحل اداری:

متقاضی پس از آنکه تصمیم به ثبت هر یک از انواع شرکت را گرفت، به حسابداری اداره مراجعه می کند و مدارک شرکت مورد نظر را خریداری و به ترتیبی که در فوق اشاره شد، کامل می کند و تمام مدارک را در داخل یک پوشه پانچ می کند. متقاضی دوباره به حسابداری مراجعه می کند و فیش تعیین نام را دریافت و به شعبه بانک ملی اداره که فقط برای امور ثبتی اختصاص دارد مراجعه و فیش تعیین نام را پرداخت می نماید مؤسسات و شرکت های تعاونی فاقد فیش تعیین نام می باشند. متقاضی نامهای درخواستی خود را بر روی برگه ای
می نویسد و بعد پرونده را به کارشناس بررسی کننده پرونده تحویل می دهد کارشناس پرونده را از نظر محتویات و کامل بودن مدارک چک می کند و بعد پرونده در اختیار کاربران کامپیوتر قرار می گیرد.کاربران کامپیوتر تمام محتویات پرونده شامل مشخصات اساسنامه، شرکت نامه ، تقاضانامه و صورت جلسات را وارد سیستم می کنند بعد از آنکه محتویات مدارک وارد سیستم شد به متقاضی که در خواست داده می شود که دستیابی به محتویات پرونده در قسمت های مختلف اداری از طریق وارد کردن که درخواست امکان پذیر است. متقاضی همراه با پرونده به واحد تعیین نام مراجعه می کند و کارشناس تعیین نام پس از جستجو در کامپیوتر نام های درخواستی متقاضی را جستجو می کند. به ترتیب اولویت یکی از نام ها را برای او تعیین می کند در این قسمت کارشناس پرونده مشخص می شود و محتویات پرونده از طریق کامپیوتر برای کارشناس تأسیس ارسال می گردد و همزمان متقاضی نیز با اصل پرونده بر کارشناس مربوطه مراجعه می نماید. کارشناس تأسیس همزمان محتویات و مدارک شرکت را با توجه به نوع آن چک می کند علاوه بر آنکه منع قانونی نداشته باشد موظف است تمام محتویات پرونده را نیز در داخل سیستم چک کند. که مبادا در فعالیت شرکت و محتویات غلط املائی داشته باشد ریاست اعضاء میزان سرمایه و سهام و یا سهم شرکت با اوراق مغایرت داشته باشد. اگر ایرادات در محتویات داخل سیستم مشاهده شود کارشناس ایرادی می زند و متقاضی به کار برخورد مراجعه می کند و کارشناس تعیین نام پس از جستجو در کامپیوتر نام های در خواستی متقاضی را جستجو می کند. به ترتیب اولویت یکی از نام ها را برای او تعیین می کند در این قسمت کارشناس پرونده مشخص می شود و محتویات پرونده از طریق کامپیوتر برای کارشناس تأسیس ارسال می گردد و همزمان متقاضی نیز با اصل پرونده بر کارشناس مربوطه مراجعه می نماید. کارشناس تأسیس همزمان محتویات و مدارک شرکت را با توجه به نوع آن چک می کند علاوه بر آنکه منع قانونی نداشته باشدموظف است تمام محتویات پرونده را نیز در داخل سیستم چک کند. که مبادا در فعالیت شرکت با اوراق مغایرت داشته باشد. اگر ایرادات در محتویات داخل سیستم مشاهده شود کارشناس ایرادی می زند و متقاضی به کار برخورد مراجعه می کند که نواقص و ایرادات را رفع کند و دوباره برای کارشناسی ارسال نماید. در این قسمت است که اگر نوع شرکت سهامی خاص باشد متقاضی برای تهیه گواهی بانکی باید اقدام کند واگر سهامی عام باشد کارشناس اجازه پذیره نویسی را صادر می کند همچنین اگر موضوع فعالیت نیز احتیاج به مجوز داشته باشد توسط کارشناس استعلام صادر می شود. در غیر این صورت مراحل اداری انجام می گیرد. مراحل اداری موارد فوق منوط به تهیه مدارک و طی شدن مراحل خود را دارد.
هر گاه کارشناسی منع قانونی در پرونده ها مشاهده نکرد. آگهی تأسیس را از طریق سیستم صادر می کند؛ «قبل از مکانیزه شدن واحد تأسیس آگهی تأسیس بررسی اوراق خاص توسط کارشناس تهیه می گردید.» وآن را تأیید می کند و متقاضی را به اتاق رئیس اداره برای گرفتن امضاء راهنمایی می کند. همزمان محتویات پرونده نیز از طریق کامپیوتر برای رئیس اداره ارسال می شود. بعد از تأیید رئیس محتویات پرونده نیز از طریق سیستم برای کارشناس عودت داده می شود. کارشناس یک نسخه از تمام مدارک ثبتی را مهر نسخه اداره می زند، حق ثبت شرکت را نیز با توجه به میزان سرمایه شرکت تعیین می نماید را از طریق سیستم صحت مدارک ارسالی را تأیید به حسابداری ارسال می نماید در حسابداری حق ثبت، حق الدرج آگهی شرکت در روزنامه کثیرالانتشار اخذ می گردد و محتویات پرونده به قسمت ثبت دفاتر مراجعه نماید مدارکی را که مهر نسخه ادراه دارد را در داخل پرونده جداگانه ای همراه با آگهی تأسیس قرار دهد. و به مسئول ثبت دفاتر تحویل می دهد در این قسمت است که به شرکت شماره ثبت داده می شود. مشخصات و محتویات در دفاتر مخصوص ثبت می شود ذیل دفتر توسط فردی که مجاز به امضاء آن است امضاء می شود و آگهی تأسیس در قسمت دبیرخانه مهر و شماره می شود و یک نسخه از آگهی تأسیس به متقاضی برای درج در روزنامه رسمی داده می شود و از هر یک از مدارک یک نسخه به متقاضی داده می شود مهر اداره برای آن زده می شود و به این ترتیب شرکت به ثبت می رسد.



:: بازدید از این مطلب : 41
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()