نوشته شده توسط : yasamin




اسپانیا از قدرت های اقتصادی، تجاری و صنعتی دنیا محسوب می شود و به همین دلیل ثبت شرکت و یا راه اندازی یک کسب و کار در این کشور می تواند آینده بسیار درخشانی را برای صاحبین شرکت به همراه داشته باشد. ارتباطات آزاد و تعاملات تجاری بسیار گسترده  تجاری و اقتصادی با همه دنیا ثبت شرکت در این کشور را از زمره موفق ترین راه‌های کسب سود و سرمایه گذاری در این کشور فوق العاده زیبا و پیشرفته قرار داده است.

از طریق سرمایه گذاری و ثبت شرکت های مختلف تجاری در اسپانیا می توانید به راحتی برای خود و شرکای تجاری خود و همچنین خانواده خود اقامت این کشور را دریافت کرده و در یکی از کشورهای عالی دنیا زندگی کنید.

مراحل ثبت شرکت در اسپانیا

برای ثبت شرکت در اسپانیا همانند سایر کشورهای دنیا باید اقدامات و مراحل قانونی را مطابق با قوانین تجاری این کشور طی کنید. مرجع ثبت شرکت ها در اسپانیا اداره ثبت شرکت‌ های این کشور می باشد که برای ثبت یک شرکت باید مطابق با دستورالعامل های این اداره راه‌ها و مراحل زیر را دنبال کنید:


    در مرحله دوم اشخاص حقوقی برای ثبت شرکت باید دارای شماره مالیاتی یا NIF باشند و اشخاص حقیقی باید یک شماره شناسایی افراد خارجی به نام NIE را داشته باشند. بنابراین قبلا باید اقدام و این شماره ها دریافت شوند.
    دریافت و تکمیل فرم تعیین نام شرکت
    افتتاح یک حساب جاری به نام شرکت در حال ثبت و واریز کردن حداقل هزینه مورد نیاز متناسب با نوع موضوع و قالب شرکت و دریافت گواهی بانگی دال بر پرداخت این هزینه
    موسسین باید صورتجلساتی را تنطیم و به عنوان تفاهم نامه برای ثبت شرکت ارائه نمایند که در آن انواع توافقات شرکا باید قید شده باشد.
    اگر شماره NIF ندارید باید در این مرحله یک شماره NIF برای شرکت دریافت نمایید. البته هر شرکتی مستقلا باید این شماره را داشته باشد.
    پرداخت مالیات بر دارایی
    انجام موضوع ثبت شرکت در اداره ثبت شرکت های اسپانیا
    دریافت NIF قطعی برای شرکت ثبت شده
    دریافت اسناد مالیاتی و دفاتر قانونی شرکت

در این مرحله شرکت ثبت شده است ولی برای اینکه بتوانید در اسپانیا فعالیت قانونی خود را آغاز نمایید نیاز به مجوز فعالیت دارید. همانگونه که گفته شد تمامی این مراحل باید توسط نماینده حقوقی فرد انجام شود.

قبل از هر اقدامی باید وکیل خود را انتخاب و وکالتنامه او را تنظیم نمایید. این وکیل می تواند از خود کشور اسپانیا باشد و یا از کشور خودتان که البته برای کشورهای خارجی معمولا رسم بر این است که وکیل از خود کشور متقاضی انتخاب می‌شود. بنابراین باید قبل از هر اقدامی صلاحیت وکیل مشخص شود.

یک موسسه حقوقی معتبر زمانی می تواند در اسپانیا برای شما شرکت ثبت نماید که قبلا مطابق با قانون 1961 صلاحیت این شرکت در دادگاه لاهه تایید شده باشد. این موضوع نیاز دارد تا کشور متقاضی در دادگاه لاهه عضویت داشته باشد ولی در صورت عضو نبودن کشور متقاضی در دادگاه لاهه باید شرایط ثبت شرکت بصورت قانونی و بر اساس توافقات فی مابین دو کشور ایران و اسپانیا انجام شود. ضمن اینکه وکالتنامه باید به زبان اسپانیایی ترجمه شود.

اسناد مورد نیاز برای اعطا وکالت به موسسه حقوقی

برای اعطا وکالت باید یک سند که مبین صلاحیت شرکت حقوقی باشد ارائه شود. از جمله این اسناد می توان به موارد زیر اشاره کرد:

    سند وکالت بین المللی وکیل حقیقی
    سندی دال بر فعالیت وکیل در یک موسسه حقوقی بین المللی
    معرفی نامه از نهاد و یا موسسه ای قانونی که وکالت فرد را تایید نماید.

شماره NIE و شماره NIF چیست؟

طبق قوانین الزامی اسپانیا هر فرد و موسسه تجاری که خواهان فعالیت اقتصادی در اسپانیا است و از جمله افراد ساکن در این کشور و اتباع آن محسوب نمی‌شود  باید اقدام به  دریافت یکی از این دو شماره بسته به حقوقی بودن و یا حقیقی بودن بکند. شماره NIE شماره شناسایی افراد حقیقی و شماره NIF یک شناسه مالیاتی برای افراد حقوقی است.

دریافت این شماره ها برای فعالیت در اسپانیا به این دلیل ضرورت دارد که از این شماره ها برای انواع ارزیابی ها، محاسبات مالیاتی، ارتباطات و تعاملات تجاری استفاده می شود . این شماره ها در قالب یک کارت به افراد حقیقی و حقوقی اعطا می شود و باید همواره به همراه سایر مدارک برای انواع درخواست ها ارائه شود. شماره ای کاملا شخصی است و متعلق به یک فرد و یا شخصیت حقوقی است و به عنوان شناسه آنها استفاده می شود.

درخواست شماره NIE و یا NIF

افراد حقیقی قبل از ورود به سفارت اسپانیا در ایران و یا به هنگام ورود به اسپانیا با مراجعه به دفاتر مهاجرتی می توانند این شماره را درخواست دهند. دریافت این شماره الزاما نباید توسط وکیل انجام شود اما در هر صورت بهتر است قبل از مراجعه به سفارت برای دریافت آن اقدام شود. اما اگر قرار است وکیل این کار را برای شما انجام دهد باید دقیقا در وکالتنامه وکیل ذکر شده باشد که وکیل شما می تواند برای دریافت NIE هم اقدام کند.

اما شماره NIF را تنها با ثبت شرکت در اسپانیا نیاز دارید. یعنی تا زمانی که اقدامی برای ثبت شرکت انجام نشده باشد نیازی به آن ندارید. تمامی شرکت هایی که در اسپانیا ثبت می‌شوند باید این شماره را دریافت نمایند. البته از شماره NIF برای خرید و فروش کالا و خدمات و همچنین تبادل پول هم استفاده می شود.

مدارک و مستندات لازم برای درخواست شماره NIE

    تکمیل فرم شماره 790 برای پرداخت هزینه ها
    تکمیل فرم های استاندارد و درخواست های مورد نیاز
    پاسپورت و یا مدارک مسافرتی و در صورت نیاز مدارک تغییر ثبت نام
    ارائه بیانیه ای برای دلیل درخواست

تمامی این درخواست ها توسط مرکزی به نام نمایندگی پذیرش متقاضی بررسی و اعلام نتیجه می شود. همچنین پس از تکمیل مدارک فوق باید مدارک زیر نیز برای دریافت شماره NIE آماده و ارسال شود:

    فرم تکمیل شده به شماره 790 با پرداخت هزینه های مربوطه
    فرم استاندارد شماره 15
    کپی برابر اصل از تمامی صفحات گذرنامه که توسط یک دفتر اسناد رسمی تایید شده باشد.
    اعتبار مجوز وکیل یا نماینده متقاضی
    بیانیه دلایل درخواست

مدارک مورد نیاز برای دریافت شماره NIE در زمان ثبت شرکت:

    تهیه فرم استاندارد 36 برای ارائه درخواست
    فتوکپی کارت شناسایی NIE و گذرنامه
    سند قانونی بودن شرکت خارجی و یا سندی دال بر ثبت قانونی شرکت به همراه ترجمه های اسپانیایی از اسناد
    درخواست هایی که توسط نماینده و یا وکیل قانونی در اسپانیا و یا در کشور مبدا ارسال می شود
    اسناد قانونی و معتبر که نشان دهنده قدرت مالی افراد برای ثبت شرکت در اسپانیا باشد. این اسناد باید در دفاتر اسناد رسمی تایید شوند و سپس به اسپانیایی ترجمه شوند.

از کدام مراجع برای دریافت شماره NIE یا NIF باید اقدام شود:

درخواست شماره NIE را هم از سفارت اسپانیا در ایران و هم از دفاتر رسمی دولتی و  نمایندگی دفاتر دولتی اسپانیا در این کشور می توانید بدهید. همچنین دفاتر مهاجرتی محل اقامت هم می توانید مراجعه کنید.

برای دریافت شمراه NIF باید از طریق اداره مالیاتی اسپانیا و بصورت حضوری توسط خود شما و یا وکیل معتبر شما اقدام شود. البته این نوع درخواست را آنلاین هم می توانید ارائه نمایید.

انواع شرکت در اسپانیا

شرکت های معتبر و حقوقی که در سیستم تجاری و قانونی اسپانیا شناخته شده هستند به شرح زیر می باشند:

    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت سهامی عام
    شرکت خصوصی اروپایی
    شرکت مشارکت مدنی ( مشارکت خصوصی)
    شرکت مشارکت عمومی
    شرکت مشارکت محدود
    شرکت سهامی خاص
    شرکت تعاونی

در این بین شرکت با مسئولیت محدود شایع ترین نوع شرکت برای ثبت در اسپانیا است. مطابق با آمار بیش از 98 درصد از شرکت ها در این کشور در قالب با مسئولیت محدود به ثبت می رسند و این به دلیل آزادی عمل و میزان کم مسئولیت در این شرکت ها می باشد.

به طور کلی برای ثبت شرکت در اسپانیا به مدارک زیر نیاز دارید:

    وکالتنامه معتبر وکیل
    ارائه شماره NIE و NIF برای شرکا و متقاضیان خارجی الزامی است
    گواهینامه تعیین نام شرکت: این گواهینامه از زمان صدور تنها سه ماه اعتبار دارد و در صورت گذشتن از این دوره باید تمدید شود.
    گواهینامه پرداخت سپرده مورد نیاز در بانکی و در حساب مربوط به خود شرکت

برخی از اسناد و مدارک دیگر هم نیاز است که باید توسط دفاتر اسناد رسمی اسپانیا ابتدا تایید شوند و بعدا ضمیمه سایر مدارک به اداره ثبت شرکت ها تحویل داده شوند. این اسناد عبارتند از:

    اساسنامه و مقررات شرکت جدید
    اسناد هویتی قانونی متقاضیانی که خواهان ثبت شرکت می باشد
    یک اعلامیه سرمایه گذاری خارجی که باید به طور کامل تکمیل شده باشد
    بیانیه مالکیت سودمند:

این بیانیه یک اطلاعیه است که در آن افراد ثبت کننده شرکت میزان مشارکت خود را در شرکت، نام و هویت خود و شماره شناسایی خود را اعلام می کنند. در این بیانیه باید حداقل میزان مشارکت اعضا و میزان سود و زیان آنها تعیین شده باشد

    ارائه شماره شناسایی مالیاتی NIF
    گواهی پرداخت مالیات بر ارزش افزوده و هزینه تمبر
    سایر اسناد ثبت شرکت : مانند اساسنامه ، شرکتنامه ، ایین نامه و ... .
    ارائه NIF رسمی و قطعی از اداره مالیاتی اسپانیا
    دریافت دفاتر پلمپ و کد اقتصادی و مدارک مالیاتی
    مدرکی دال بر ثبت نام در اداره تامین اجتماعی اسپانیا

هزینه ثبت شرکت در اسپانیا

هزینه ثبت یک شرکت حقوقی در اسپانیا به عواملی همچون میزان سرمایه شرکت، تعداد شرکا، موضوع، نوع مجوز، قالب شرکت و ... دارد.  به صورت میانگین برای راه اندازی یک شرکت در اسپانیا اگر از نوع سهامی باشد باید حداقل 550 یورو سرمایه گذاری کنید که به این میزان باید 3000 یورو هم به عنوان سرمایه و سپرده شرکت باید اضافه شود.

هزینه ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اسپانیا با حداقل سپرده مالی 6000 یورویی حدود 750 یورو باید در نظر گرفته شود

البته در اسپانیا شرکت های فعال در ایران می توانند اقدام به ثبت یک شعبه و یا نمایندگی بکنند. این شعبات زیر نظر شرکت اصلی فعالیت خواهند کرد و جزئی از شرکت محسوب می شوند. شعبه مستقلا تمامی اهداف و خواسته های شرکت را در اسپانیا دنبال خواهد کرد و تمامی تعهدات شرکت را در اسپانیا این شعبه جوابگو خواهد بود.

بر خلاف شرکت های مادر شعبات را نمی تواند سرمایه ای و سهامی نامید و برای همین موضوع ثبت شعبه نیاز به سپرده ای ندارد. اما برای ثبت شعبه به همراه هزنیه های دفاتر رسمی حداقل باید در اسپانیا 600 یورو سرمایه گذاری شود که با افزوده شدن اختیارات شعبه و یا دادن شرایط خاص به شعبه هزینه ها هم تغییر می کند.



:: بازدید از این مطلب : 66
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin





یکی از ثروتمند‌ترین کشورهای دنیا که منابع و امکانات زیادی دارد و امروزه علاقمندان زیادی را برای اقامت و سرمایه گذاری به سمت خود فرا می خواند بدون تردید کانادا است. کانادا کشوری در آمریکای شمالی  با منابع سرشار طبیعی و جامعه ای متمدن و پیشرفته می باشد.

در شرایط کنونی کانادا به عنوان یکی از بهترین کشورهای دنیا برای سرمایه گذاری و کسب ثروت شناخته می شود. این کشور هر چند دارای 10 ایالت بوده و هر یک از این ایالت ها در تصویب قوانین و مقررات داخلی خود به منظور سرمایه گذاری دارای استقلال هستند ولی در کل قوانین سرمایه گذاری در کانادا الگویی مشابه دارند و تنها موارد اختلافی اغلب در نوع سرمایه گذاری است.

اما یکی از بهترین راه های سرمایه گذاری در کانادا که تضمین سود زیادی به همراه دارد و در همه ایالت ها و قلمروهای کانادا به شدت طرفدار دارد و حمایت می شود ثبت انواع شرکت تجاری می باشد.

قوانین کانادا به شکلی تنظیم شده اند که حمایت کامل از سرمایه گذاری را در قبال مالکیت سرمایه گذاری و اعطا اقامت به سرمایه گذار و اجازه خروج سود سرمایه به سرمایه گذار تضمین می کنند و همین عامل باعث شده تا بسیاری از کارآفرینان و افراد دارای ایده برای سرمایه گذاری و ثبت انواع شرکت درخواست های زیادی را به کنسولگری های کانادا در کشور خود ارائه می کنند و از این بین بسیاری از این طرح ها که پشتوانه مشخص و نوآورانه داشته باشد و یا بتواند در راستای رشد توسعه و ثروت و همچنین اعتبار و سرمایه در کانادا به این کشور کمک کند پذیرفته می شود.

سرمایه گذاری در کانادا با ثبت شرکت

ثبت شرکت در کانادا یکی از بهترین راه های سرمایه گذاری محسوب می شود اما برای ثبت شرکت در این کشور نیاز به مجوز تجارت می باشد که توسط اداره فدرال کانادا اعطا می شود. هر فرد خارجی که خواهان سرمایه گذاری و ثبت شرکت در کانادا می باشد حتی اگر شرکت خود را بصورت انحصاری هم در این کشور به ثبت برساند باید این نکته را بداند که به دلیل اینکه هویت وی همچنان خارجی محسوب می شود باید تحت کنترل دوبت قرار بگیرند.

 از این رو دولت میزان سهام، حق رای و منافع افراد را در شرکت مشخص می کند. در حال حاضر تفاوت هایی که قبلا در بین سرمایه گذاران داخلی و خارجی کانادا منظور می شد به کلی منتفی شده است و تمامی سرمایه گذاران خارجی نیز همانند سرمایه گذاران داخلی کانادا شناخته می شوند و به راحتی در شرکت حق رای و سهام و یا طرح دعوی دارند.

البته همچنان در ایالت کبک محدودیت هایی برای مشارکت و سرمایه گذاری افراد غیر کانادایی دیده شده است هرچند برای ثبت شرکت در ایالت کبک هم با رعایت مندرجات قانونی این ایالت می تواند اقدام به سرمایه گذاری کرد.

قوانین ثبت شرکت در کانادا

بر اساس موافقت نامه ای که دولت کانادا با سازمان جهانی تجارت منعقد کرد و همچنین بر اساس موافت نامه ای به نام آلنا ( ALENA) تاسیس بانک در کانادا توسط افراد خارجی تنها زمانی امکان پذیر است که اولا فواید آن برای کانادا مشخص و محرز شود و دوم اینکه این تاسیس بانک بصورت شعبه و یا نمایندگی نباشد و تماما در خود کانادا و زیر نظر قوانین مالی و اعتباری و بانک مرکزی کانادا صورت بگیرد. در کل قوانین تاسیس بانک و موسسات مالی در کانادا بسیار دشوارتر است تا زمانی که قصد سرمایه گذاری و ثبت شرکت وجود داشته باشد.

در این راستا ثبت شرکت در موضوعات ارتباطات جمعی و رادیویی تنها با مالکیت و نظارت دولت امکان پذیر است  و همچنین بهره برداری از برخی از منابع ملی کانادا برای شرکت های خارجی دارای محدودیت هایی می باشد. مثلا منابع اورانیوم را تنها به خارجی هایی اجازه بهره وری می دهند که حداقل 40 درصد سهام شرکت را داشته باشند.

ثبت شرکت و دریافت مجوز برای موضوعات حمل و نقل و صید در دریا به خارجی ها اعطا می شود. افراد خارجی تنها می توانند زمین هایی را برای کسب و کار خود خریداری کنند که از جمله زمین های کشاورزی و معدنی کانادا محسوب نشوند. ضمن اینکه برای خرید این زمین ها باید مالیات سنگینی که حدود 33 درصد از هزینه زمین است به دولت فدرال بسته به قوانین آن منطقه پرداخت شود.

برای ثبت شرکت سهامی هم افراد متقاضی تنها در زمین هایی می توانند سرمایه گذاری کنند که مالکیت شرکت در اختیار یک فرد تبعه و مقیم کانادایی باشد و در این راستا هم هرگاه مجمع عمومی تشکیل می شود باید ی این مدیران مقیم حضور داشته باشند.

در مشارکت با افراد مقیم کانادا برای ثبت شرکت این نکته نیز حائز اهمیت است که افراد خارجی در همه ایالت ها می توانند درست همانند افراد مقیم کانادایی طرح دعوی نمایند ولی در استان کبک این طرح دعوی به همراه پرداخت وثیقه امکان پذیر است تا چنانچه درخواست مورد تایید نبود امکان جبران خسارت از محل وثیقه باشد.

ثبت شرکت در کانادا چه مزایایی دارد؟

    کانادا کشوری ثروتمند و توسعه یافته است و زندگی در این کشور با بالاترین سطح رفاه اجتماعی همراه است.
    ثبت شرکت در کانادا بسیار راحت است و محدودیت های ثبتی شرکت خیلی کمتر است
    افراد سرمایه گذار در کانادا می توانند اقامت و شهروندی کانادا را به دست بیاورند
    دسترسی به بهترین بازارهای روز دنیا برای فروش و تبادلات اجاری بسیار راحت و بدون محدودیت است
    مواد اولیه و مورد نیاز برای تولید در کانادا به وفور یافت می شود
    دولت فدرال هر منطقه از کانادا از سرمایه گذاران به شدت حمایت می کند

انواع شرکت در کانادا

در کانادا سه نوع شرکت وجود دارد:

    شرکت مشارکتی یا Corporation

در این نوع شرکت هر فرد نسبت به آورده خود در شرکت مشارکت می کند و مسئولیت تمامی تعهدات شرکت در درجه اول با سرمایه شرکت می باشد. برای ثبت شرکت مشارکتی باید حداقل دو نفر با هم مشارکت نمایند. ورشکستگی شرکت مشارکتی به معنی ورشکستگی اعضا نیست. همچنین ثبت این شرکت نیاز به سرمایه و هزینه زیادی دارد.

    شرکت مالکیت انحصاری یا Sole proprietorships

یک شرکت حقوقی معتبر است که مالکیت آن در اختیار یک فرد قرار دارد و تمامی درآمد او به عنوان درآمد شرکت تلقی می شود از این رو مالیات شرکت با مالیات فرد با هم تلاقی و پرداخت می شود که خیلی مقرون به صرفه نیست. مسئولیت این نوع شرکت ها تماما مانند شرکت تضامنی در اختیار خود فرد است و چنانچه شرکت ورشکست شود به نام فرد ثبت خواهد شد که به دلیل قوانین سخت تجاری در کانادا به ضرر فرد و در سوابق او ثبت خواهد شد.

    شرکت سهامی و یا Partnership

در این نوع شرکت باید حداقل دو تا چند نفر با هم سهام شرکت را فراهم نمایند. این روش هم مانند روش ثبت شرکت انحصاری است با این تفاوت که ورشکستگی و یا تقسیم  ضرر در بین شرکا انجام می شود .

شروط ثبت شرکت در کانادا

    افرادی که خواهان ثبت شرکت در کانادا می باشند باید حداقل 3 سال سابقه فعالیت و مدیریت در یک شرکت را داشته باشند که این نشان دهنده سابقه مدیریت و تجاری فرد می باشد.
    سرمایه گذار برای ثبت شرکت باید توانایی سرمایه گذاری قانونی حداقل 1.600.000 دلار در کانادا به هر شکل را داشته باشد
    سرمایه گذار پس از دریافت موافقتنامه ها و مجوز تجارت باید بتواند 800.000 دلار کانادا را به دولت فدرال کانادا به عنوان وثیقه اعطا نماید . مدت این وثیقه 5 ساله بوده و پس از 5 سال امکان عودت آن البته بدون بهره می باشد.

شرایط ثبت شرکت در کانادا

همانگونه که گفته شد اولین اقدام برای ثبت شرکت دریافت مجوز تجارتی از دولت فدرال است که باید طبق درخواست نامه ای این مجوز دریافت شود. پس از دریافت این مجوز باید فورا برای ثبت شرکت اقدام شود و نهایتا از زمان صدور مجوز 56 روز فرصت خواهید داشت.

برای ثبت شرکت باید یک اظهارنامه مالکیت و یک فرم مشارکت نیز تهیه و تکمیل نمایید و با پرداخت هزینه های بررسی درخواست ارائه نمایید.

مرحله بعدی تعیین نام و محلی به عنوان محل فعالیت شرکت است. موضوع شرکت نیز باید تعیین شود. سپس باید نوع و قالب شرکت و ساختار و همچنین شرکا شرکت نیز مشخص شوند و در تفاهم نامه ای میزان مشارکت و تعهدات هر فرد تعیین شود.

در مرحله بعد باید مدیران شرکت تعیین و اطلاعاتی از مدیران شرکت به همراه آدرس و وضعیت اقامتی آنها در کانادا تهیه و ارائه شود.

در برخی از ایالت ها برای ثبت شرکت باید از نهادهای دیگری هم مجوز دریافت نمایید که این مجوز به موضوع شرکت مرتبط می باشد.

همچنین باید قراردادی با شرکت های بیمه کانادا برای بیمه کارکنان و همچنین بیمه کالا و خدمات شرکت تهیه نمایید. در برخی از ایالت ها مدت زمان ثبت شرکت محدود می باشد و مثلا باید در هر 5 سال یک بار دوره شرکت دوباره تمدید شود.

برای انتخاب مدیران شرکت باید افرادی که بالای 18 سال سن دارند ، سوء پیشینه ندارند ، فردی حقیقی هستند و سابقه ورشکستگی در 5 تا 7 سال گذشته را ندارند به عنوان مدیران شرکت انتخاب شود.

برای ثبت شرکت در کانادا به دلیل پیچیدگی های قانونی در هر منطقه بهتر است از شرکت ها و اشخاص حقوقی معتبر و کار بلد بهره بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 68
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




دبی بزرگترین و تجاری ترین شهر امارات متحده عربی و در همسایگی جنوبی ایران در شبه جزیره عربستان می باشد. این جزیره یکی از مهم ترین جزایر سوق الجیشی دنیا محسوب می شود که به دلیل موقعیت قرار گیری و همچنین دسترسی که به مناطق مختلف دنیا بخصوص آسیا و افریقا و اروپا دارد اهمیت بسیار فراوانی برای سرمایه گذاران و شرکت های بزرگ تجاری دنیا دارد.

شهر دبی هر چند پس از اینکه یکی از محله های خود را به نام جبل علی به عنوان منطقه آزاد اعلام کرد اهمیت خود را به دنیا به اثبات رساند ولی با بحران هایی مانند جنگ خلیج فارس و مشکلات اقتصادی چندین بار به مرحله خروج ارز بازرگانان و تجار در از این جزیره رسید تا اینکه با کشف نفت در این جزیره اهمیت و توسعه اقتصادی آن به بالاترین سطح ممکن رسید تا جایی که تمامی شرکت های بزرگ دنیا بلافاصله با ورود به این شبه جزیره ثروتمند و  سرمایه گذاری در مواضع اقتصادی و تجاری مختلف در سودهای سرشار و موقعیت عالی این شهر خود را سهیم کردند.

امروزه دبی به عنوان یکی از موفق ترین مناطق اقتصادی در دنیا و بیست و دومین شهر ثروتمند دنیا شناخته می شود که البته به نظر می رسد با برنامه ریزی ها و تلاش دولت امارات این سطح از توسعه و ثروت نمی تواند جوابگوی نیازهای دولتمردان این شهر باشد. وقتی به  برنامه های اقتصادی و توسعه ای این شهر نگاهی بیاندازیم متوجه خواهیم شد که این برنامه ها در آینده نزدیک می توانند  دبی را جزو برترین شهر های اقتصادی دنیا معرفی نمایند. از این دست می توان به میزبانی رقابت های بین المللی اکسپو در سال 2020 این شهر اشاره کرد که با توجه به اهمیت این رقابت ها به عنوان بزرگترین رقابت های بین المللی ورزشی دنیا پس از جام جهانی فوتبال و المپیک می توان به این گمانه زنی پرداخت که پیش بینی های دولت امارات مبنی بر ورود بیش از 23 میلیارد دلار سود و سرمایه به این جزیره حقیقت داشته باشد.

از طرفی دیگر شرکت های فعال در ایران به دلیل شرایط تحریم ظالمانه دولت های غربی و آمریکا اگر بخواهند به دنبال سود و اعتبار بیشتر باشند باید در جایی سرمایه گذاری کنند که بهترین مکان و نزدیکترین مکان به ایران باشد و هیچ کجا در اطراف ایران بهتر از دبی برای سرمایه گذاری و ثبت شرکت و یا ثبت شعبه برای شرکت به دلیل دسترسی های آزاد به انواع سرمایه ها و بازارهای بزرگ دنیا و همچنین بازار مواد اولیه  نمی توانند پیدا کنند.

مجوز تجارت در امارات

به منظور ثبت شرکت در امارات متحده عربی و دبی باید ابتدا مجوز تجارت دریافت نمایید. مجوز های تجارت بسته به نوع فعالیتی که قصد دارید برای آن شرکت ثبت کنید متفاوت هستند. یعنی اینکه ابتدا باید موضوع شرکت خود را انتخاب کنید و بعدا متناسب با نوع موضوع شرکت اقدام به دریافت مجوز تجارت بکنید.

 مجوزهای تجارت در دبی در سه دسته صادر می شوند که عبارتند از :

مجوز تجاری:

به منظور ثبت شرکت در دبی برای انجام موضوعات بازرگانی مانند خرید و فروش

مجوز صنعتی:

برای ثبت شرکت های تولیدی و صنعتی و بسته بندی باید مجوز صنعتی دریافت شود

مجوز حرفه ای

تمامی موضوعات خدماتی، صنعتگران و هنرمندان و متخصصان و مشاوره ای باید از این مجوز استفاده نمایند.

برای دریافت مجوز تجاری در هر یک از موضوعات بالا باید از سازمان های زیر اقدام می شود:

    برای ثبت شرکت های تولیدی باید از وزارت امور مالی و صنعتی امارات مجوز دریافت شود
    برای ثبت شرکت های فعال در حوزه های بیمه و ضمانتی باید از وزارت اقتصاد و بازرگانی امارات مجوز دریافت شود
    برای ثبت شرکت دارویی و پزشکی باید از وزارت بهداشت مجوز دریافت شود
    برای ثبت شرکت در زمینه های نفت و گاز و پتروشیمی باید از شرکت نفت و یا سایر سازمان های دولتی امارات مجوز دریافت شود

ضمن اینکه پس از دریافت هر یک از مجوزهای فوق باید وزارت بازرگانی و صنایع امارات نیز این مجوزها را تایید کند.

مزیت های ثبت شرکت در دبی

    افرادی که در دبی اقدام به ثبت شعبه و یا ثبت شرکت می کنند خود را در شرایط تعامل ساده تر با بازار دنیا فارغ از تحریم ها و شرایط سخت اقتصادی قرار می دهند.
    افرادی که در دبی شرکت خود را ثبت می کنند در صورتیکه این شرکت در مناطق آزاد تجاری به ثبت برسد می توانند مالک صد در صدی شرکت خود باشند.
    ثبت شرکت در دبی نیازمند پرداخت مالیات نیست
    صاحبین شرکت در امارات زیر نظر قانون تجاری این کشور به شدت حمایت می شوند.
    افرادی که در دبی سرمایه گذاری و شرکت ثبت می کنند می توانند اقامت یکی از ثروتمند ترین کشورهای دنیا را به دست بیاورند
    ثبت شرکت در دبی به دلیل شرایط راحت رفت و آمد از ایران به دبی و برعکس دسترسی افراد به هر دو کشور را به سهولت امکان پذیر می کند.
    با ثبت شرکت در دبی می توانید از انواع وام ها و تسهیلات بانکی با سود کم و بلند مدت بهره مند شوید.
    شرکت های ثبت شده در دبی از نظام تجاری آزادی بهره مند می شوند.
    ثبت شرکت در دبی به شما امکان مدیریت بر شرکت را خواهد داد.
    شرکت های ثبت شده در دبی الزامی به ارائه گزارشات مالیاتی و بازرسی سالیانه ندارند.
    و ...

انواع شرکت های تجاری در دبی

مطابق با قانون فدرال امارت متحده عربی هر یک از انواع شرکت های زیر قانونی و در این کشور دارای اعتبار حقوقی زیادی هستند:

    شرکت تضامنی
    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت مختلط سهامی
    شرکت مختلط غیر سهامی
    شرکت سهامی عام
    شرکت سهامی خاص
    شرکت سرمایه گذاری مشترک
    شرکت مشارکتی

شرایط ثبت شرکت در دبی

ثبت شرکت در دبی قوانین خاص خودش را دارد و افرادی که خواهان ثبت شرکت در دبی هستند باید متناسب با این قوانین کار ثبت شرکت خود را دنبال کنند . تمامی شرکت هایی که در دبی ثبت می شوند به غیر از آن دسته که دارای مجوز حرفه ای هستند تنها با مشارکت یک تا چند نفر از اتباع کشور امارات که بیش از نیمی از سرمایه شرکت را داشته باشند امکان پذیر است. البته این قانون برای همه شهرهای امارات می باشد.

البته در این بین استثنائاتی هم وجود دارد که به شرح زیر هستند:

    افرادی که شرکت را در مناطق آزاد اقتصادی دبی به ثبت برسانند می توانند مالک صد در صدی شرکت خود باشند
    در برخی از مناطق امارات تننها شرکت ها با مالکیت صد در صد خود مردم محلی امارات امکان پذیر است.
    برخی مواقع شرکت متعلق به شورای همکاری خلیج فارس می باشد ، برای همکاری با این شرکت ها باید با شرکتی مربوط به امارت مشارکت شود.
    برخی از فعالیت ها را که در قانون امارات قید شده می توانید بدون مشارکت افراد بومی امارت به ثبت رسانده و مالک صد در صد شرکت باشید
    شرکت اگر با موضوعاتی که مجوز صنعتی و یا حرفه ای می خواهند به ثبت برسد قابلیت مالکیت صد در صدی را دارد
    شرکت هایی که اقدام به ثبت نمایندگی و یا شعبه در امارات و دبی می کنند می توانند مالک مطلق شعبه و یا نمایندگی خود باشند
    برای فعالیت های خاص که نیاز به مجوز برای فعالیت دارند مانند پزشکی، معماری و ... امکان مالکیت صد در صد شغل و یا حرفه وجود دارد به این شرط که فردی از اهالی امارات مسئول خدمات شرکت معرفی شود.

با استناد به شرایط فوق باید افرادی که خواهان ثبت شرکت هستند ابتدا مدارک و شرایط زیر را فراهم نمایند:

    کپی مدارک شناسایی مانند پاسپورت، کارت ملی، شناسنامه خود و شرکای احتمالی اماراتی
    مشخصات کامل متقاضی و شرکای او مانند اهلیت ، ملیت، مکان سکونت، نام و نام خانوادگی و ...
    یکی از قبوض آب ، برق و یا تلفن محل اقامت باید ترجمه و ارائه شود
    تمامی مالیات ها و هزینه های ثبت شرکت باید در زمان ارائه درخواست پرداخت شود.
    لیستی از نفرات شرکت به همراه لیست پرداخت بیمه آنها در ماه های گذشته باید ارائه شود
    اظهارنامه مالیاتی باید ضمیمه مدارک شود
    اظهارنامه و اساسنامه ای باید برای شرکت تسلیم شود
    مکانی به عنوان مکان فعالیت شرکت باید در دبی مشخص و بصورت اجاره نامه معتبر و یا سند ملکی معرفی شود.
    نام و موضوع شرکت باید تعیین شود
    درخواست باید به همراه فیش هزینه های پرداختی ارائه شود
    در صورتیکه فرآیند ثبت توسط وکیل انجام شود باید وکالتنامه معتبر وی ضمیمه شود.

پس از تهیه مدارک و مستندات فوق و ضمیمه کردن مجوز تجاری همراه با تاییدیه وزارت بازرگانی و صنایع امارات باید به منظور ثبت نهایی شرکت اقدامات زیر انجام شود:

    نوع و قالب شرکت مشخص و معرفی شود
    شرکای داخلی و خارجی متناسب با نوع شرکت تعیین و معرفی شوند
    میزان سرمایه شرکت تهیه و تادیه شود
    فرم درخواست ثبت شرکت یا DED تکمیل و ارائه شود
    تفاهم نامه همکاری بین شما و شرکای شما به عنوان MOA تهیه و امضا شود. در این تفاهم نامه باید میزان مشارکت، سرمایه و مسئولیت هر یک از شرکا نیز قید و توافق شده باشد
    اساسنامه و اظهارنامه شرکت نهایی شود
    هزینه ها را پرداخت کنید و درخواست را به همراه مدارک فوق الذکر تسلیم اداره ثبت شرکت های دبی کنید.

ثبت دفتر نمایندگی یا شعبه در دبی

ثبت شعبه و یا نمایندگی شرکت در دبی نیز حدودا شامل همین قوانین و مقررات می شود با یک تفاوت عمده و آن هم اینکه مالکیت خارجی این شعبات و نمایندگی ها در دبی در اختیار شما خواهد بود ولی تنها با تایید یکی از نمایندگی های محلی امتیاز ثبت نمایندگی و یا شعبه را در دبی به دست خواهید اورد.

این نمایندگی باید در مالکیت یک فرد اماراتی و یا یک شرکت کاملا اماراتی باشد.

به نظر می رسد ثبت شرکت در دبی و یا امارات خیلی زودتر از آنچه که شما تصور می کنید می تواند نتیجه دهد و فرآیند خیلی پیچیده و طولانی برای ثبت شرکت در دبی و امارات نمی توان متصور بود.

شناخت قوانین و مقررات حاکم در تجارت امارات و همچنین راه های مختلف ثبت شرکت در دبی می تواند شما را صاحب یک شرکت تجاری با اعتبارات بالای بین المللی در یکی از بهترین و پیشرفته ترین شهر های اقتصادی دنیا بکند.



:: بازدید از این مطلب : 67
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




هر فرد حقیقی و حقوقی می تواند برای معرفی کالا و خدمات خود و ایجاد وجه تمایر بین محصولات و خدمات خود صاحب یک تا چند برند یا همان علامت تجاری باشد. علامت های تجاری یا فردی هستند و یا جمعی که مطابق با ماده 30 قانون ثبت علائم و اختراعات این دو نوع عبارتند از :

الف- علامت تجاری فردی هر نوع نشان، تصویر و یا نمادی است که بتواند موضوع ایجاد تمایز بین محصولات و خدمات یک شرکت با شرکت های دیگر را در طبقاتی خاص و مشخص شده انجام دهد.

ب- برند یا علامت جمعی که در اظهارنامه بصورت جمعی معرفی و ثبت می شود و در واقع نشان دهنده مبدا، کیفیت، تایید ، شناخت و معرفی و یا هر خصیصه دیگر  یک کالا و خدمت زیر نظر مالک برند ثبت شده جمعی می باشد. در این نوع برند ها مالک برند ممکن است طبقات زیادی از محصولات را حمایت و تایید نماید و مشتریان با شناخت این علامت جمعی مورد تایید به محصول اعتماد می کنند.

برند باید در طبقات خاص و مشخصی ثبت شود و هر فرد چه حقیقی و چه حقوقی می تواند برندهای مختلفی را به نام خود به ثبت برساند. صرف نظر از اینکه برند باید مطابق با شرایط قانونی تعریف شده دارای ضوابط و قانونمندی خاصی باشند اگر قابلیت ثبت را داشته باشند می توانند به ثبت برسند مشروط به اینکه افراد حقیقی و یا حقوقی مدارکی را برای به نام زدن  و ثبت این علامت تجاری به نام خود ارائه نمایند.

این مدارک به ترتیب حقیقی و حقوقی عبارتند از :

مدارک مورد نیاز برای ثبت علامت تجاری اشخاص حقیقی:

    کپی برابر اصل از شناسنامه و کارت ملی متقاضی
    در صورتیکه در طرح برند یا علامت تجاری مورد تقاضای وی از حروف لاتین استفاده شده باشد باید متقاضی دارای کارت بازرگانی باشد و اصل و کپی برابر با اصل ان را ارائه نماید
    فرد متقاضی باید دارای فعالیتی اقتصادی باشد. برای اثبات این منظور باید یک مدرک شغلی ارائه نماید. این مدرک می تواند جواز کسب، پروانه فعالیت، گواهی فعالیت در حوزه ای خاص از نهاد و یا موسسات معتبر و یا هر مدرک شغلی معتبر دیگر. این مدرک باید یا اصل باشد اگر نامه و یا معرفی نامه است و یا کپی برابر اصل جواز تاسیس و ... باشد
    فرد متقاضی باید از علامت تجاری مورد نظر خود برای ثبت نمونه هایی را هم ارائه نماید. این نمونه باید در قالب تصویر و یا نمونه گرافیکی در ابعاد 10 سانتی متر در 10 سانتی متر آماده و ارائه شود
    در صورتیکه کار ثبت علامت تجاری او را وکیل و یا مشاوری انجام می دهد باید وکالتنامه وی را هم در قالب کپی برابر اصل ضمیمه کند.

مدارک مورد نیاز برای ثبت علامت تجاری اشخاص حقوقی:

    کپی برابر اصل مدارک شناسایی مدیرعامل به عنوان نماینده اصلی شرکت برای ثبت علامت تجاری شامل کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ولی وی
    برای اثبات شخصیت حقوقی برای ثبت علامت تجاری باید کپی برابر اصلی از روزنامه تاسیس شرکت و روزنامه آخرین تغییرات شرکت که کمتر از دو سال باید از گذشته باشد نیاز است.
    اشخاص حقوقی برای ثبت برند خود در طبقات مورد درخواست باید گواهی و یا مدرک یا مدارکی را ارائه نمایند که نشان دهنده موضوع فعالیت شرکت با موضوع درخواست ثبت برند باشد. برای این منظور هرگونه اعلامیه و پروانه بهره برداری، پروانه ساخت از نهادی خاص و یا گواهی ثبت اختراع و ... می تواند جوابگو باشد.
    در صورتیکه طرح ارائه شده برای ثبت به عنوان برند دارای علامتی و حروف لاتین باشد باید شرکت صاحب کارت بازرگانی بوده و یک نسخه کپی برابر اصل از آن ارائه نماید.
    از نمونه برند مورد درخواست برای ثبت باید نمونه کپی و یا نمونه گرافیکی و یا تصویری گویا  در ابعاد حداکثر 10 سانتی متر در  10 سانتی متر ارائه شود.
    وکالتنامه ای هم باید از وکیل و یا مشاور حقوقی در صورتیکه او کار ثبت برند ار انجام می دهد ارائه شود.

تمامی افراد حقیقی و حقوقی ضمن ارائه مدارک فوق برای ثبت علامت تجاری یا برند باید مدارک زیر را هم ارائه نمایند:

    اظهارنامه ای برای ثبت برند که قبل از ارائه مدارک باید آماده شود و تمامی شرایط برند و مشخصات آن را درج کرده باشد.
    چنانچه برند مورد درخواست این اشخاص سه بعدی و یا 4 بعدی باشد به شکلی که بیش از شش زاویه برای برند در نظر گرفته شده باشد باید نمونه گرافیکی به شکلی ارائه شود که همه این زاویا را پوشش بدهد و در صورت نیاز  ماکتی از آن تهیه و ارسال شود.
    هر یک از اشخاص حقیقی و حقوقی می توانند از حق تقدم استفاده نمایند. این حق تقدم با استناد به درخواست ثبت برند در خارج از کشور و حداکثر برای شش ماه  می تواند با ارائه مدارک حق تقدم درخواست شود. این مدارک باید هم زمان با ارائه سایر مدارک و اظهارنامه ثبت علامت تجاری و یا نهایتا ظرف مدت 15 روز پس از ارائه اظهارنامه می تواند ارائه شود.
    هر یک از افراد حقیقی و حقوقی برای اینکه برند خود را بصورت جمعی ثبت نمایند باید نسخه ای از شرایط و ضوابط  استفاده از این علامت جمعی هم آماده نمایند و با تایید مقامی صاحب صلاحیت ارائه نمایند.
    تمامی متقاضیان باید به همراه ارائه مدارک خود برای ثبت برند رسید پرداخت هزینه های ثبت را هم ضمیمه نمایند.

اظهارنامه اشخاص حقیقی با پرداخت مبلغ 20 هزار تومان و اظهارنامه اشخاص حقوقی با پرداخت 40 هزار تومان قابل ثبت است. در ضمن افراد حقیقی و حقوقی پس از ثبت برند و یا علامت تجاری خود در داخل ایران می توانند درخواست ثبت برند در سازمان ثبت جهانی برند یا WIPO را هم از شرکت مشاور درخواست نمایند. برای این منظور به غیر از مدارک فوق الذکر که برای ثبت برند در ایران ابتدا لازم و الزامی است باید مدارک زیر را هم تهیه و ارائه نمایند:

مدارک مورد نیاز برای ثبت برند بصورت بین المللی :

    درخواست ثبت بین المللی برند طی نامه ای به اداره ثبت مالکیت معنوی با ذکر نام کشور های مورد نظر
    تنظیم و ارائه نامه ای بر روی سر برگ رسمی شرکت متقاضی با امضا کلیه افراد صاحب امضا مجاز شرکت و به همراه مهر شرکت
    در صورتیکه وکیل کار ثبت را دنبال می کند ارائه کپی برابر اصل وکالتنامه معتبر وکیل
    کپی برابر اصلی مجزا از شناسنامه و کارت ملی متقاضی و یا مدیران و دارندگان حق امضا شرکت
    کپی برابر اصل از روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت
    گواهی ثبت علامت تجاری در ایران که باید اعتبار لازم را داشته باشد.
    ارائه درخواستی به لاتین، اسپانیایی و یا فرانسوی به نماینده سازمان ثبت جهانی برند
    پیوست پرداخت هزینه های ثبت برند به فرانک سوئیس
    رسید پرداخت هزینه های بررسی اظهارنامه ارائه شده بصورت بین المللی

ثبت برند بصورت داخلی و بین المللی دو موضوع به هم مرتبط ولی جدای از هم می باشد. به این شکل که متناسب با قوانین سازمان جهانی ثبت برند و یا  سیستم مادرید تمامی برندهایی که درخواست حمایت بین المللی را دارند باید ابتدا در کشور درخواست کننده ثبت شوند.



:: بازدید از این مطلب : 65
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




با ثبت برند و یا علامت تجاری افراد گامی بلند در راستای تمایز محصولات و خدمات خود با سایر شرکت ها بر می دارند و در اصل محصولات خود را صاحب شناسنامه و اعتبار زیادی می کنند. در این میان اما برخی فارغ از مخاطراتی که برای محصولات و خدماتشان بدون ثبت برند ممکن است اتفاق بیافتد اقدام به ثبت برند نمی کنند و برخی نیز مشکل عدم ثبت برند خود را هزینه های بالای ثبت برند اعلام می کنند.

اما با یک بررسی ساده متوجه می شوید که هزینه ثبت برند و علامت تجاری در قبال خدمات و ایمنی که برای محصولاتتان دریافت می کنید اصلا ارزشی ندارد.

ثبت برند هم بصورت حقیقی و هم بصورت حقوقی ممکن است و تعیین نرخ و هزینه ثبت برند هم ارتباط نزدیکی به نوع حقیقی بودن و یا حقوقی بودن ثبت برند دارد. صرف نظر از موضوع طراحی برند که کاملا شخصی است و هر فرد می تواند خودش و یا با استفاده از تخصص دیگران برندی را طراحی کند سایر هزینه های ثبت برند را می توان به شرح ادامه دانست.

    هزینه های ثبت برند برای مراحل قانونی که باید به حساب خاصی واریز شود
    هزینه چاپ دو نسخه روزنامه رسمی کشور که بسته به نوع آگهی تعیین می شود مثلا سیاه و سفید بودن و ابعاد آگهی ولی معمولا حداقل هزینه ثبت آگهی در روزنامه رسمی بالغ بر 250 هزار تومان بر اورد می شود.
    سایر هزینه ها که در ذیل به ان خواهیم پرداخت

هزینه ثبت خود برند

ثبت برند درست مانند سایر خدمات مرتبط با شرکت ها و موسسات بخش ها و قسمت های متفاوتی را شامل می شود. منظور اینکه شما باید برند خود را متناسب با پیشه و شغل خود و گروه محصولات و خدمات خود به ثبت برسانید. در واقع گروه و طبقات ثبت برند هم در هزینه نهایی ثبت برند تاثیر مستقیم دارد .



موضوع دوم هزینه های ثبت خود برند می باشد. هزینه های ثبت برند که ارتباطی به حق الزحمه موسسات ندارد را هزینه های دولتی ثبت برند می گویند. این قسم از هزینه ها با تعیین شماره حساب باید به حساب دولت و یا سازمان ثبت اسناد واریز شود.

از این دست هزینه ها می توان به هزینه ثبت اظهارنامه ، هزینه طبقات برند، هزینه روزنامه رسمی ، ثبت برند به ازا هر طبقه زیرا تعداد طبقات بر هزینه برند تاثیر گذار است، استعلام برند،اصلاح اظهار نامه ، رونوشت مصدق برند، و ... می باشد. همچنین باید  هزینه درج آگهی در روزنامه رسمی و یک روزنامه کثیر الانتشار را هم باید به این هزینه ها اضافه نمایید.

ضمن این که ثبت برند تنها در تهران انجام می شود و قبل از ارسال مدارک برای رسیدگی و تعیین هزینه ها برای کاهش میزان هزینه ها بهتر است از مشاورین حقوقی کار آمد استفاده شود. این مدارک و مستندات ابتدا باید در سایت اداره ثبت اسناد و املاک بارگذاری شود تا رسیدگی اولیه به ان انجام و سپس باید مدارک بصورت اصل و برابر اصل برای این سازمان پست سفارشی شود. از این رو هزینه های تمبر و پست سفارشی و ... و یا هزینه اقامت و رفت و آمد در صورتیکه در تهران ساکن نباشید در این لیست هزینه ها دیده نشده است.



:: بازدید از این مطلب : 65
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




داشتن برند و علامت تجاری به کسب و کارها  و هویت محصولات و خدمات نقش و لعاب تازه ای می دهد از این رو بسیاری از فعالان اقتصادی و تجاری به دنبال معرفی و نشان داده محصولات خود و مهم تر از آن به منظور ایجاد تمایزی بین تولیدات و خدمات خود با سایر افراد حقیقی و حقوقی اقدام به طراحی و معرفی یک برند می کنند .

در این راستا به منظور برخورداری از حمایت دولت و همچنین محافظت از برند و علامت تجاری بحث ثبت علامت تجاری در اداره مالکیت معنوی مطرح می شود که اغلب در این کار بر عهده شرکت های حقوقی و وکالی خبره این حوزه به دلیل حساسیت و ریزه کاری های حقوقی واگذار می شود.

آیا خود اشخاص حقیقی و حقوقی هم می توانند برند را بدون نیاز به مشاور و وکیل ثبت کنند؟

در درجه اول باید گفت هیچ قانون داخلی و یا بین المللی ثبت برند و علائم تجاری را الزام نکرده و هر شخص حقیقی و حقوقی ضمن اینکه می تواند از یک تا چندین برند متفاوت در حوزه های اقتصادی متفاوت و برای گروه محصولات متفاوت رونمایی و استفاده کند اما هیچ گاه الزامی ندارد که هر یک از این برند ها را به ثبت برساند.

تنها ثبت برخی از علام تجاری  به موجب مصوبه سوم اردیبهشت 1328 هیئت وزیران الزام شده است که عبارتند از :

    تمامی داروهای طبی باید الزاما برند داشته باشند و آن را به ثبت برسانند.
    تمامی غذاها و مواد خوراکی که در ظروف در بسته و خاص بسته بندی می شوند باید دارای برند بوده و این برند الزاما به ثبت برسد.
    تمامی نوشابه ها و نوشیدنی های گاز دار باید صاحب برند بوده و این برند به ثبت برسد.
    تمامی لوازم آرایشی که بصورت مستقیم بر روی پوست استعمال می شوند هم باید دارای برند بوده و این برند به ثبت برسد.

این قانون تنها خاص محصولات داخلی نیست و کلیه تولیدی های خارج از کشور هم اگر بخواند محصولات خود را در ایران عرضه کنند باید دارای برند های ثبت شده قانونی در سازمان جهانی ثبت برند یا WIPO  باشند.

اما سایر برند ها و علائم تجاری الزامی برای ثبت برند ندارند اما در نظر باید داشته باید که تنها برند هایی قابل حمایت دولت می باشند و همچنین حق انحصاری فردی حقیقی و یا حقوقی تلقی می شوند که قبلا به ثبت رسیده باشند و مالک آنها مشخص شده باشد. این موضوع به صراحت در ماده 2 قانون ثبت علائم و اختراعات قید شده است.

لذا اگر برندی ثبت نشده باشد و مورد سو استفاده قرار بگیرد مطالبه حقوق از دست رفته بسیار مشکل خواهد بود و عملا کار زیادی برای آن نمی شود انجام داد.

بصورت کلی مطابق با قانون تا وقتی که یک محصول و یا خدمت دارای وجه ممیزی  مشخصی نباشد  به راحتی می توان از آن به عنوان برند استفاده کرد و ثبت کرد. همچنین هر گونه طرح و تصویر و یا نمادی که دارای شرایط قانونی ثبت برند باشد مانند اینکه کپی برداری نشده باشد، شبیه و یا به شکل نزدیکی شبیه برند دیگری نباشد، از حروف خاص و تعریفی در آن استفاده نشده باشد، دارای جنبه ایجاد تمایز باشد و سایر موارد گفته شده در قانون برای پذیرش برند را داشته باشد  می تواند به عنوان برند ثبت شود.

بنابراین در هیچ کجای قانون اشاره ای به الزام شرکت ها برای دریافت وکیل و استفاده از شرکت های حقوقی نشده است هر چند بارها توصیه هایی برای استفاده از این موسسات حقوقی و وکلا به دلیل هزینه های زیاد و پیچیدگی های قانونی بوده است.

چگونه باید خودمان برند ثبت کنیم؟

در ابتدای راه باید اطمینان حاصل کنید که برندی که دوست دارید به ثبت برسانید شرایط قانونی لازم را دارد. برای این کار توصیه می شود که برند خود را از طریق خود اداره مالکیت معنوی ،سایت این سازمان و یا با کمک موسسات حقوقی استعلام نمایید . هر چند برخی از شرکت ها و سایت ها هم این کار را بصورت انلاین انجام می دهند ولی باید متذکر شد که بسیاری از این سایت ها به روز نیستند و نمی توان زیاد به آنها اطمینان کرد.

در همین راستا پس از اطمینان از قانونی بودن درخواست برندی که می خواهید درخواست ثبت آن را داشته باشید باید به آدرس سایت اداره مالکیت معنوی رفته و در این سایت برند خود را ثبت نام کنید. قبل از ورود به سایت در نظر داشته باشید که باید مدارک و مستندات لازم را برای درخواست خود فراهم نموده باشید زیرا در هنگام ثبت نام برند باید تمامی این مستندات بصورت اسکن شده بارگذاری شوند تا کار رسیدگی به درخواست انجام شود.

مدارک و مستندات مورد نیاز برای آماده کردن قبل از درخواست و اسکن کردن آنها بسته به حقیقی و یا حقوقی بودن عبارتند از :

اشخا ص حقیقی:

    اظهار نامه ثبت برند
    کپی شناسنامه
    کارت ملی
    کپی کارت بازرگانی چنانچه که در برند درخواستی از حروف لاتین استفاده شده باشد
    کپی یک جواز فعالیت اعم از جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب و یا هر گونه گواهی فعالیت از نهاد های دولتی
    نمونه برند مورد درخواست

اشخا ص حقوقی:

    اظهارنامه ثبت برند
    کپی شناسنامه مدیر عامل
    کپی کارت ملی مدیر عامل
    کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت
    کپی جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب
    کپی کارت بازرگانی چنانچه که از حروف لاتین در برند درخواستی استفاده شده باشد
    نمونه برند مورد درخواست

پس از تهیه و اسکن این مدارک در سایت موضوع ثبت برند ثبت نام می شود. در این مرحله باید فردی به عنوان نماینده قانونی شرکت برای تماس در شرایط اضطراری تعیین شود و نمونه برند مورد درخواست به همراه اظهارنامه و سایر مدارک باید بارگذاری شود.

پس از مدت زمانی کارشناسان اداره مالکیت معنوی این درخواست را بررسی و در صورت موافقت اعلام می کنند. همواره باید با بررسی شماره درخواست اظهارنامه ثبت برند خود را در سایت دنبال کنید.

 در صورت موافقت باید اصل مدارک را بصورت پستی و یا حضوری به اداره مالکیت معنوی ارسال کنید. این اداره تنها در تهران قرار داده و هیچ شعبه دیگری در ایران ندارد و موضوع ثبت برند و علائم تجاری هم تنها در این اداره پیگیری می شود.

اما اگر موضوع برند تایید نشده باشد دو حالت دارد. اگر رد شده باشد که قابل پیگیری نیست  اما اگر تکمیل مدارک زده شده باشد باید مدرک مورد نظر تهیه و دوباره بارگذاری و اعلام شود.

سپس باید هزینه های ثبت برند پرداخت و آگهی ثبت برند در روزنامه رسمی چاپ شود و پس از یک مهلت سی روزه اگر اعتراضی به ثبت برند نبود این برند به نام فرد متقاضی ثبت می شود و گواهینامه ای به مدت 10 سال برای وی صادر و به آدرس اعلام شده ارسال می شود.



:: بازدید از این مطلب : 66
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



به موجب ماده 20 آیین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر ، در موارد ذیل دفاتر قانونی رد می شود :
خارج شدن دفاتر ارائه شده از پلمپ به هر نحو- فقدان یک یا چند برگ – عدم ثبت یک یا چند فعالیت مالی و پولی به شرط احراز – تقدم ثبت یک یا چند معامله نسبت به تاریخ وقوع آن ها – ثبت تمام یا قسمتی از یک فعالیت (آرتیکل = موضوع)، در حاشیه – ثبت تمام یا قسمتی از یک فعالیت بین سطور – تراشیدن و پاک کردن مندرجات دفاتر به منظور سوء استفاده – جای سفید گذاشتن در صفحات بیش از حد معمول – محو کردن مندرجات دفاتر با وسایل شیمیایی- ناپدید کردن مندرجات دفاتر با رنگ یا جوهر و نظایر آن ها به منظور سوء استفاده – عدم ارائه یک یا چند جلد از دفاتر ثبت و پلمپ شده، ولو آنکه در آن ها چیزی نوشته نشده باشد – بستانکار شدن حساب های بانکی و نقدی مگر اینکه حساب های بانکی با صورتحساب بانک مطابقت نماید و یا بستانکار شدن حساب های بانکی یا نقدی ناشی از تقدم و تاخر ثبت حساب ها یا دریافت و پرداخت باشد که در این صورت موجب رد دفتر نیست – تاخیر تحریر روزنامه و دفتر مشاغل و دفتر کل زاید بر حد مجاز مقرر در آیین نامه .
– استفاده از دفاتر نانویس سال یا سال های قبل در صورتی که مشخصات آن ها در مهلا مقرر در ماده 17 آیین نامه به حوزه مالیاتی ذیربط اعلام نشده باشد. وفق این ماده : ” مودیان مکلفند برای هر سال مالیاتی، دفتر یا دفاتر جدید، ثبت و پلمپ نمایند و در صورت استفاده از دفاتر ثبت و پلمپ شده نانویس سال یا سال های قبل، موظفند ظرف سی روز از تاریخ شروع سال مالیاتی جدید، مراتب را با ذکر مشخصات دفاتر مزبور، به حوزه مالیاتی ذیربط اعلام نمایند. توضیح اینکه ” سال مالیاتی عبارت است از یک سال شمسی که از اول فروردین ماه هر سال شروع و به آخر اسفند ماه همان سال ختم می شود . لکن در مورد اشخاص حقوقی مشمول مالیات، که سال مالی آن ها به موجب اساسنامه ، با سال مالی مالیاتی تطبیق نمی کند، درآمد سال مالی آن ها به جای سال مالیاتی، مبنای تشخیص مالیات قرار می گیرد ” ( ماده 155 قانون مالیات های مستقیم )
– سفید ماندن تمام صفحه در دفتر روزنامه و دفتر مشاغل به منظور سوء استفاده به استثنای موارد مذکور در تبصره 19 آیین نامه .به موجب این تبصره : سفید ماندن تمام صفحه دفتر روزنامه و دفتر مشاغل در اثنای عملیات ، هر گاه برای ثبت تزاز افتتاحی باشد، جایز است. همچنین سفید ماندن ذیل صفحات دفتر در آخر هر روز یا هر ماه به شرطی که اسناد دارای شماره ردیف بوده و قسمت سفید مانده با خط بسته شود به اعتبار دفتر خللی وارد نمی سازد.
– عدم ثبت خلاصه عملیات شعب در دفاتر مرکز، طبق مقررات ماده 14 آیین نامه. به موجب این ماده : ” موسساتی که دارای شعبه هستند، مکلفند با نوجه به روش های حسابداری خود، خلاصه عملیات شعبه یا شعب خود را، در صورتی که دارای دفاتر پلمپ شده باشند، لااقل سالی یک بار، و در غیر این صورت ، ماه به ماه در دفاتر موسسه ثبت کنند “.
– عدم ارائه آیین نامه یا دستورالعمل های کار ماشین و برنامه های آن، در اشخاصی که از سیستم های مکانیکی یا الکترونیکی استفاده می نمایند. اشتباه حساب حاصل در ثبت عملیات، در صورتی که نسبت به اصلاح آن طبق مقررات تبصره ماده 10 آیین نامه اقدام نشده باشد. تبصره ماده 10 آیین نامه : ” اشتباهات حساب حاصل در ثبت عملیات، در صورتی که بعداَ در اثنای عملیات سال مربوط مورد توجه واقع و به اصلاح آن در دفتر، مبادرت و مستندات آن ارائه شود، به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد “.

اثر رد دفاتر قانونی از نظر مالیاتی
در صورتی که دفاتر ابرازی مودی،با توجه به نحوه نگاهداری و تحریر و تنظیم حساب های آن، به نظر ممیز و تایید سرممیز مالیاتی ذیربط، غیرقابل رسیدگی تشخیص داده شود و یا به علت عدم رعایت موازین قانونی و مقررات آیین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر، مورد قبول واقع نشده و مردود اعلام گردد، ممیز مالیاتی باید مراتب را با ذکر دلایل کافی ، کتباَ به مودی ابلاغ وپرونده امر را جهت رسیدگی به هیات مودی مربوط، ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ فوق، به آن هیات مراجعه و با ادا توضیحات کتبی لازم و ارائه دلایل و مدارک کافی، رفع اشکال نماید، تشخیص درآمد مشمول مالیات بر اساس رسیدگی به دفاتر انجام خواهد شد. در غیر این صورت، بر اساس رای هیات مزبور، تشخیص درآمد مشمول مالیات به طریق علی الراس به عمل خواهد آمد.
هرگاه دفاتر اسناد و مدارک مودی، مورد قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات قرار گیرد، تخلفات به عمل آمده در آن ها ، از قبیل قلم زدن ، تراشیدن ، پاک کردن و محو کردن مندرجات دفاتر ، جای سفید گذاشتن در صفحات دفاتر روزنامه و دفتر مشاغل یا سفید ماندن تمام صفحه در آن ها و غیره ، موجب تعلق جریمه می باشد. حداکثر جریمه مقرر برای یک یا چند مورد به موجب قسمت اخیر تبصره یک ماده 95 قانون مالیات های مستقیم، بدین شرح خواهد بود :
– تا ده درصد مالیات متعلق در صورتی که ده درصد مزبور از یکصد هزار ریال بیشتر باشد – تا یکصد هزار ریال در صورتی که ده درصد مالیات متعلق برابر یا کمتر از بکصد هزار ریال باشد – تا یکصد هزار ریال در صورت عدم شمول مالیات .



:: بازدید از این مطلب : 67
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

علامت تجاری به استناد ماده یک قانون فوق الذکر، عبارت از هر قسم علامتی اعم از نقش، تصویر، رقم، حرف، عبارت، مهر، لفظ و غیره این ها خواهد بود که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی، تجاری و کشاورزی انتخاب می شود.
استفاده تجار از علامت تجاری نیز مانند اسم تجاری اختیاری است. ( تبصره ماده یک قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1 / 4 / 1310 شمسی ) و حق استعمال انحصاری علامت تجاری از آن شخصی است که علامت را در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت رسانیده باشد. ( ماده دو قانون ثبت علائم و اختراعات ).
علامت تجاری ثبت شده را تجار دیگر نمی توانند استفاده کنند و از این دیدگاه الزام خاصی را برای سایر تجار به وجود می آورد.

مدت اعتبار علامت تجاری و تجدید ثبت آن
علاماتی که ثبت شده باشند، از تاریخ تسلیم اظهارنامه، حمایت خواهند شد و مدت اعتبار علامت ثبت شده، ده سال است. ولی صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او، می تواند ثبت علامت را تا شش ماه پس از انقضای مدت اعتبار آن، هر ده سال یک بار تجدید نماید. در این صورت حق استعمال انحصاری ده سال، با صاحب علامت خواهد بود و به همین طریق، هر تجدید ثبت، حق مزبور را برای ده سال دیگر تضمین می نماید. تقاضای تجدید ثبت علامت، باید در دو نسخه تنظیم و به امضای صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او، برسد و نمونه علامت، در روی آن الصاق شود.
هر گاه در موقع تجدید ثبت، تغییری در علامت داده شود، مقررات مربوط به تغییرات از هر حیث باید کاملاً رعایت گردد. تجدید ثبت در صورتی که تغییری در علامت داده نشده باشد. محتاج به آگهی نیست. هرگاه مدت اعتبار علامت منقضی شده باشد، ثبت آن از طرف صاحب علامت یا دیگران، تابع کلیه مقررات و تشریفات مربوط به ثبت علائم خواهد بود. اشخاص ذی نفع می توانند در ظرف سی روز از تاریخ نشر آگهی مربوط، اعتراض خود را تسلیم نمایند.

مدارک مورد نیاز جهت تمدید علامت تجاری به شرح ذیل است :
1. درخواست تمدید ثبت علامت تجاری که حاوی مورد ذیل باشد :
الف- شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه و علامتی که تمدید آن مورد درخواست است.
ب- طبقه یا طبقات کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها ثبت شده است.
ج- اسم و نشانی کامل مالک علامت ثبت شده یا نماینده قانونی وی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
2. مدارک مثبت هویت متقاضی
3. حداقل شش نمونه از علامت با رعایت ماده 108 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری
4. مدارک نمایندگی قانونی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
به موجب ماده 133 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری ، درخواست تمدید ثبت باید حاوی موارد ذیل باشد :
1- شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه و علامتی که تمدید آن مورد درخواست است.
2- طبقه یا طبقات کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها ثبت شده است.
3- اسم و نشانی کامل مالک علامت ثبت شده یا نماینده قانونی وی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
تبصره 1- درخواست تمدید ثبت وقتی پذیرفته می شود که هزینه تمدید پرداخت شده باشد.
تبصره 2- در موقع تمدید ثبت، مرجع ثبت مکلف است طبقه کالاها و خدمات را مطابق با جدیدترین ویرایش طبقه بندی بین المللی علامت، در دفتر ثبت و گواهی نامه تمدید ثبت علامت را بر اساس آن تصحیح نماید. هزینه تغییر طبقات ناشی از اعمال ویرایش جدید طبقه بندی بین المللی به عهده مالک خواهد بود.
تبصره 3- مالک علامت می تواند ضمن درخواست تمدید، درخواست جداگانه ای را برای تقلیل طبقه یا کالاها و خدماتی که علامت برای آن به ثبت رسیده است ، بدون پرداخت هزینه ثبت تغییر، تسلیم مرجع ثبت نماید.
تبصره 4- در صورت تغییر طبقات یا کالاها، مندرجات این ماده با انجام تغییرات لازم، به هزینه مالک علامت، در روزنامه رسمی آگهی می شود.



:: بازدید از این مطلب : 68
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



طرح صنعتی به معنای ویژگی های مربوط به شکل، ساختار، نقش و تزیینات به کار رفته در یک کالا به واسطه یک فرآیند صنعتی است . به نحوی که در کالای نهایی و خاتمه یافته ( کالایی که مراحل ساختنش به اتمام رسیده است ) ایجاد چشم نوازی و جذابیت نماید.
ماده 20 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 در تعریف طرح صنعتی چنین مقرر می دارد :
هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن، به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد طرح صنعتی است. در یک طرح صنعتی تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهری مشمول حمایت از این قانون نمی باشد.
تعریفی که در این ماده از طرح صنعتی به عمل آمده است، تقریباَ تعریف جامع و منطبق با تعاریفی است که در قوانین ملی خیلی از کشورها و همچنین در اسناد منطقه ای آمده است.
از نظر اداره هماهنگ سازی بازارهای داخلی اتحادیه اروپا (OHMI ) ، به طور خلاصه طرح صنعتی ، طراحی ظاهری یک محصول یا بخشی از آن است که ناشی از خطوط رنگ ، شکل ، بافت یا تزیینات آن است.
با توجه به بند (1) ماده 2 قانون مدل سازمان جهانی مالکیت معنوی برای طرح های صنعتی، طرح صنعتی ترکیبی از خطوط یا رنگ ها یا هر شکل سه بعدی همراه یا بدون خطوط یا رنگ ها است؛ به شرطی که چنین ترکیب یا شکلی، ظاهر ویژه به یک محصول صنعتی یا دستی بدهد و به عنوان یک طرح برای آن محصول تلقی شود.
در اسناد و کتب منتشره از سازمان جهانی مالکیت معنوی از طرح صنعتی تعریف شده است. در یکی از کتب منتشره از سوی وایپو در تعریف طرح صنعتی از نظر حقوقی آمده است : ” طرح صنعتی عبارت است از حقی که برای حمایت از ویژگی های تزیینی و غیر کاربردی یک کالا یا محصول صنعتی که حاصل فعالیت طراحی است و متعاقب ثبت آن، اعطاء می شود”.
حقوق دانان داخلی و خارجی نیز از طرح صنعتی تعاریف مشابه تعاریف یاد شده ارائه داده اند که به تعدادی از آنان به شرح ذیل اشاره می شود :
طرح صنعتی، طرح ، شکل یا تصویری است که به شی ء نوعی تجلی و زیبایی تازه ای می بخشد به نحوی که از دیگر اشیاء مشابه متمایز و متفاوت باشد؛ مثلاَ نوعی خطوط زینتی در لباس یا ترکیب رنگ ها .
از نظر برخی دیگر طرح صنعتی عبارت است از جنبه ای از یک کالا که نمودی تزیینی یا آرایشی دارد، این طرح می تواند یک شکل سه بعدی باشد مثل سطح سه بعدی یک کالا یا دو بعدی باشد مثل خطوط و رنگ های جذاب به کار رفته در یک کالا.
طرح صنعتی ، هر گونه ترکیب خطوط و رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن است که بتواند طی یک فرایند صنعتی روی کالا به کار رود و به آن، شکل ظاهری خاصی دهد.
طرح صنعتی به عنوان خصوصیات مربوط به شکل، ساختار، نقش و تزیینات به کار رفته در یک کالا به واسطه یک فرآیند صنعتی است به نحوی که در کالای نهایی و خاتمه یافته ایجاد چشم نوازی و جذابیت نماید.
آفزینش های بدیعی است که در قالب خطوط، نقش ها ، رنگ ها و اشکال سه بعدی ( ساختار) در یک محصول به موجب فرآیند صنعتی متبلور شده و موجب گیرایی و جذابیت در محصول نهایی می گردد.
ظاهر تمام یا بخشی از یک محصول که نتیجه ویژگی های به خصوص، خطوط، نمادها، رنگ ها، شکل ، بافت و یا مواد و جنس یک محصول یا نحوه آرایش آن است.
طرح صنعتی عبارتست از مجموعه ای از خطوط، طرح، زنگ ، شکل ، ترکیب رنگی یا غیررنگی ، دو بعدی یا سه بعدی، هرگونه نمای داخلی یا خارجی، جزیی یا کلی یک محصول، بسته بندی ، پوشش، طرح های چاپی و گرافیکی که به محصول شکل ظاهری خاصی بدهد و ویژگی و چهره جدیدی را ارائه دهد که به طور صنعتی قابل اجراء است.
به طور کلی، یک طرح صنعتی باید به کالا ظاهر خاص و ویژه بدهد. این شرط باعث می شود کالایی که طرح روی آن قرار گرفته است از نگاه و منظر مصرف کننده و کاربر جذاب و متفاوت از کالاهای مشابه و همسان باشد.



:: بازدید از این مطلب : 72
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 29 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

هر شرکت با مسئولیت محدود دارای سه رکن اداره کننده، تصمیم گیرنده و ناظر می باشد که در این مقاله به بررسی این ارکان می پردازیم:

ارکان اداره کننده

شرکت به وسیله اشخاصی که مدیر نامیده می شوند اداره می گردد و در مورد مدیران به موجب ماده 104 ق. ت می توان به چند نکته اشاره کرد:
1- مدیران ممکن است یک یا چند نفر باشند.
2- مدیران ممکن است از بین شرکا یا خارج انتخاب گردند.
3- مدیران ممکن است موظف یا غیر موظف باشند.
4- مدت خدمت مدیران ممکن است نامحدود یا محدود باشد اگر محدود باشد انتخاب مجدد به وسبله مجمع عمومی شرکا به عمل می آید.
مطابق ماده 105 نیز مدیران کلیه اختیارات لازم را برای نمایندگی و اداره شرکت خواهند داشت مگر اینکه در اساسنامه خلاف آن مقرر شده باشد. هر محدودیت اختیارات مدیران خارج از اساسنامه در مقابل ثالث باطل و کان لم یکن خواهد بود.
مسئولیت مدنی در قانون تجارت برای مدیران پیش بینی نشده و متضرر فقط در صورت اثبات تقصیر مدیران و رابطه علیت می تواند مطابق قواعد عام قانون مدنی جبران خسارت را بخواهد همچنین مسئولیت جزایی مدیران نیز همان است که در بند ج ماده 115 ق. ت بیان شده است.

ارکان کنترل کننده
در این شرکت هرگاه عده شرکا کم باشد انتخاب بازرس پسش بینی نشده است.
مطابق ماده 101 ق. ت ( هر شرکت بامسئولیت محدود که عده شرکای آن بیش از 12 نفر باشد باید دارای هیات نظار بوده … )
هیات نظار باید لااقل هر یک از سه نفر از شرکا بوده و به وسیله مجمع عمومی شرکا بلافاصله بعد از تشکیل برای اولین بار به مدت یک سال انتخاب گردند، این مدت می تواند در تجدید انتخاب مدیران به بیش از یک سال و حتی نامحدود افزایش یابد. ( ماده 109 ق. ت ناظر به ماده 165 ق. ت )
وظابف هیات نظار به موجب قانون تجارت عبارتند از :
1- باید اطمینان حاصل کنند که تمام سرمایه نقدی به وسیله شرکا تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی شرکت نیز تقویم و تسلیم شده و در شرکت نامه صریحاَ قید شده باشد که سهم الشرکه های غیرنقدی هر یک به چه میزان تقویم شده است.
2- هیات نظار مکلفند دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت را به طور دقیق کنترل نموده و در پایان هر سال مالی گزارشی به مجمع عمومی تقدیم کنند. ( ماده 109 ناظر به ماده 168 ق. ت )
3- هیات نظار مکلفند لااقل سالی یک مرتبه مجمع عمومی شرکا را دعوت کرده و تشکیل جلسه دهند. همچنین می توانند مجمع عمومی فوق العاده را نیز دعوت نمایند.
هیات نظار تصمیمات خود را با اکثریت اعضای خود اتخاذ می نماید.
در مورد مسئولیت جزایی هیات نظار، در صورت تبانی در مورد تقویم سهم الشرکه غیرنقدی به بیش از قیمت واقعی، علاوه بر مسئولیت تضامنی در مقابل ثالث مشمول مجازات جزای در ماده 115 ق. ت خواهد بود.

ارکان تصمیم گیرنده
با توجه به ماده 109 ق. ت که می گوید : ” هر شرکت بامسئولیت محدود که عده شرکای آن بیش از 12 نفر باشد، باید دارای هیات نظار بوده و هیات مزبور لااقل سالی یک مرتبه مجمع عمومی شرکا را تشکیل دهد … ”
به نظر می رسد در شرکت هایی که کمتر از 12 نفر عضو دارند تشکیل مجمع عمومی اجباری نیست.
علی الاصول تصمیمات شرکت مطابق ماده 106 ق. ت باید به اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود، اگر در دفعه اول این اکثریت حاصل نشد باید تمام شرکا مجدداَ دعوت شوند و در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکا اتخاذ می گردد. اساسنامه شرکت می تواند ترتیبی خلاف مراتب فوق مقرر دارد. این اکثریت برای تصمیم گیری در موارد عادی می باشد. برای اتخاذ تصمیم در مورد تغییرات اساسنامه با توجه به ماده 111 اکثریت عددی شرکا که لاقل سه ربع سرمایه را نیز دارا باشند، ضروری است.
در مورد انحلال شرکت نیز دارندگان بیش از نصف سرمایه شرکت باید تصمیم گیری نمایند. (بند ب ماده 114 ق. ن)
شرکت دارای سرمایه احتیاطی می باشد. برای این منظور لازم است یک بیستم از سود خالص به عنوان سرمایه مزبور موضوع شود. هرگاه سرمایه احتیاطی به یک دهم سرمایه شرکت رسید دفع آن اختیاری خواهد بود.



:: بازدید از این مطلب : 68
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 29 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

ثبت بین المللی علامت تجاری بدین معناست که می توان علامت مذکور را در کشورهای عضو کنوانسیون مادرید با پرداخت هزینه های قانونی در هر کشور بصورت جداگانه ثبت نمود.

درخواست ثبت بین المللی صرفاَ از طریق دفاتر مالکیت صنعتی کشورهای عضو سیستم مادرید امکان پذیر بوده و منوط به ثبت در کشور مبدا می باشد.
ثبت بین المللی، مستلزم تسلیم تقاضانامه ثبت علامت، خطاب به اداره ثبت علایم تجاری با درج اسامی کشورهای مورد نظر می باشد.تقدیم اظهارنامه برای ثبت بین المللی از جانب اداره مبدا بایستی ظرف مدت دو ماه از تاریخ ثبت اساسی به دفتر بین المللی صورت گیرد. ثبت بین المللی، از زمانیکه تقاضا به طور رسمی و قطعی توسط دفتر بین الملل واصل گردد، لحاظ خواهد شد.

وجوه عمده موافقت نامه مادرید
– درخواست کننده می بایست تبعه کشوری باشد که طرف قرارداد موافقتنامه یا دارنده اقامتگاه یا مقر حقیقی و موثر صنعتی با تجاری در چنین کشوری باشد.
– مبتنی بودن اظهارنامه بین المللی بر ثبت ملی در کشور مبدا که ثبت اساسی نام دارد.
– ثبت بین المللی از طریق اداره علائم تجاری کشور مبدا به دفتر بین المللی وایپو تسلیم گردد. اداره ملی می بایست علامت را از سه جنبه که عبارتند از :
الف- علامت موضوع درخواست اظهارنامه ثبت بین المللی همان علامت موضوع ثبت اساسی و ملی است.
ب- کالاها و خدمات مورد نظ رجهت حمایت با موارد مندرج در ثبت اساسی یکسان است. ( ثبت علامت را در داخل کشور مبدا، ثبت اساسی گویند ) .
ج- صاحب علامت همان شخص دارنده ثبت ملی است، گواهی و تایید نماید.
– اظهارنامه ثبت بین المللی بایستی فقط به زبان فرانسه باشد.
– کشور مبدا یعنی کشوری که ثبت ملی در آن صورت می گیرد طبق ماده 1 بند 3 موافقت نامه باید :
الف- کشور طرف قرارداد مادرید باشد و متقاضی مقر حقیقی و حقوقی موثر صنعتی یا تجاری در آن داشته باشد.
ب- در صورت نداشتن چنین مقری اقامتگاه متقاضی در کشور طرف موافقت نامه باشد.
ج- در صورت داشتن دو شرط فوق متقاضی تبعه آن کشور باشد.
و هزینه هایی هم که برای ثبت علامت تجاری در موافقت نامه مادرید پیش بینی شده است عبارتند از :

حق الثبت اساسی، جهت پوشش دادن هزینه های دفتر بین الملل مرتبط با ثبت بین المللی.
حق الثبت تکمیلی، که برای تعیین کشورهای مورد نظر برای تحصیل حمایت می باشد و هزینه آن برای تمام کشورها یکسان است.
حق الثبت ضمیمه ای، زمانیکه فهرست کالاها و خدمات درخواست شده جهت حمایت بیش از سه طبقه از طبقه بندی بین المللی باشد.
– به موجب موافقتنامه اداره هر یک از کشورهای تعیین شده ظرف مدت یک سال حق اعلام اخطار رد حمایت طبق قوانین داخلی کشور خویش به همراه دلایل کافی به دفتر بین الملل را دارد در صورت عدم دریافت اخطار در محدوده زمانی فوق، حمایت از علامت در آن کشور از همان تاریخ ثبت بین المللی اعمال خواهد شد. اخطار رد حمایت می تواند شامل تمام یا برخی از کالاها یا خدمات مورد تقاضا باشد.
شایان ذکر است که طی پنج سال اول از تاریخ ثبت بین المللی، اعتبار ثبت بین المللی وابسته به ثبت اساسی در کشور مبدا است در بطلان ثبت اساسی طی این دوره ثبت بین المللی نیز هیچ اثری در کشورهای تعیین شده نخواهد داشت و می تواند به تقاضای اداره کشور مبدا باطل گردد. همچنین در صورت اعلام نتیجه دعوی نزد ، یک دادگاه پیش از انقضای دوره مزبور در خصوص لغو حمایت ملی مثلاَ به دلیل تعارض با یک علامت متقدم در آن کشور نیز ثبت بین المللی باطل می شود که این موضوع، حمله یا ایراد مرکزی نامیده می شود.
نکته : ثبت بین المللی بایستی هر ده سال یکبار با پرداخت تعرفه های مشخص تجدید شود، شش ماه قبل از تاریخ انقضاء علامت دفتر بین المللی یادداشتی را برای دارنده علامت یا وکیل وی جهت تجدید علامت ارسال خواهد کرد.



:: بازدید از این مطلب : 77
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 28 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


مدیران نسبت به ورود هر گونه زیان به شرکت که به قصور یا تقصیر آن ها باز نگردد، منفرداَ و مشترکاَ بر حسب اینکه ایراد زیان ناشی از عمل فردی یا جمعی آنان باشد، مسئولیت دارند. ماده 142 لایحه اصلاحی در این ارتباط اشعار می دارد :

” مدیران و مدیر عامل شرکت در مقابل شرکت و اشخاص ثالث نسبت به تخلف از مقررات قانونی یا اساسنامه شرکت و یا مصوبات مجمع عمومی برحسب مورد منفرداَ یا مسترکاَ مسئول می باشند و دادگاه حدود مسئولیت هر یک را برای جبران خسارت تعیین خواهد نمود “.
در ماده بالا به ورود زیان اشاره نشده است . لکن با توجه به قسمت اخیر ماده که تعیین حدود مسئولیت هر یک از مدیران متخلف را برعهده دادگاه گذارده است، می توان دریافت برای تعریف و تعیین این مسئولیت بایستی خسارتی ایجاد شده باشد.
معمولاَ اقامه دعوا از طرف هیئت مدیره علیه مدیر یا مدیران متخلف انجام می پذیرد. لکن در صورتی که مدیران متخلف در هیئت مدیره از اکثریت آراء برخوردار و نماینده اکثریت سهام باشند، قانون گذار برای رعایت حال سهامداران اقلیت و جلوگیری از تضییع حقوق آن ها امکان اقامه دعوا از سوی ایشان و به نام شرکت را تجویز نموده است . به موجب ماده 276 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 :
” شخص یا اشخاصی که مجموع سهام آن ها حداقل یک پنجم مجموع سهام شرکت باشد می توانند در صورت تخلف یا تقصیر رئیس و اعضای هیئت مدیره و یا مدیر عامل به نام و از طرف شرکت و به هزینه خود علیه رئیس یا تمام یا بعضی اعضای هیئت مدیره و مدیر عامل اقامه دعوی نمایند و جبران کلیه خسارت وارده به شرکت را از آن ها مطالبه کنند. در صورت محکومیت رئیس یا هر یک از اعضای هیئت مدیره یا مدیر عامل به جبران خسارات شرکت و پرداخت هزینه دادرسی حکم به نفع شرکت اجرا و هزینه های که از طرف اقامه کننده دعوی پرداخت شده از مبلغ محکوم به، به وی مسترد خواهد شد. در صورت محکومیت اقامه کنندگان دعوی پرداخت کلیه هزینه ها و خسارت به عهده آنان است “.
ماده 143 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، در این ارتباط قابل توجه و مهم به نظر می رسد، اگر چه این ماده به مسئولیت مدیران، منتهی به توقف شرکت و یا اعلام توقف آن پس از انحلال شرکت اشاره دارد، لکن در نوع خود نقطه عطفی در قانون گذاری به شمار می رود. به موجب این ماده :
” در صورتی که شرکت ورشکسته شود یا پس از انحلال معلوم شود که دارایی شرکت برای تادیه دیون آن کافی نیست، دادگاه صلاحیتدار می تواند به تقاضای هر ذی نفع هر یک از مدیران و یا مدیر عاملی را که ورشکستگی شرکت یا کافی نبودن دارایی شرکت به نحوی از انحاء معلول تخلفات او بوده است، منفرداَ یا متضامناً به تادیه آن قسمت از دیونی که پرداخت آن از دارایی شرکت ممکن نیست محکوم نماید . ”
به هر حال اعمال این ماده مستلزم شرایط چندی است :
نخست آنکه، شرکت باید ورشکسته باشد و یا پس از انحلال معلوم شود که دارایی آن کافی برای تادیه دیونش نیست، به عبارت دیگر معلوم شود که متوقف است.
دوم آنکه، ورود مقام قضایی به قضیه تنها با درخواست هر ذی نفع امکان پذیر است. زیرا که مورد از موارد دخالت مدعی العموم نیست، به ویژه آنکه مورد از وصف کیفری برخوردار نیست.
سوم، مدیرانی که ورشکستگی شرکت یا عدم تکافوی دارایی آن برای پرداخت دیون ناشی از تخلفات آنان بوده است منفرداَ یا متضامناَ ( حسب مورد ) مسئول پرداخت دیون هستند.
چهارم آنکه ، این مسئولیت تا میزان دیونی که به علت کسر دارایی غیرقابل پرداخت است ، خواهد بود. در حقیقت در این جا رابطه ای میان میزان خسارتی که مدیران با تخلف خود وارد نموده اند و میزان بدهی که به علت عدم امکان پرداخت بر آنان تحمیل می گردد، وجود ندارد.
این حکم در عین حال که خلاف قاعده بوده، در نوع خود مقرره ای مترقی به نظر می رسد.
علاوه بر موارد فوق، مدیران شرکت بر مبنای قواعد کلی حقوقی اعم از حقوق مدنی، مسئولیت مدنی و یا حقوق تجارت نسیت به خساراتی که از عملکرد آنان ناشی می شود، مسئولیت دارند و ملزم به جبران زیان های وارده خواهند بود.



:: بازدید از این مطلب : 78
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 24 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


• آسانسور چیست؟
آسانسور، یک واژه فرانسوی است که در معنای امروز آن به سیستمی اطلاق می گردد که شامل یک اتاقک متحرک یا کابین باشد که حداکثر با زاویه 15 درجه نسبت به محور عمود بر زمین در طول یک مسیر حرکت کرده و بار یا مسافر را با ایمنی کامل حمل کند؛ آسانسورهای امروزی بر اساس آمار و اطلاعات موجود، یکی از ایمن ترین وسایل حمل و نقل در جهان شناخته می شوند.آسانسورها به طور معمول وسیله نقلیه عمومی دائمی است که بین ترازهای از قبل تعریف شده حرکت می کند و تنها وسیله رفت و آمد ترافیکی است که مورد استفاده تمامی گروه سنی قرار می گیرد.

• تاریخچه آسانسور:
عمر بالابر ها در جهان به بیش از چند هزار سال می رسد و اولین چرخ چاه،خود نمونه ای از اولین بالابرها بوده است.البته گفته شده که مصریان باستان به وسیله بالابر در اهرام حرکت می کردند.طبق شواهد تاریخی، آسانسور از ابتدائی ترین ماشین های ساخت بشر است تاریخچه پیدایش آسانسور به 253 سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد.ارشمیدس وسیله ای شبیه به آسانسور اختراع کرد که قابلیت حمل یک نفر را برای ارتفاعات نه چندان بلند داشت.این آسانسور دستی نمونه ای از تلاش های اولیه بشر برای ساختن یک بالابر بود و پس از آن آسانسور حرکات تکاملی خود را به صورت مداوم پیموده است.
در ابتدا آسانسورها کامل و بسته بندی شده از خارج کشور به ایران وارد می شده است.اولین نمایندگی فروش آسانسور در کشور مربوط به یک شرکت سوئیسی می باشد که توسط یک شرکت ایرانی وارد شد و بعد از آن نیز شرکت های خارجی دیگر در این زمینه فعالیت داشتند لیکن به تدریج شرکت های ایرانی فروش و نصب آسانسور در ایران به وجود می آیند و در سال 1345 اولین کارگاه تولید درب و کابین با کپی برداری از روی درب کابین های شرکت های اروپایی تاسیس می شود.
• شرکت های آسانسوری :
منظور از شرکت آسانسور این است که در بند 2 اساسنامه که موضوع فعالیت شرکت را نشان می دهد موارد مربوط به فعالیت های آسانسور از قبیل: تهیه و توزیع کلیه قطعات مرتبط با آسانسور، بالابر و پله برقی، ساخت کابین و متعلقات، اخذ نمایندگی از شرکت های ایرانی و خارجی تولید کننده لوازم آسانسور، بالابر،پله برقی و درب های اتوماتیک، طراحی و ساخت انواع آسانسور در آن گنجانده شود.
شرکت هایی که قصد فعالیت در زمینه آسانسور را دارند، می توانند به صورت اختیاری به عضویت در سندیکای آسانسور ایران در آیند، در ادامه جهت آشنایی بیشتر به اهداف، حوزه فعالیت و فعالیت این سندیکا می پردازیم.
⃰ سندیکا یا اتحادیه صنفی: به معنای سازمان صنفی کارگران ودیگر زحمت کشان است.
• اهداف سندیکا آسانسور عبارتند از:

ایجاد کمیته های تخصصی بازرسی کننده داخلی برای حصول اطمینان از رعایت اصول ایمنی و استاندارد جهت کلیه مراحل مربوط به فعالیت های صنعت آسانسور و پله برقی(کنترل عملکرد اعضاء) با انگیزه تشریک مساعی با شرکت های مستقل بازرسی در چارچوب قانون.
تشویق و ترغیب اعضاء به تشکل های صنعتی به صورت کنسرسیوم در ارتباط با انجام پروژه های بزرگ ملی و بین المللی.
کوشش در سازمان دهی برای جذب افراد حقیقی و حقوقی که جهت عضویت در سندیکا واجد صلاحیت می باشند و تلاش گروهی در جهت تامین منافع به حق و سالم اعضاء در راستای منافع ملی کشور.
حمایت از تولیدات ساخت داخل با تلاش برای ارتقاء کیفیت محصولات داخلی، همچنین ارائه برنامه های لازم به منظور ارتقاء دانش فنی و دستیابی به تکنولوژی آسانسورهای پیشرفته.
تلاش در جهت بالا بردن اعتبار و حیثیت سندیکا از طریق سازماندهی و ایجاد روابط منسب بین اعضاء.
ایجاد بانک اطلاعاتی در زمینه های مرتبط با اهداف و وظایف سندیکا و اطلاع رسانی از طریق ایجاد شبکه اطلاع رسانی و نشر کتب، مجلات و بروشورهای تخصصی.
تشکیل مرکز یا مراکزی در داخل و خارج از کشور به منظور فعالیت در جهت اهداف عالیه سندیکا مانند تاسیس خانه اسانسور و پله برقی.
تلاش برای ایجاد فضای مناسب جهت رقابت سالم و منصفانه و ایجاد فرصت های مناسب برای کلیه اعضاء جهت رود به بازارها.
تلاش در جهت تعیین و اجرای استاندارد ملی برای کلیه مراحل فروش، طراحی، ساخت و تولید آسانسور و پله برقی و انواع قطعات آن و نیز نصب و راه اندازی، تعمیر و نگه داری و بهره برداری آسانسور و پله برقی.
ایجاد هماهنگی با کلیه دستگاه های اجرایی و قانونی دست اندرکار در صنعت ساختمان و ابنیه به منظور استفاده از آسانسور و پله برقی استاندارد.
تلاش در جهت داوری و حکمیت در حل و فصل اختلافات حقوقی مابین اعضاء و نیز میان اعضاء و سایر اشخاص حقیقی و حقوقی.
انجام هرگونه فعالیت اداری، فرهنگی، علمی، صنعتی، اقتصادی، بازرگانی، تحقیقاتی و …در داخل و خارج از کشور که در جهت اهداف عالیه سندیکا باشد.
تلاش در جهت دستیابی به آخرین استانداردهای بین المللی برای کلیه دست اندرکاران صنعت آسانسور و پله برقی در ایران.
تشکیل و حضور در نمایشگاه های داخلی و خارجی مربوط به صنعت آسانسور و پله برقی.
فعالیت در زمینه صادر نمودن آسانسور و پله برقی و خدمات مربوط به آن به خارج از کشور خصوصا کشورهای همجوار.
تشکیل شرکت های تعاونی به منظور جذب سرمایه و ارائه خدمات به اعضاء در زمینه فعالیت های ساخت، تولید، طراحی و مهندسی، صادرات و واردات.
ایجاد بانک اطلاعاتی در زمینه های مرتبط با اهداف و وظایف سندیکا و اطلاع رسانی از طریق ایجاد شبکه اطلاع رسانی و نشر کتب، مجلات و بروشورهای تخصصی.
تشکیل مراکز آموزشی و تحقیقات علمی و صنعتی، برگزاری سمینارهای تخصصی و همچنین حضور در سمینارهای مختلف جهانی و ترجمه و تالیف مقالات علمی و صنعتی مرتبط با صنعت آسانسور و پله برقی.
• موضوع فعالیت سندیکا آسانسور چیست؟
با توجه به لزوم ساماندهی و قانون مندی در امور حرفه ای و تخصصی مربوط به آسانسور و پله برقی در ایران و به منظور ایجاد هماهنگی در فعالیت طراحان، سازندگان، تولید کنندگان، فن آوران، و فروشندگان طراحی و مونتاژ آسانسور و پله برقی وخدمات وابسته به آن،برای تمرکز امور فنی و مهندسی و برخورداری از سیاست گذاری مناسب و واحد جهت مقاصد تولیدی، تجارتی و خدماتی در زمینه فوق و نیز به منظور تامین حقوق و منافع اشخاص حقیقی و حقوقی که موضوع فعالیت و اشتغال آنها در امور مذکور باشد، سندیکای صنایع آسانسور و پله برقی ایران و خدمات وابسته به آن تشکیل می گردد.
• حوزه فعالیت سندیکا آسانسور
حوزه فعالیت سندیکا در سراسر ایران است و می تواند پس از تصویب هیات مدیره و تایید اتاق بازرگانی و صنایع ومعادن ایران در مراکز استان ها شعبه و در شهرستان ها عنداللزوم نمایندگی دایر نماید.شرایط تشکیل شعب و نمایندگی ها می بایست مطابق با آیین نامه های اجرایی اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران باشد.
• ثبت شرکت آسانسوری :
شرکت های آسانسوری را می توان بدون نیاز به اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح به ثبت رسانید. برای ثبت این شرکت ها می توان در دو قالب سهامی خاص ویا با مسئولیت محدود اقدام نمود.که در ادامه ، به شرایط و مدارک لازم برای ثبت شرکت آسانسور سهامی خاص و با مسئولیت محدود می پردازیم.
• شرایط ثبت شرکت آسانسوری سهامی خاص :
– مطابق ماده 3لایحه اصلاحی قانون تجارت:حداقل تعداد سهامداران در شرکت سهامی خاص 3 نفر می باشد.(به همراه 2نفر بازرس که بازرسین نباید از اعضا باشند.)
– حداقل سرمایه در شرکت سهامی خاص از صد هزار تومان نباید کمتر باشد.
– حداقل 35درصد سرمایه می بایست نقدا پرداخت شود.
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت آسانسوری سهامی خاص:
– اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی(حداقل35%) در حساب شرکت در شرف تاسیس همراه با فیش پرداختی.
– اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
– تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت (شناسنامه و کارت ملی سهامداران،مدیران و بازرسان)
– گواهی عدم سوء پیشینه کیفری
– اقرارنامه امضا شده
– اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت توسط وکیل انجام گیرد.
• شرایط مورد نیاز برای ثبت شرکت آسانسوری با مسئولیت محدود به شرح ذیل می باشد:
– در شرکت با مسئولیت محدود تعداد شرکا حداقل 2 نفر می باشد.
– میزان سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال است.
– تعهد یا پرداخت کل سرمایه
• مدارک مورد نیاز ثبت شرکت آسانسوری با مسئولیت محدود:
– فتوکپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران
– گواهی عدم سوء پیشینه کیفری تهیه شده از دفاتر پلیس +10
– امضای اقرارنامه
– دریافت مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع



:: بازدید از این مطلب : 97
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 23 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

تعریف شرکت با مسئولیت محدود :
شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دویا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط به میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است، در نام شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود.
• ثبت تغییرات شرکت با مسئولیت محدود :
شرکای شرکت با مسئولیت محدود می توانند با اختیار حاصله از اساسنامه شرکت و با تشکیل مجمع عمومی فوق العاده نسبت به تغییرات مذکور در ذیل اقدام نمایند که عبارتند از:
1- تغیر محل شرکت
2- تغییر نام شرکت
3- تغییر موضوع شرکت و الحاق مواردی به موضوع شرکت
4- نقل و انتقال سهم الشرکه شرکاء
5- افزایش سرمایه شرکت با ورود شریک یا شرکاء جدید
6- افزایش سرمایه شرکت بدون ورود شریک یا شرکاء جدید
7- کاهش سرمایه شرکت بدون خروج شریک
8- کاهش سرمایه شرکت با خروج شریک
9- تغییر و اصلاح مواد اساسنامه
جهت آشنایی با مراحل و شرایط تغییرات فوق الذکر به طور جداگانه هر کدام را شرح می دهیم.
1- تغیر محل شرکت با مسئولیت محدود
• جهت تغییر محل شرکت با مسئولیت محدود اقدامات و مدارک ذیل لازم و ضروری است:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود.
ب- در صورتی که مجمع با اکثریت تشکیل شود بایستی تشریفات دعوت شرکاء وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شده و مدارک مثبته ارائه شود.
ج- چنانچه تعداد شرکاء 12نفر یا بیشتر باشند بایستی وفق ماده 109 قانون تجارت نسبت به انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صدر صورت جلسه تنظیمی درج شود و آنان ذیل صورتجلسه را امضا نمایند.
د- صورتجلسه تنظیمی حداکثر ظرف مدت یک ماه از تاریخ تشکیل مجمع توسط شرکاء یا وکیل رسمی شرکت تحویل اداره ثبت شرکت ها و نسبت به ثبت آن اقدام و بعد از پرداخت هزینه های قانون ، ذیل ثبت دفتر را امضاء نمود.
2- تغییر نام شرکت
• جهت تغییر نام شرکت اقدامات و مدارک ذیل ضروری و مورد نیاز است که عبارتند از:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود.
ب- در صورتی که مجمع فوق العاده با اکثریت شرکاء تشکیل شود ارائه مدارک مثبته و رعایت تشریفات دعوت طبق اساسنامه شرکت و قانون تجارت ضروری است.
ج- اگر تعداد شرکاء 12 نفر یا بیشتر باشند انتخاب و قید نام اعضای هیات نظار در صدر صورتجلسه ضروری است و هیات نظار باید ذیل صورتجلسه مزبور را امضاء نمایند.
د- احدی از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت ظرف یک ماه به اداره ثبت شرکت ها مراجعه و مبلغ حق الثبت نام را به بانک پرداخت و اصل فیش بانکی و اصل صورتجلسه را به واحد تعیین نام ارائه و بعد از تعیین نام و اخذ موافقت مسئول مربوطه صورتجلسه را به قسمت پذیرش تحویل و دفاتر ثبت را امضاء خواهد نمود.
3- تغییر موضوع شرکت و الحاق مواردی به موضوع شرکت با مسئولیت محدود
• جهت تغییر موضوع شرکت و الحاق مواردی به موضوع اقدامات ذیل ضروری است که عبارتند از:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود.
ب- چنانچه موضوع شرکت نیاز به اخذ مجوز خاصی از مراجع ذیصلاح باشد، به اداره ثبت شرکت ها مراجعه و برگ استعلام اخذ و به مرجع مربوطه تحویل و در ظرف مهلت مقرر جواب استعلام را اخذ و همراه با صورتجلسه تحویل اداره ثبت خواهد داد.
ج- دفاتر ثبت بعد از تحویل مدارک توسط متقاضی امضاء خواهد شد.
4- نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود
• جهت نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود مدارک مورد نیاز است:
الف- ارائه مدارک مثبته رعایت تشریفات دعوت وفق اساسنامه شرکت و قانون تجارت در صورت تشکیل مجمع با اکثریت شرکاء
ب- ارائه فتوکپی شناسنامه افرادی که به عنوان شریک جدید وارد شرکت با مسئولیت محدود می شوند ضروری است.
ج- اخذ و ارائه مفاصا حساب مالیاتی از اداره کل مالیات بر شرکت ها (سازمان امور مالیاتی کشور) الزامی است.
د- صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده
• جهت نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود مراحل زیر باید طی شود، و نکات ذیل باید رعایت شود:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورت جلسه
ب- اگر تعداد شرکاء 12نفر یا بیشتر باشد،انتخاب هیات نظار و قید نام آنها درصدرصورتجلسه
ج- کلیه شرکاء اعم از کسانی که سهم الشرکه خود را منتقل نموده و کسانی که جدیدا وارد شرکت شده اند باید ذیل صورتجلسه را امضاء نمایند.
د- اگر شرکائی که از شرکت خارج می شوند دارای سمت در هیات مدیره باشند، چنانچه شرکای جدید الورود مایل به عضویت در هیات مدیره باشند با تنظیم صورتجلسه دیگر به انتخاب اعضا و تعیین سمت اقدام خواهد شد.و اگر شرکاء جدید مایل به عضویت نباشند در صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده نسبت به کاهش تعداد اعضای هیات مدیره و اصلاح اساسنامه شرکت اقدام خواهد شد.
ط- انتقال سهم الشرکه طبق ماده 103 قانون تجارت باید به موجب سند رسمی باشد لذا هر یک از شرکا که بخواهد سهم الشرکه خود را انتقال دهد می توانند با مراجعه به دفاتر اسناد رسمی و با ارائه موافقت نامه یا صورتجلسه مجمع اقدام نمایند.
ه- صورتجلسه تنظیمی و سایر مدارک مورد نیاز توسط احد از شرکاء به اداره ثبت شرکت ها ارائه و دفاتر ثبت توسط ایشان امضاء خواهد شد.
ی- شرکایی هم که از شرکت خارج شده اند باید شخصا یا توسط وکیل رسمی خود (با ارائه وکالتنامه رسمی که به موضوع صراحتا اشاره شده است) در اداره ثبت حاضر و ذیل دفتر ثبت را امضاء نماید.
5- افزایش سرمایه شرکت در صورت ورود شریک یا شرکاء جدید در شرکت با مسئولیت محدود
• برای افزایش سرمایه شرکت در صورت ورود شریک یا شرکاء جدید در شرکت با مسئولیت محدود اقدامات و مدارک ذیل لازم و ضروری است که عبارتند از:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضاء آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود
ب- در صورتی که مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل شود بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شده و مدارک مثبته ارائه شود.
ج- چنانچه تعداد شرکاء 12نفر یا بیشتر باشد بایستی وفق ماده 109 قانون تجارت نسبت انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صورتجلسه درج شود و صورتجلسه به امضاء آنان برسد.
د- تصویر شناسنامه شرکاء جدیدالورود به اداره ثبت شرکت ها تسلیم خواهد شد.
ه- احدی از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت بعد از تنظیم صورتجلسه به اداره قبت مراجعه و صورتجلسه و فتوکپی شناسنامه شرکاء جدید را تسلیم و دفاتر ثبت امضاء خواهد شد.
6- افزایش سرمایه شرکت توسط شرکاء بدون ورود شریک جدید در شرکت با مسئولیت محدود
• برای افزایش سرمایه شرکت توسط شرکاء بدون ورود شریک جدید در شرکت با مسئولیت محدود اقدامات و مدارک ذیل لازم و ضروری است که عبارتند از:
طی مراحل مذکور در بند (5) به استثنای مورد بند (د) تصویر شناسنامه شرکاء جدیدالورود.
7-کاهش سرمایه شرکت بدون خروج شریک در شرکت با مسئولیت محدود
• برای کاهش سرمایه شرکت بدون خروج شریک در شرکت با مسئولیت محدود اقدامات و مدارک ذیل لازم و ضروری است که عبارتند از:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضاء آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود
ب- در صورتی که مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل شود بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شده و مدارک مثبته ارائه شود.
ج- چنانچه تعداد شرکاء 12نفر یا بیشتر باشد بایستی وفق ماده 109 قانون تجارت نسبت انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صورتجلسه درج شود و صورتجلسه به امضاء آنان برسد.
د- احد از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت بعد از تنظیم صورتجلسه به اداره قبت مراجعه و صورتجلسه و فتوکپی شناسنامه شرکاء جدید را تسلیم و دفاتر ثبت امضاء خواهد شد.
8-کاهش سرمایه با خروج شریک در شرکت با مسئولیت محدود
• جهت کاهش سرمایه با خروج شریک در شرکت با مسئولیت محدود مدارک و اقدامات ذیل لازم و ضروری است که عبارتند از:
الف- تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه (طبق نمونه)
ب- در صورتی که مجمع با اکثریت تشکیل شود بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شده و مدارک مثبته نیز ارائه شود.
ج- چنانچه تعداد شرکاء 12نفر یا بیشتر باشد بایستی نسبت به انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صدر صورتجلسه تنظیمی درج شود.
د- امضای صورتجلسه توسط کلیه شرکاء اعم از شرکائی که از شرکت خارج می شوند و شرکائی که در شرکت می مانند.
ه- در صورتی که شرکائی از شرکت خارج می شوند از اعضای هیات مدیره باشند بایستی با تسلیم صورتجلسه جداگانه نسبت به تکمیل اعضای هیات مدیره از بین شرکائی که در شرکت باقی مانده اند اقدام شود.
ی- اگر شرکائی باقی مانده نخواهند به جای شرکای خارج شده که عضو هیات مدیره بوده اند، اعضای جدید انتخاب نمایند، بایستی در ذیل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده نسبت به اصلاح ماده مربوطه به تعداد اعضای هیات مدیره اقدام نمایند.
د- شرکائی که از شرکت خارج می شوند بایستی با حضور در اداره ثبت شرکت ها ذیل دفاتر ثبت را امضاء نمایند.
ن- به همراه داشتن شناسنامه یا کارت شناسایی معتبر در هنگام امضای ذیل دفاتر ثبت الزامی است.



:: بازدید از این مطلب : 96
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 در ماده 73، مجامع عمومی را به شرح ذیل به سه گونه، دسته بندی نموده است :
” مجامع عمومی به ترتیب عبارتند از :
1. مجمع عمومی موسس ،

2. مجمع عمومی عادی ،
3. مجمع عمومی فوق العاده . ”
همان گونه که از نام مجمع عمومی فوق العاده به دست می آید، مجمع عمومی فوق العاده برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره امور استثنایی و شرایط فوق العاده که تصمیم گیری در مورد آن ها از حیطه اختیار و صلاحیت مجمع عمومی خارج باشد، تشکیل می شود. لذا، زمان و موعد خاصی برای تشکیل آن ضروری نیست و هر زمان که شرایط اقتضا کند منعقد می شود.
در واقع و با ملاحظه مفاد ماده 86 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 ، صلاحیت و اختیارات مجمع عمومی عادی ، صلاحیتی عام به شمار رفته و اختیارات مجمع عمومی فوق العاده استثنا بر مجمع نخست محسوب می گردد.
صلاحیت های مجمع مزبور در ماده ای خاص احصاء نشده ، بلکه به صورت پراکنده در مواد مختلف قابل شناسایی است که از جمله مواد 42 ، 43 ، 83 ، ( 4 ) 199 و 278 لایحه اصلاحی را می توان ذکر نمود. صریح ترین اشاره در این رابطه ماده 83 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 است که اشعار می دارد :
” هر گونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت یا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد “.
اختیارات مجمع عمومی فوق العاده عبارتند از :

تغییر در اساسنامه شرکت
از آن جا که اساسنامه سند تشکیل و در عین حال دستورالعمل چگونگی اداره شرکت است ، تغییر مفاد آن نیازمند تصمیمی فوق العاده است که جز با رای مجمع عمومی فوق العاده امکان پذیر نیست. لذا مجمع مزبور هر گونه تغییری را لازم بداند، در اساسنامه اعمال خواهد نمود. لکن تغییر تابعیت شرکت به صراحت ماده 94 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 به عنوان بندی از بندهای اساسنامه از صلاحیت مجمع مذکور یا هر مجمع دیگری خارج است.
برخی اصل 41 قانون اساسی را ناسخ ماده 94 تلقی کرده و بر این باورند که هر گونه محدودیت یا ممنوعیت برای تغییر تابعیت با اصل یادشده تعارض داشته و لذا بی اعتبار است.
با ملاحظه مفاد اصل استنادی، چنین برمی آید که نویسندگان پیش نویس اصل مزبور تنها در مقام دفاع از حق حفظ تابعیت ایرانی و پیشگیری از سوء استفاده دولت از اختیارات حاکمه در سلب تابعیت ایرانی شهروندان بوده اند، کیفری که در بسیاری از کشورها معمول است و نه عکس آن. در نتیجه امکان برداشت خلاف آن در نبود هیچ قرینه و مجوزی وجود ندارد. به دیگر سخن ، حکم ماده 94 نه تنها تعارضی با اصل 41 ندارد، بلکه به سختی می توان میان دو پیوند و نسبتی یافت نمود.

تغییر در سرمایه شرکت
تغییر در سرمایه شرکت که اعم از کاهش یا افزایش سرمایه است چیزی جز اصلاح اساسنامه نیست. چرا که در هنگام تاسیس شرکت ، مطابق بند 5 ماده 8 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، ” مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک ” باید قید شود. لکن، به جهت اهمیت و نیز تفکیک آن از تغییر اساسنامه در ماده 83 بالا، در سرفصل مستقل مورد بررسی قرار می گیرد.
مقررات ناظر به افزایش سرمایه در مواد 157 تا 187 و نیز ماده 5 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 به نفصیل مورد پیش بینی قرار گرفته است.
در مقابل، کاهش سرمایه در دو عنوان کاهش اجباری و کاهش اختیاری در مواد 141 و 189 لایحه قانونی بالا منعکس گردیده است.
شیوه ها و تشریفات مربوط به تغییر سرمایه شرکت از اهمیت بالایی برخوردار و آثار بسیار مهم حقوقی در پی دارد که در مبحث حساب های شرکت به تفصیل مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

انحلال پیش از موعد شرکت
در صورتی که شرکت برای مدت نامحدود و یا مدت محدود تشکیل شده ولی این مدت هنوز سپری نگردیده باشد، مجمع عمومی فوق العاده می تواند تصمیم به انحلال آن بگیرد. به موجب ماده 83 و بند 4 ماده 199 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، انحلال قبل از موعد شرکت در حیطه صلاحیت مجمع مزبور قرار دارد.

تبدیل سهام از بانام به بی نام و بالعکس
تبدیل سهام از بانام به بی نام و بالعکس که به دلایل خاص مربوط به شرکت صورت گیرد، از اختیارات خاص مجمع عمومی فوق العاده به شمار می رود. این مهم ، بعضاَ در اساسنامه پیش بینی می گردد، لکن طبق ماده 43 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347عموماَ مجمع عمومی فوق العاده راجع به آن اتخاذ تصمیم می نماید. برای این منظور تشریفات و مراحل قانونی معینی مقرر گردیده که در مورد تبدیل سهام بی نام به بانام و تبدیل سهام بانام به بی نام یکسان نیست.

تصمیم به صدور سهام ممتازه یا تغییر در امتیازات مربوط به آن ها
هر شرکت سهامی می تواند مطابق اساسنامه یا بر اساس تصمیم مجمع عمومی فوق العاده ، سهام ممتازه صادر نماید. به صراحت ماده 42 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، علاوه بر آنکه مجوز صدور این سهام از اختیارات مجمع یاد شده است، تغییر در مزایای سهام ممتازه موجود نیز در صلاحیت آن مجمع قرار دارد.

تمدید مدت شرکت
یکی از موارد الزامی اساسنامه شرکت به نحو منعکس در بند 3 ماده 8 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، مدت شرکت است. هر چند که در گذشته برای شرکت های بسیاری و اکنون برای شرکت های معدودی بنا بر ملاحظاتی مدت معینی در نظر گرفته می شد و می شود، لکن امروزه تقریباَ موسسات همه شرکت های تجاری ترجیح می دهند شرکت مورد نظر خود را به صورت نامحدود تاسیس نمایند تا از مشکلات بعدی ناشی از پایان عمر شرکت برکنار باشند. چرا که به موجب بند دو ماده 199 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، ” در صورتی که شرکت برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد …. ” شرکت سهامی منحل می شود ، ” مگر اینکه مدت قبل از انقضاء تمدید شده باشد “. تمدید مدت شرکت از امور مرتبط با اساسنامه شرکت بوده و در صلاحیت خاص مجمع عمومی فوق العاده قرار دارد. با توجه به منطوق مقرره بالا، پس از انقضای مدت شرکت ، دیگر ماهیت حقوقی ای وجود ندارد تا تصور تمدید آن برود.

تبدیل شرکت
قانون گذار مواردی را پیش بینی نموده که امکان تبدیل شرکت سهامی به شرکت غیرسهامی و یا تبدیل شرکت سهامی عام به شرکت سهامی خاص وجود دارد. طبق ماده 278 لایحه اصلاحی قانون تجارت :
” شرکت سهامی خاص در صورتی می تواند به شرکت سهامی عام تبدیل شود که اولاَ موضوع به تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت سهامی خاص رسیده باشد … ”
همچنین به موجب ماده 5 لایحه قانونی مزبور در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور در ماده مزبور کمتر گردد ” باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت شکل یابد وگرنه ذی نفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیت دار درخواست کند “.
اگرچه در این ماده به نوع مجمع ذی صلاح برای تبدیل شرکت اشاره نشده، لکن با وحدت ملاک از ماده 278 مرقوم ، و اینکه تبدیل شرکت را به هر دلیل باید به معنای تغییر اساسنامه تلقی نمود. بنابراین، تبدیل یا تغییر نوع شرکت را باید در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده دانست.
علاوه بر تبدیل شرکت سهامی خاص به شرکت سهامی عام مقرر در مقرره قانونی بالا و سکوت قانون گذار در رابطه با امکان تبدیل شرکت های سهامی به انواع دیگر شرکت های تجاری، به نظر می رسد با توجه به نبود منع و رویه اداره ثبت شرکت ا ، در صورت تصویب مجمع عمومی فوق العاده و رعایت تشریفات قانونی مربوط به هر شرکت، تبدیل شرکت های سهامی به هر نوع شرکت دیگر مجاز باشد.
شایان یادآوری است که با توجه به مسئولیت نامحدود شرکا در شرکت تضامنی و مسئولیت نسبی در شرکت نسبی، تبدیل شرکت سهامی به هر یک از این دو نوع شرکت بدون موافقت همه سهامداران غیرممکن می نماید. چرا که چنین تبدیلی مستلزم افزایش تعهدات و مسئولیت هایشرکا به شمار می آورد، که مستنلط از مواد 94 . 159 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 بدون رضایت همه شرکا پذیرفته نیست.

انتشار اوراق مشارکت
با توجه به تصویب قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت در سال 1376 و نسخ ضمنی مفهوم ورق قرضه و نیز مقررات متعارض لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 ناظر به اوراق قرضه با قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت سال 1376، تصویب صدور و انتشار اوراق مشارکت در جایی که این امر در اساسنامه پیش بینی نشده، همچنان از اختیارات مجمع عمومی فوق العاده شرکت به شمار می رود.
بر اساس ماده 56 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 :
” هر گاه انتشار اوراق قرضه در اساسنامه شرکت پیش بینی نشده باشد مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام می تواند بنا به پیشنهاد هیئت مدیره انتشار اوراق قرضه را تصویب و شرایط آن را تعیین کند “.
این صلاحیت را می توان از ماده 1 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت 1376 و ماده 30 آیین نامه مصوب 1377 قانون مزبور و نیز وحدت ملاک از ماده 56 اصلاحی قانون تجارت 1347 دریافت.

دیگر اختیارات مجمع عمومی فوق العاده
هدف از طرح این عنوان پاسخ به این پرسش است که آیا مجمع عمومی فوق العاده می تواند درامور مربوط به حوزه صلاحیت مجمع عمومی عادی دخالت نماید ؟ پاسخ به سوال مزبور از دو دیدگاه قابل بررسی است.
نخست آنکه ، قانون گذار اختیارات مجمع عمومی فوق العاده را استثنایی بر صلاحیت مجمع عمومی عادی مقرر داشته، ولی عکس آن صادق نیست. بدین معنی که اموری ” منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده ” قرار گرفته، در حالی که صلاحیت مجمع عمومی عادی منحصر به اختیارات احصاء شده است. به علاوه، نه تنها مقررات حاکم بر هر دو مجمع یکسان است، بلکه حد نصاب تشکیل و تصمیم گیری در مجمع عمومی فوق العاده بالاتر از حد نصاب های یاد شده در مجمع عمومی عادی است. لذا، مجمع نخست به طریق اولی بر مجمع اخیر حاکمیت داشته و نباید منعی بر ورود مجمع عمومی فوق العاده له حوزه صلاحیت این مجمع عمومی عادی متصور بود.
دیدگاه دوم، عبارت از آن است که اگرچه مقنن به انحصاری بودن برخی امور برای مجمع عمومی عادی برخلاف مجمع عمومی فوق العاده تصریح ننموده، این بدان معنی نیست که دخالت مجمع اخیر در صلاحیت های مجمع عمومی عادی را تجویز نموده باشد. بالعکس، قانون گذار با تعریف دو مجمع مزبور به عنوان نهادهایی مجزا با کارکردهایی متفاوت، قصد ایجاد مرز مشخص میان حوزه صلاحیت های آن داشته است. افزون بر آن، انواع مجمع در ماده 73 به تفکیک بیان گردیده، که نشانگر وجود و ماهیت حقوقی با کاو سپس بیان مفصل ویژگی های گوناگون است. در غیر این صورت، به جای تقسیم بندی و سپس بیان مفصل ویژگی های متفاوت هر یک، قانون گذار باید یک مجمع را معرفی و فقط در امور خاص ( فوق العاده ) حد نصاب بالاتر جهت تشکیل و تصمیم گیری مقرر می نمود.
با ملاحظه مقررات ناظر به دو مجمع و نیز دیدگاه های مطروحه، نظر دوم از استحکام بیشتری بهره مند است.



:: بازدید از این مطلب : 104
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 20 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

سهم بخشی از سرمایه شرکت است که نمایانگر میزان حقوق و تعهدات شرکا در شرکت می باشد. این معنی را می توان از ماده 24 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347دریافت :

” سهم قسمتی از سرمایه شرکت سهامی است که مشخص میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت سهامی می باشد. ورقه سهم، سند قابل معامله ای است که نماینده تعداد سهامی است که صاحب آن در شرکت سهامی دارد … ”
برگه سهم ممکن است نماینده یک یا چند سهم باشد. در مواردی هر سهم به چند قسمت تقسیم می گردد که ” پاره سهم ” خوانده می شود. برگه های سهم ” باید متحدالشکل و چاپی و دارای شماره ترتیب بوده و به امضای لااقل دو نفر که به موجب مقررات اساسنامه تعیین می شوند برسد “.
به موجب ماده 26 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، ” در ورقه سهم نکات ذیل باید قید شود :
1. نام شرکت و شماره ثبت آن در دفتر ثبت شرکت ها
2. مبلغ سرمایه ثبت شده و مقدار پرداخت شده آن
3. تعیین نوع سهم
4. مبلغ اسمی سهم و مقدار پرداخت شده آن به حروف و با اعداد
5. تعداد سهامی که هر ورقه نماینده آن است “.
همچنین تا هنگامی که شرکت در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت نرسیده ، صدور برگه سهم یا گواهینامه موقت سهم ممنوع است. این ممنوعیت افزون بر ضمانت اجرای مدنی، یعنی مسئولیت امضا کنندگان به جبران خسارات وارد بر اشخاص ثالث، با مسئولیت کیفری نیز مورد حمایت قرار گرفته است. به موجب بند 4 ماده 243 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 تخلف از منع گفته شده مستوجب مجازات مرتکب به حبس تادیبی از سه ماه تا دو سال یا به جزای نقدی از بیست هزار ریال تا دویست هزار ریال یا به هر دو خواهد بود.
اگرچه قانون گذار شرکت را موظف به صدور گواهینامه موقت سهم و تسلیم آن به سهامداران تا زمانی که اوراق سهام صادر نشده، نموده است ، با این حال به دلیل عدم وجود ضمانت اجرا برای این تکلیف، کمتر شرکتی خود را درگیر تشریفات و هزینه های ناشی از صدور گواهینامه مزبور می سازد. چنین گواهینامه ای که در حکم برگ سهم است، بایستی معرف تعداد و نوع سهام و مبلغ پرداخت شده آن باشد، و طی یک سال پس از پرداخت تمامی مبلغ اسمی سهم ، باید ورقه سهم صادر و به سهم داران تسلیم و گواهینامه موقت سهم مسترد و ابطال گردد.
مقنن در ماده 32 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، برای سهم شرطی مقرر داشته که به موجب آن مبلغ اسمی هر سهم و همچنین قطعات سهام در صورت تجزیه باید متساوی باشد. بنابراین نمی توان برای سهام متعدد، قیمت های اسمی گوناگون مقرر نمود. همچنین مبلغ سهام باید سرراست تعیین شده و به صورت اعشاری نباشد. البته لزوم رعایت تساوی در قطعات سهام ، در صورتی امکان پذیر است که از روی اختیار صورت گرفته باشد، وگرنه در تجزیه قهری به ویژه به علت انتقال سهم یا سهام به وراث و یا در نتیجه کاهش سرمایه، رعایت تساوی در همه حال ممکن به نظر نمی رسد.
در خصوص سهام شرکت های سهامی عام ، قانون گذار در ماده 29 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، محدودیتی قائل شده که طبق آن در این شرکت ها مبلغ اسمی هر سهم نباید از ده هزار ریال بیشتر باشد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید



:: بازدید از این مطلب : 82
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 20 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



در ادارات ثبتی یکی از ممیزی هایی که به عمل می آید، تطبیق مالکیت سهام و یا سهم الشرکه در صورتجلسات ابرازی با سوابق پرونده ثبتی می باشد و ممکن است در زمان بررسی پرونده ثبتی، مالکیت سهام در صورتجلسات ارائه شده با سوابق شرکت مغایر باشد. از طرفی با توجه به تکالیف موخر از جمله بند (۳) قسمت (واو) ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و لزوم تشکیل بانک اطلاعاتی سهامداران شرکت های تجارتی، موضوع نقل و انتقال سهام می بایستی توسط مرجع ثبت شرکت ها از لحاظ شکلی مورد بررسی قرار گیرد که این امر موجب می گردد در برخی از موارد هم از نظام اعلامی و هم احرازی و بررسی مستندات درخواست های نقل و انتقال سهام و یا سهم الشرکه مورد بررسی واقع گردد.

• سهام :
سهام یک نوع ورقه بهادار است که نشان دهنده مالکیت و ادعای دارنده آن بر بخشی از یک شرکت و درآمدها و دارایی های آن است. دو نوع اصلی سهام وجود دارد :
– سهام عادی
– سهام ممتاز.
• سهم الشرکه :
سهم الشرکه، عبارت است ازحق و طلب مالی شریک از درآمد و فعالیت های شرکت به نسبت سهمی که دارد. سهم الشرکه یک حق مالی است که طلبکار آن، حق مطالبه را از شرکت خواهد داشت و البته بسته به اینکه سهم الشرکه حاصل از کدام نوع شرکت باشد، متفاوت خواهد بود و در بعضی از شرکت ها، مطالبه سهم الشرکه به موجب قرارداد و یا توافق لفظی طرفین و در بعضی دیگر از شرکت ها به موجب برگه می باشد و همچنین نحوه مطالبه سهم الشرکه به طریق قانونی در صورت عدم وصول آن با توجه به نوع شرکت متفاوت خواهد بود.
• نقل وانتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود :
قانون گذار جهت نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت های با مسئولیت محدود مقررات مختلفی وضع نموده است این امر موجب شده تا نقل و انتقال سرمایه را در شرکت با مسئولیت محدود به نحوی با رسمیت بیشتری نسبت به نقل و انتقال سرمایه در سایر شرکت ها انجام پذیرد.
برای نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود، دو شرط در نظر گرفته شده است. تشریفات نخست به موجب ماده ۱۰۲ قانون تجارت (سهم الشرکه شرکاء نمی تواند به شکل اوراق تجارتی قابل انتقال اعم از با اسم یا بی اسم وغیره در آید. سهم الشرکه را نمی توان منتقل به غیر کرد مگر با رضایت عده ای از شرکاء که لااقل سه ربع سرمایه متعلق به آن ها بوده و اکثریت عددی نیز داشته باشند.) و در تشریفات دوم در ماده ۱۰۳ قانون تجارت مقرر شده (انتقال سهم الشرکه به عمل نخواهند آمد مگر به موجب سند رسمی).
البته در پیش نویس لوایح قانون تجارت،شرط ماده ۱۰۲ به شرح ذیل حذف گردیده است: موافقت شرکاء یا مدیران شرکت برای انتقال سهم الشرکه ضرورت ندارد.لیکن شرکاء در خرید سهم الشرکه ها در شرایط مساوی نسبت به اشخاص ثالث اولویت دارند.
درارتباط با موارد مذکور می توان در اساسنامه شرکت ترتیب دیگری مقرر کرد.علیهذا نقل وانتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود،تشریفاتی و توسط دفاتر اسناد رسمی صورت می پذیرد و با لحاظ موارد مذکور از منظر ثبتی یکی از اسناد رسمی مهم در ارتباط با شرکت های با مسئولیت محدود،سند صلح نقل و انتقال سهم الشرکه می باشد. که بایستی به موجب سند رسمی صورت پذیرد.
درهمین راستا دفاتر اسناد رسمی در بررسی میزان سهم الشرکه شرکاء و سرمایه شرکت از مرجع ثبت شرکت ها استعلام می نمایند و پس از پاسخ استعلام نسبت به تنظیم سند صلح اقدام می نمایند. متأسفانه برخی از دفاتر اسناد رسمی در تنظیم این اسناد که به نوعی روابط بین شرکاء را مشخص می نمایند، مقررات قانونی از جمله رعایت ماده ۱۰۲ قانون تجارت مبنی بر موافقت سه چهارم شرکاء که اکثریت عددی نیز داشته باشند را ملاک عمل قرار نمی دهند و در هنگام تنظیم اسناد نقل وانتقال سهم الشرکه توسط برخی از سردفتران، مستندات مربوطه و یا گواهی مالیاتی نقل وانتقال سهم الشرکه به صورت درصدی و نامشخص وغیر ریالی در سند ذکر می شود که همگی موجب اختلافات حقوقی بین شرکاء و شرکت می شود که شاهد ابطال تعداد زیادی ازاین اسناد نزد مرجع قضایی به علت عدم رعایت قوانین شکلی مربوطه توسط سردفتران می باشیم.
البته بر طبق نظر یکی از اساتید حقوق ثبتی (آقای نجفی) مبنی بر اینکه احراز صحت و سقم رعایت موارد مذکور با چه کسی می باشد، در بر گیرنده این موضوع است:
در ماده ۱۰۲ قانون تجارت تصریح گردیده است که (سهم الشرکه را نمی توان به غیرمنتقل نمود مگر با موافقت سه چهارم شرکاء که اکثریت عددی نیز داشته باشند) با دقت در متن و مفهوم ماده به نظرمی رسد، اولاً مخاطب قانون گذار درعبارت قانون راجع به محدودیت انتقال، شرکاء و سهامداران شرکت می باشد، چه درغیر این صورت درماده مذکور به طور صریح به دفاتر اسناد رسمی تکلیف می نمود، همچنان که در سایر موارد از جمله با استعلام از ثبت شرکت ها واخذ مفاصا حساب مالیاتی به این موارد تأکید شده است. دوم، اگر فرض بر این باشد که دفاتر اسناد رسمی در تنظیم این گونه اسناد، مستنداتی را از شرکت اخذ و ضمیمه و مراتب را در سند تنظیمی قید نمایند، باید دید که مکانیزم جامع چگونه خواهد بود. بدیهی است که دفاتر اسناد رسمی نمی توانند مستندات رسمی محکم و ثابتی را که نشان از رضایت شرکاء باشد از شرکت اخذ نمایند و در صورت ارائه آن از سوی شرکت، احراز صحت و سقم و انتساب آن به امضاء کنندگان برای دفاتر اسناد رسمی امر مشکلی است و سوم با توجه به سیستم ثبت الکترونیک اسناد و شکل خاص و ثابت اسناد در سامانه، قید مشخصات شرکاء وامضاء آنها در سند تنظیمی میسر نیست. لذا با جمیع موارد مذکور به نظر،اگر در شرکت های با مسئولیت محدود انتقال سهامی صورت می گیرد،شریک یا شرکاء انتقال دهنده مؤظفند که قبلاً رضایت سه چهارم شرکاء را مطابق ماده ۱۰۲ قانون تجارت کسب و صورتجلسه ای ثبت و ضمیمه سند انتقال رسمی به مرجع ثبت شرکت ها ارائه نمایند. ماده ۱۴۸ قانون تجارت هم که مقرر می دارد« هیچ شریک با مسئولیت محدود نمی تواند بدون رضایت سایر شرکاء شخص ثالثی را با انتقال تمام یا قسمتی از سهم الشرکه خود به او داخل شوند» موید این نظر است.
با جمیع موارد فوق در برخی از موارد مشاهده می گردد، تنظیم اسناد رسمی نقل وانتقال سهام بدون رعایت ماده ۱۰۲ قانون تجارت ازسوی برخی از سردفتران صورت می پذیرد که به نظر قانون گذار مراتب الزام تنظیم سند در ماده ۱۰۳ را بعد از تشریفات ماده ۱۰۲ در نظر گرفته است و دفاتر اسناد رسمی به عنوان یک مرجع حقوقی و مطلع که در برحی از مقررات نیز تصریح گردیده است که مراجع ثبت شرکت ها، قائم مقام دفاتر اسناد رسمی می باشند، لذا دفاتراسناد رسمی می بایستی چگونگی اجرای ماده ۱۰۲ را با درخواست صورتجلسه تنظیمی از سوی متقاضی ثبت نمایند که اگر چنین نبود تنظیم سند رسمی نقل وانتقال چه ضرورتی داشته و همانند نقل و انتقال درسایر شرکت ها، نقل وانتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود نیز به خود شرکت محول می گردید نه اینکه قانون گذارالزام تنظیم سند رسمی را ضروری لحاظ می نمود.



:: بازدید از این مطلب : 109
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 17 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

علامت تجاری وسیله ایست که به تاجر یا تولید کننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد.
ماده 1 قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات مصوب 1 تیرماه 1310، علامت تجاری را به شرح ذیل تعریف می کند :

" علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی، تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعتی یا تجار و یا محصول یک شهر و یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود ".
این تعریف جنبه تحدیدی ندارد زیرا مواردی که در قانون شمرده شده به عنوان مثال است مخصوصاَ که با اضافه کردن جمله ( و غیر آن ) قصد قانونگذار روشن می شود. بنابراین موارد دیگری نیز ممکن است تصور نمود که در مثال های نامبرده در قانون ذکر نشده است. مثلاَ در ماده فوق حرف و عبارت ذکر شده ولی به کلمه اشاره نشده است در صورتی که اغلب علایم تجاری از کلمه تشکیل می شوند و علاوه بر آن برچسب و اتیکت فراموش شده در حالی که بیشتر محصولات صنعتی و تجاری دارای علامت و نقش هستند که گاهی تواماَ و گاهی منفرداَ به عنوان برچسب بر روی کالا استعمال می شوند. بنابراین با استفاده از جمله ( و غیر آن ) کلمه و برچسب و امضاء و غیره باید به تعریف قانون اضافه شود. ضمناَ باید در نظر داشت که در سال های اخیر علامت تجاری برای خدمات نیز در اغلب کشورها معمول شده و تعریف قانون ایران شامل این نوع خدمات نیز می شود.
جهت ثبت علائم تجاری لازم است شرایط ذیل در نظر گرفته شود :

جدید بودن علامت تجاری
علامت مورد استفاده بر روی محصول که برای ثبت ارائه می شود، از حیث شکلی باید جدید بوده و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد.

علامت تجاری باید وجه تمایز داشته و ابتکاری باشد.
علامت تجاری باید توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد . ابتکاری بودن علامت تجاری ایجاب می کند اسامی عام به عنوان علامت انتخاب نشود.

علامت تجاری نباید گمراه کننده باشد .
علامت تجاری نباید مشتری را از لحاظ جنس یا مبدا علامت به اشتباه اندازد و وی را در تشخیص و تمییز علائم تجاری دیگر که قدری با هم مشابهت دارند، دچار سردرگمی و انتخاب نادرست کند.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت علامت تجاری به شرح ذیل است :
1- اظهارنامه ثبت برند
2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.
درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند.
بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد.
چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.
4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.
5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
8- مدارک مثبت هویت متقاضی
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل فرمایید.



:: بازدید از این مطلب : 120
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 16 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


کارت بازرگانی در قوانین ایران برای واردات و صادراتکالا برای تاجران ضروری است. در ایران تنها بازرگانانی می‌توانند در واردات و صادرات شرکت کنند که دارای کارت بازرگانی باشند.

صدور کارت بازرگانی موکول به آن است که بازرگانان موسسه و یا شرکت خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کرده باشد. در شرکت‌های تجارتی کارت بازرگانی مربوطه بنام مدیر مسئول شرکت صادر می‎شود. بازرگانانی که تقاضای صدور کارت بازرگانی می‎نمایند باید طبق فرم‌های چاپ شده از طرف اتاق بازرگانی اطلاعات مربوط به تجارت خود را به اتاق بازرگانی بدهند و از طرف دو نفر از اعضای اتاق بازرگانی معرفی شوند. صدور کارت بازرگانی برای بعزرگانان و شرکت‌های خارجی منوط به معامله متقابله است.یعنی در صورتی به بازرگانان خارجی کارت بازرگانی داده می‎شود که کشور آنها نیز به بازرگانان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی دهند.

یکی از خدمات ثبت در دسته خدمات بازرگانی، اخذ، تمدید و یا ابطال کارت بازرگانی است. تشریفات صدور كارت بازرگانی در اداره كل ثبت شركتها و مالیكت صنعتی و اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران صورت می گیرد.
مدارک مورد نیاز جهت کارت بازرگانی
شخصیت حقوقی
مرحله اول:

– ۳ قطعه عکس پرسنلی پشت سفید، کارت ملی و شناسنامه مدیرعامل

– امضا وکالتنامه، ارائه گواهی پلمپ دفاتر که یکسال از تاریخش نگذشته باشد

– آدرس و کد پستی تجارتخانه (فقط آدرس تهران)

– آدرس و کدپستی محل سکونت مدیرعامل

– مهر و امضا فرم های مربوطه: اظهارنامه و کارت بازرگانی و وکالتنامه

– سرمایه کارت بازرگانی

مطالعه کامل
شخصیت حقیقی
مرحله اول

– ۳ قطعه عکس پرسنلی پشت سفید، کارت ملی (پشت و رو)، کپی شناسنامه

– امضا وکالتنامه، جهت اظهارنامه و اوراق دفاتر پلمپ- امضا اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی

– ارائه آدرس و کدپستی تجارتخانه: (همان آدرسی که سند مالکیت یا اجاره نامه با کاربری اداری به اسم شخص باشد) فقط آدرس تهران

– آدرس و کدپستی محل سکونت شخص

-سرمایه کارت بازرگانی(غیر نقدی)

مطالعه کامل
آنچه باید درباره اخذ کارت بازرگانی بدانید!!!
اطلاعات عمومی درباره کارت بازرگانی
در این بخش شما می توانید با اطلاعات پایه ای و پیش نیازهای اخذ کارت بازرگانی آشنا شوید و از دلایل لزوم اخذ این کارت و کاربرد های آن آگاه شوید.

اطلاعات عمومی کارت بازرگانی
شرایط اخذ کارت بازرگانی
برای داشتن کارت بازرگانی شرایطی هست که قبل از اقدام برای اخذ کارت باید از طرف شما فراهم شود تا در مراحل انجام کار دچار مشکل نشوید. در مقاله ی زیر ما شرایط اساسی و پایه ای اخذ کارت بازرگانی را برای شما به اختصار شرح میدهیم.

شرایط اخذ کارت بازرگانی
مدارک جهت صدور کارت بازرگانی
در این مقاله سعی شده است تا تمامی مدارک مورد نیاز برای تشکیل پرونده صدور کارت عضویت یا کارت بازگانی به صورت مرتب و طبقه بندی شده قرار بگیرند، در صورت وجود هر گونه ابهام با ما تماس بگیرید.

مدارک مورد نیاز جهت اخذ کارت بازرگانی
مراحل دریافت کارت بازرگانی
مرحله اول:
عقد قرارداد

شما می توانید قرارداد «اخذ کارت بازرگانی» خود را به صورت تلفنی، حضوری، آنلاین منعقد نمایید.

مرحله دوم:
تکمیل مدارک

جهت انجام سریع و به موقع ثبت شرکت تان می بایست مدارک مورد نیاز را در کوتاه ترین زمان تکمیل و به کارشناس تکمیل مدارک تحویل دهید.

جهت سهولت کار می توانید مدارک خود را از طریق سامانه مشتریان ارسال کنید

مرحله سوم
اظهارنامه

در این مرحله اظهارنامه که توسط کارفرما امضا شده است، ارجاع می شود

مرحلــــه چهارم
پلمپ دفاتر

مشتری می بایست دفاتر پلمپ خود را دریافت نماید

مرحله پنجم
امور مالی و مالیاتی

کارفرما می بایست مفاصا حساب مالی و نیز کد اقتصادی خود را دریافت نماید.

مرحله ششم
وقت اتاق

پس از تکمیل مدارک، از سوی کارشناس برای کارفرما وقت اتاق گرفته می شود

توجه
-طبق ماده ۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم مراجعه به دارائی جهت پرداخت دودر هزار سرمایه اولیه شرکت بابت حق تمبر الزامی است.
-پلمپ دفا‌تر شرکت ظرف یکماه از تاریخ ثبت شرکت الزامی است.



:: بازدید از این مطلب : 87
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 14 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


ثبت شرکت در سیب و سوران مطلبی است که می خواهیم در این مقاله به آن بپردازیم. سیب و سیوان یکی از شهرستان های استان سیستان و بلوچستان است که جمعیتی معتدل 13580 نفر تا سرشماری سال 1395 می باشد محصول عمدهٔ این شهر و پیرامون آن جو، گندم، ذرت و خرما است. انگور و انار نیز در این منطقه کشت می‌شود. بیشتر آبادی‌های منطقه از کاریز آبیاری می‌شوند.این شهر با داشتن محصولاتی زیاد زمینه ای برای شما فراهم خواهد ساخت که شرکتی تجاری با کسب و کاری عالی تاسیس نمایید و کسب و کار موفقی داشته باشید.

شرکت و هدف از ثبت آن چیست؟
شرکت با مشارکت دو یا چند نفر برای همکاری و مشارکت برای هدفی مشترک به منظور انجام فعالیت های تجاری شکل می گیرد. در یک شرکت ثبتی تمام قراردادها و اسنادی که امضاء می شود رسمی می باشد, با ثبت شرکت می‌توان از مزایای بسیاری چون وام بانکی و مجوزهای مخصوص که دریافت آن ها از نهادهای دولتی برای انجام فعالیت‌های مختلف الزامی‌است، بهره مند شد, به راحتی اعتماد مشتریان و دیگر شرکت ها را جلب خواهید کرد , انجام تمامی فعالیت های شرکت کاملا به صورت قانونی خواهد بود , تمامی اعضا و کارکنان نسبت به امور شرکت مسئول خواهند بود , تمام اعضا از حقوق قانونی بهره مند هستند و قانون از آنها حمایت می کند , می توانید برای وسیع تر کردن شرکتتان اقدام به زدن چندین شعبه کنید, اطلاعات داخل شرکت کاملا واضح و کامل می باشند. با ثبت شرکت میتوان با سایر کشور ها مبادلات تجاری داشت و… بهترین روش برای به دست آوردن سود بالا و کسب و کار عالی و رسیدن به اهداف بالاتر و وسیع تر ثبت یک شرکت می باشد. شرکت ها به دوسته تقسیم می شوند این دو دسته عبارت اند از:

شرکت تجاری
این نوع شرکت تحت قوانین تجاری می باشد که دارای هدف دریافت سود و منفعت به صورت گروهی باشد که بین افراد تقسیم می شود و فعالیت آن ها مربوط به امور تجاری و بازرگانی می باشد که شرکت های تجاری به 7 دسته تقسیم می شود: شرکت سهامی , شرکت با مسئولیت محدود ,شرکت تضامنی , شرکت مختلط غیر سهامی ,شرکت مختلط سهامی , شرکت نسبی , شرکت تعاونی تولید و مصرف

شرکت مدنی
این شرکت از شراکت سرمایه نقدی و غیر نقدی افراد حقیقی و حقوقی تشکیل می شود و هر فرد مالک سرمایه خود می باشد و شرکت را به صورت گروهی اداره می نمایند.

ثبت شرکت در سیب و سوران

انواع شرکت تجاری
شرکت مختلط غیر سهامی
شرکت مختلط سهامی
شرکت نسبی
شرکت تضامنی
شرکت با مسئولیت محدود
شرکت سهامی خاص
شرکت سهامی عام

مراحل ثبت نام
تعیین نوع شرکت تجاری
انتخاب شرکاء و سهامداران شرکت
تعیین سرمایه شرکت و آورده ها
تعیین موضوع فعالیت شرکت
تعیین نام شرکت
تعیین سمت اعضا هیئت مدیره و وضعیت حق امضاء شرکت
تهیه و امضا مدارک شرکت
مدارک مورد نیاز ثبت شرکت
اسامی و مشخصات سهامداران
دو نسخه اظهارنامه
دو نسخه اساسنامه
دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی
گواهی بانکی مبنی بر واریز 35% سرمایه تعهدی
کپی مدارک شناسایی
کپی مدارک شناسایی مدیران
ارائه مجوز یا موافقت اصولی
دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره

هزینه ی ثبت شرکت:
معیار های زیادی در هزینه ی ثبت شرکت تاثیر دارند برای مثال هزینه ی درج آگهی در روزنامه برای شرکت های کوچک با شرکت های بزرگ متفاوت است. معیارهای دیگر عبارت اند از: وکیل، آگهی های ثبتی، واریزی های قانونی و… نیز نسب به نوع شرکت، تعداد اعضا، موضوعات شرکت. بعد از انتخاب موارد بالا می توانید هزینه ی ثبت شرکت تان را به صورت تقریبی تخمین بزنید.



:: بازدید از این مطلب : 98
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 13 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 



درصورتی که در زمینه نرم افزار و شبکه فعالیت داشته باشید باید مجوز رسانه دیجیتال و اگردر زمینه کار می کنید IT به مجوز از سازمان فناوری اطلاعات داشته باشید . بعد از اخذ مجوز مربوطه و تهیه مدارک لازم ( مدارک شناسایی اعضا به همراه عکس)اقدامات لازم برای ثبت شرکت شما به انجام خواهد رسید.



:: بازدید از این مطلب : 127
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




هنگامی که شرکت ثبت می گیرد شماره ثبت به آن تعلق می گیرد و این شماره ثبت در سایت شناسه ملی قرار می گیرد و شما می توانید از طریق این سایت نسبت به ثبت آن شرکت مطمئن گردید .



:: بازدید از این مطلب : 104
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 9 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin





شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هریک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است در اسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود و همچنین اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکاء باشد و الا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده و در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را در شرکت تضامنی خواهد داشت



:: بازدید از این مطلب : 120
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

ر زبان معمول، طرح صنعتی معمولا به شکل و ظاهر کلی یک کالا اشاره دارد اما در لسان حقوق مالکیت فکری طرح صنعتی خصوصیات مربوط به شکل و ساختار، و یا نقش و تزئینات به کار رفته در یک کالا به واسطه یک فرایند صنعتی است که در کالای خاتمه یافته ایجاد چشم نوازی و جذابیت کند. بنابراین به عنوان یک قاعده کلی ، طرح صنعتی متشکل است از:

ویژگی های سه بعدی مانند شکل یک کالا
ویژگی های دو بعدی مانند تزئینات ، خطوط یا رنگ های به کار رفته در یک کالا
ترکیبی از موارد فوق
طرح صنعتی در انواع گسترده ای از محصولات صنعتی و صنایع دستی به کار برده می شود. از ابزار فنی و تجهیزات پزشکی گرفته تا ساعت ها، جواهرات، کالاهای لوکس و تجملی، ابزار خانگی، وسایل الکتریکی، ماشین های سواری و از طرح های نساجی گرفته تا کالاهای تفریحی، همه می توانند مشمول طرح صنعتی باشند.

حمایت از طرح صنعتی چه حقوقی به دارنده آن می دهد؟

هرگاه یک طرح صنعتی به موجب قانون به ثبت برسد مالک آن از حق انحصاری جلوگیری از نسخه برداری غیرمجاز یا تقلید توسط شخص ثالث برخوردار می شود این حق موجب می شود اشخاص ثالث از ساخت، عرضه، واردات، صادرات یا فروش هر محصولی که طرح در آن به کار رفته یا در آن گنجانده شده است منع شوند. شایان ذکر است قانون و شیوه عملکرد هر کشور، حوزه اصلی حمایت از طرح های ثبت شده را معین خواهد کرد به عنوان مثال جمهوری اسلامی ایران در ماده 28 قانون حمایت از اختراعات، طرح های صنعتی، علائم و نام های تجارتی مصوب 1386 این حقوق را اینچنین برمی شمرد:

الف- بهره برداری از هر طرح صنعتی که در ایران ثبت شده باشد، توسط اشخاص، مشروط به موافقت مالک آن است.

ب- بهره برداری از یک طرح صنعتی ثبت شده عبارت است از : ساخت، فروش و وارد کردن اقلام حاوی آن طرح صنعتی.

ج- مالک طرح صنعتی ثبت شده می تواند علیه شخصی که بدون موافقت او افعال مذکور در بند (ب) این ماده را انجام دهد یا مرتکب عملی شود که عادتا موجبات تجاوز آینده را فراهم آورد در دادگاه اقامه دعوی نماید.



:: بازدید از این مطلب : 115
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

شاهد، شهید، آزاده، جوانان، ایمان، دکوراسیون، هدف، سپاه، تکنیک، نیک، باور، میکروبرد، تست، استار، تک، مدرن، پیک، امنیت، کارواش، فانتزی، شهروند، اقتصاد، میهن، تک نو، مترلژی تکنولوژی، پتروشیمی، دادگستر، بنیاد، سازمان، مرکز، بهزیست، بانک، بسیج، جهاد، آسانسور، آژانس، ایثار، ایثارگران، دیتا، فامیلی، فیلتر، اورست، مونتاژ، ونوس، دفتر، ایتال، بیو، کنترل، متریک، ملی، ایران، ملت، کشور، انتظام، نظام، نفت، جانبازان، تکنو.

ثبت ایده‎ها‎ی فکری
ثبت ایده‎ها‎ی فکری به چه معنا هست ؟ ایده‎ها‎ی فکری در مقابل طرح‎ها‎ی صنعتی قرار می‎گیرند. در حالی که طرح‎ها‎ی صنعتی از قبیل یک اختراع در ماشین آلات کشاورزی، قابل لمس، محسوس و عینی هستند، ایده‎ها‎ی فکری غیرملموس و نامحسوس می‎باشند. ایده‎ها‎ی فکری نیز همچون طر‎ها‎ی صنعتی نیازمند ثبت می‎باشند که در اصطلاح انگلیسی به آن Intellectual Property یا مالکیت فکری گفته می‎شود.
ایده‎ها‎ی فکری چیست؟
ایده‎ها‎ی فکری در مقابل طرح‎ها‎ی صنعتی قرار می‎گیرند. در حالی که طرح‎ها‎ی صنعتی از قبیل یک اختراع در ماشین آلات کشاورزی، قابل لمس، محسوس و عینی هستند، ایده‎ها‎ی فکری غیرملموس و نامحسوس می‎باشند. ایده‎ها‎ی فکری نیز همچون طرح‎ها‎ی صنعتی نیازمند ثبت می‎باشند که در اصطلاح انگلیسی به آن Intellectual Property یا مالکیت فکری گفته می‎شود.

 

آنچه که در ذهن افراد ساخته می‎شود ممکن است جای امنی داشته باشد اما سرانجام ایده‎ها‎ نیز باید بر روی کاغذ نوشته شوند تا مورد سوء استفاده قرار نگیرند و شخص دیگری مدعی ایده نشود. از این رو ثبت ایده‎ها‎ی فکری نیز ضرورت می‎یابد. برای مثال هنگامی که شما کتابی را خریداری می‎کنید مالک جسم کتاب می‎شوید، اما خالق نوشته‎ها‎ و محتوای کتاب نخواهید بود زیرا محتوا با نام نگارنده به ثبت رسیده است.

 

انواع و اقسام محصولاتی که از آنها به عنوان ایده‎ها‎ی فکری یاد می‎شود و باید به ثبت برسند عبارتند از فیلم‎ها‎ی ویدئویی، فرمول‎ها‎ی شیمیایی، کتاب، انواع اجراها (اجرای هنری خوانندگی، نوازندگی و …)، نام شرکت‎ها‎، نقاشی، برنامه‎ها‎ی رادیو تلویزیونی، برنامه‎ها‎ی رایانه ای، اختراعات، نشانه‎ها‎ی جغرافیایی، طرح‎ها‎، تصاویر، علائم تجاری، گونه‎ها‎ی گیاهی، عطرها و … که هر کدام به نوعی در آنها فکر و ذهن انسان نقش ایفا می‎کند.

 

 

ثبت ایده‎ها‎ی فکری
بر طبق قانون ثبت، کسی که خالق یک اثر ادبی ـ هنری یا مخترع است، می‎تواند از اثر یا اختراع خود بهره برداری تجاری نیز نماید. حقوق مالکیت فکری می‎تواند فروخته، لیسانس و یا بخشیده گردد. به این معنا که خالق اثری می‎تواند خود از ایده اش استفاده کند یا از طریق فروش امتیاز یا لیسانس از آن بهره برداری نماید. لیسانس (license) مثل یک قرارداد اجاره است مالکیت محفوظ است اما برای زمان محدودی اجازه بهره برداری به دیگری داده می‎شود. یک ایده فکری می‎تواند همزمان توسط یک یا چند مالکیت فکری حمایت شود.

 

حقوق مالکیت ایده‎ها‎ی فکر توسط قانون به اجرا در می‎آید که با توجه به قانون هر کشوری سطح حمایت از مالکیت فکری میتواند کم یا زیاد باشد. البته به غیر از قانون‎ها‎ی داخلی، قوانین بین المللی و موافقت نامه‎ها‎ یا عهدنامه‎ها‎ی بین المللی وجود دارد که چند کشور عضو آن هستند و متعهد می‎شوند در روابطشان از حقوق اتباع یکدیگر در خاک یکدیگر حمایت کنند. برای مثال در کنوانسیون مالکیت صنعتی پاریس (مصوب 1883) که ایران هم در سال 1337 عضو آن شد، هر یک از کشورهای عضو متعهد شده اند تا از اختراع، علامت تجاری و طرح صنعتی اتباع خود در خاک یکدیگر حمایت نمایند.

 

هدف از ثبت ایده‎ها‎ی فکری
ثبت ایده‎ها‎ی فکری موجب می‎شود تا افراد سرمایه مادی و ذهنی خود را به کار ‎برند، نوآوری کنند و در صورتی که که از حاصل فکر آنها، قانون حمایت می‎کند و با ناقض قانون برخورد می‎کند، انگیزه آنها برای نوآوری و توسعه بیشتر در علم و فناوری افزایش می‎یابد. در صورتی که ایده‎ها‎ی فکری به ثبت نرسند، حمایتی از طرف قانون نیز صورت نمی گیرد که در این شرایط، افراد دلسرد می‎شوند و انگیزه آنها برای خلق ایده‎ها‎ی نو از بین می‎رود. این انگیزه نه تنها برای فرد بلکه برای جمع نیز مفید است و توازنی بین نیازهای خالق اثر و جامعه ایجاد می‎نماید. از طرف دیگر جامعه هم به اشکال مختلفی از حمایت مالکیت فکری می‎تواند بهره‎مند می‎گردد. به این معنا که حمایت از مالکیت فکری باعث رقابت سالم در بازار می‎شود و این در حالی است که اگر حمایت وجود نداشته باشد رقابت مکارانه ای شکل می‎گیرد که مشتریان فریب می‎خورند و منجر به رواج کالاهای تقلبی در بازار می‎شود. پس ثبت ایده‎ها‎ی فکری و به دنبال آن، حمایت قانون از این ایده، سبب می‎شود تا شاهد افزایش کیفیت کالاها، رشد تکنولوژی و فناوری باشیم.

 

چه ایده‎ها‎ی فکری قابل ثبت می‎باشند؟
ایده‎ها‎ی فکری با توجه به این که به چه حوزه ای وابسته هستند، متفاوت می‎باشند. گاهی ایده یک رمان است و تا زمانی که در ذهن نویسنده است و به ثبت نرسیده باشد، قابل حمایت نیست. اما همین که ثبت شد، انتشار یافت، از آن ایده اظهار شده حمایت می‎شود. برای ثبت ایده‎ها‎ی فکری سه شرط لازم است؛ جدید، قابل کاربرد در صنعت باشد و دارای خلاقیت، ابتکار و نوآوری باشند. همچنین ایده‎ها‎ی فکری باید با شرایط خاصی تجلی پیدا کنند تا قانون از آنها حمایت نماید.

 

مدارک لازم برای ثبت ایده‎ها‎ی فکری
کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی
فرم درخواست ثبت ایده و تکمیل آن
ارائه ایده بصورت فایل PDF

انواع مختلف ایده‎ها‎ی فکری
حقوق مولف (Copyright) که حقوق مرتبط با آثار ادبی- هنری می‎باشد.
حقوق اختراعات (Patents) که گواهینامه ثبت اختراع Patentنامیده می‎شود.
طرح‎ها‎ی صنعتی (Industrial designs) که منظور از آن ویژگی‎ها‎ی ظاهر و زیبایی شناختی کالا است که جنبه خلاقانه و ابتکاری دارد و سبب چشم نوازی مشتریان محصول میگردد.
علائم تجاری (Trademarks) که نشانه‎ها‎ و علامت‎ها‎یی هستند که سبب تفکیک کالاها و خدمات یک شخص یا شرکت از کالاها و خدمات یک شخص یا شرکت دیگر می‎شوند و در بازار به عنوان شناسنامه یک کالا یا خدمات معرفی می‎گردند.
نشانه‎ها‎ی مبداء جغرافیایی کالا (Geographical indications ) به این معنا که برخی از کالاها به علت مبداء جغرافیایی‏شان کیفیت و ارزش خاصی پیدا می‌کنند و قانون نیز با ضوابط و شرایط ویژه ای از این اسامی حمایت می‎کند. باری مثال زعفران قائنات یا گلاب قمصر که نام جغرافیایی آنها کیفیت خاصی را در ذهن مصرف کننده ایجاد می‎کند که بر طبق قانون تنها کسی می‎تواند از این نشان استفاده کند که کالایش را در آن منطقه جغرافیایی تولید نمایند.
رازهای تجاری (Trade secrets) مربوط به اطلاعات محرمانه ای می‎باشند که ارزش تجاری دارند و قانون از آنها حمایت می‎نماید.
گونه‎ها‎ی جدید گیاهی (New plant varieties) در حوزه کشاورزی در کنار گونه‎ها‎ی جدیدی که از طریق پیوند و یا امروزه مهندسی ژنتیک تولید می‎شود، به پیوند زننده یا تولید کننده حقوقی تعلق می‎گیرد و تولید محصول تا مدت خاصی در انحصار او قرار داده می‎شود.
رقابت غیر منصفانه (Protection against unfair competition) یک عنوان کلی که از نظر قانون، تجارت باید منصفانه باشد و مکارانه نباشد. تاجران در بازار باید انصاف داشته باشند و اگر رقابت و رفتار غیرمنصفانه وجود داشته باشند، قانون با آن برخورد می‎نماید.



:: بازدید از این مطلب : 118
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 6 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 123
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 126
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 142
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



‌باب هفتم : ‌حق‌العمل‌كاری (‌كمیسیون)

ماده 357 - حق‌العمل‌كار كسی است كه اسم خود ولی حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی كرده و مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد.

ماده 358 - جز مواردی كه موجب مواد ذیل استثناء شده مقررات راجعه وكالت حق‌العمل‌كاری نیز رعایت خواهد شد.

ماده 359 - حق‌العمل‌كار باید آمر را از جریان اقدامات خود مستحضر داشته و مخصوصاً صورت انجام مأموریت این نكته را فوریت او‌اطلاع دهد.

ماده 360 - حق‌العمل‌كار مكلف بیمه كردن اموالی كه موضوع معامله است نیست مگر اینكه آمر دستور داده باشد.

ماده 361 - اگر مال‌التجاره كه برای فروش نزد حق‌العمل‌كار ارسال شده دارای عیوب ظاهری باشد حق‌العمل‌كار باید برای محفوظ داشتن حق رجوع‌بر علیه متصدی حمل و نقل و تعیین میزان خسارات بحری (‌آواری) وسایل مقتضیه و محافظت مال‌التجاره اقدامات لازمه عمل آورده و آمر را از‌اقدامات خود مستحضر كند و الا مسئول خسارات ناشیه از این غفلت خواهد بود.

ماده 362 - اگر بیم فساد سریع مال‌التجاره رود كه نزد حق‌العمل‌كار برای فروش ارسال شده حق‌العمل‌كار می‌تواند و حتی صورتی كه منافع آمر‌ایجاب كند مكلف است مال‌التجاره را با اطلاع مدعی‌العمومی محلی كه مال‌التجاره آنجا است یا نماینده او فروش برساند.

ماده 363 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از حداقل قیمتی كه آمر معین كرده فروش رساند مسئول تفاوت خواهد بود مگر اینكه ثابت‌نماید از ضرر بیشتری احتراز كرده و تحصیل اجازه آمر موقع مقدور نبوده است.

ماده 364 - اگر حق‌العمل‌كار تقصیر كرده باشد باید از عهده كلیه خساراتی نیز كه از عدم رعایت دستور آمر ناشی شده برآید.

ماده 365 - اگر حق‌العمل‌كار مال‌التجاره را كمتر از قیمتی كه آمر معین كرده بخرد و یا بیشتر از قیمتی كه آمر تعیین نموده فروش رساند حق‌استفاده از تفاوت نداشته و باید آن را حساب آمر محسوب دارد.

ماده 366 - اگر حق‌العمل‌كار بدون رضایت آمر مالی را نسیه بفروشد یا پیش قسطی دهد ضررهای ناشیه از آن متوجه خود او خواهد بود معذالك‌اگر فروش نسیه داخل عرف تجارتی محل باشد حق‌العمل‌كار مأذون آن محسوب می‌شود مگر صورت دستور مخالف آمر.

ماده 367 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر مسئول پرداخت وجوه و یا انجام سایر تعهدات طرف معامله نیست مگر اینكه مجاز معامله اعتبار نبوده‌و یا شخصاً ضمانت طرف معامله را كرده و یا عرف تجارتی بلد او را مسئول قرار دهد.

ماده 368 - مخارجی كه حق‌العمل‌كار كرده و برای انجام معامله و نفع آمر لازم بوده و همچنین هر مساعده كه نفع آمر داده باشد باید اصلاً و‌منفعتاً حق‌العمل‌كار مسترد شود. ‌حق‌العمل‌كار می‌تواند مخارج انبارداری و حمل و نقل را نیز حساب آمر گذارد.

ماده 369 - وقتی حق‌العمل‌كار مستحق حق‌العمل می‌شود كه معامله اجرا شده و یا عدم اجرای آن مستند فعل آمر باشد.
‌نسبت اموری كه نتیجه علل دیگری انجام‌پذیر نشده حق‌العمل‌كار برای اقدامات خود فقط مستحق اجرتی خواهد بود كه عرف و عادت محل معین‌می‌نماید.

ماده 370 - اگر حق‌العمل‌كار نادرستی كرده و مخصوصاً موردی كه حساب آمر قیمتی علاوه بر قیمت خرید و یا كمتر از قیمت فروش محسوب‌دارد مستحق حق‌العمل نخواهد بود - علاوه دو صورت اخیر آمر می‌تواند حق‌العمل‌كار را خریدار یا فروشنده محسوب كند.

‌تبصره - دستور فوق مانع از اجرای مجازاتی كه برای خیانت امانت مقرر است نیست.

ماده 371 - حق‌العمل‌كار مقابل آمر برای وصول مطالبات خود از او نسبت اموالی كه موضوع معامله بوده و یا نسبت قیمتی كه اخذ كرده -‌حق حبس خواهد داشت.

ماده 372 - اگر فروش مال ممكن نشده و یا آمر از اجازه فروش رجوع كرده و مال‌التجاره را بیش از حد متعارف نزد حق‌العمل‌كار بگذارد‌حق‌العمل‌كار می‌تواند آن را با نظارت مدعی‌العموم بدایت محل یا نماینده او طریق مزایده فروش برساند. ‌اگر آمر محل نبوده و آنجا نماینده نیز نداشته باشد فروش بدون حضور او یا نماینده او عمل خواهد آمد ولی هر حال قبلاً باید او اخطار‌یه رسمی ارسال گردد مگر اینكه اموال از جمله اموال سریع‌الفساد باشد.

ماده 373 - اگر حق‌العمل‌كار مأمور خرید یا فروش مال‌التجاره یا اسناد تجارتی و یا سایر اوراق بهاداری باشد كه مظنه بورسی یا بازاری دارد‌می‌تواند چیزی را كه مأمور خرید آن بوده خود شخصاً عنوان فروشنده تسلیم بكند و یا چیزی را كه مأمور فروش آن بوده شخصاً عنوان‌خریدار نگاه دارد مگر اینكه آمر دستور مخالفی داده باشد.

ماده 374 - مورد ماده فوق حق‌العمل‌كار باید قیمت را بر طبق مظنه بورسی یا نرخ بازار روزی كه وكالت خود را انجام می‌دهد منظور دارد و‌حق خواهد داشت كه هم حق‌العمل و هم مخارج عادیه حق‌العمل‌كار را برداشت كند.

ماده 375 - هر موردی كه حق‌العمل‌كار شخصاً می‌تواند خریدار یا فروشنده واقع شود اگر معامله را آمر بدون تعیین طرف معامله اطلاع دهد‌خود طرف معامله محسوب خواهد شد.

ماده 376 - اگر آمر از امر خود رجوع كرده و حق‌العمل‌كار قبل از ارسال خبر انجام معامله از این رجوع مستحضر گردد دیگر نمی‌تواند شخصاً‌خریدار یا فروشنده واقع شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 143
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



هیأت رئیسه افرادی هستند كه بر اخذ آرا، و نظم جلسه نظارت دارند و به مجرد اتمام جلسه وظیفه آن ها خاتمه می یابد اما هیأت مدیره كه ركن اداره كننده شركت است برای مدت 2 سال انتخاب می شوند.

هر شركت سهامی خاص علاوه بر مجمع عمومی مؤسس كه قبل از ثبت شركت تشكیل می گردد. دارای مجامع عمومی دیگر از جمله مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده و مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده.

مجمع عمومی مؤسس: همان طور كه از نام آن پیداست قبل از ثبت شركت تشكیل و نسبت به تصویب اساسنامه انتخاب هیأت مدیره به انتخاب بازرسان و انتخاب روزنامه محلی كثیرالانتشار جهت نشر آگهی ها و دعوت نامه ها تعیین می شود كه ذیل صورت جلسات مصوبات مجمع مذكور و اصولاً كلیه مجامع ذكر شده توسط هیأت رئیسه باید امضا شود از زمانی كه هیأت رئیسه انتخاب و هیأت مدیره و بازرسان قبولی خود را اعلام می نمایند شركت تشكیل شده محسوب می گردد (ماده 17 ل.ا.ق.ت)

وظایف مجمع عمومی عادی عبارت است از: انتخاب هیأت مدیره، انتخاب بازرسان، انتخاب روزنامه و تصویب ترازنامه
وظایف مجمع عمومی فوق العاده: افزایش یا كاهش سرمایه – هر گونه تغییر در مفاد اساسنامه و یا تعویض آن و بالاخره انحلال شركت
وظایف مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده و ماهیت آن ها. ماهیت حقوقی این نوع مجمع همانند مجمع عمومی عادی می باشد و هر زمانی كه مدت تصدی هیأت مدیره منقضی نشده باشد (قبل از 2 سال) و قبل از انقضای آن یكی از اعضاء هیأت مدیره استعفاء یا فوت و یا سلب شرایط شده باشد و یا یكی از بازرسین قبل از اتمام مدت یك سال به همین سرنوشت دچار شده باشد نوع دعوت مجمع عادی به طور فوق العاده خواهد بود بدیهی است چنانچه بیش از مدت 2 سال در مورد اعضاء هیأت مدیره و پیش از مدت یك سال از مدت تصدی بازرسین گذشته باشد نوع دعوت مجمع به همین منوال خواهد بود.

تصویب ترازنامه فقط باید برای همان سال مالی می باشد.

شركت سهامی خاص به وسیله هیأت مدیره ای از بین صاحبان سهام تشكیل می شود و كلاً یا بعضاً قابل عزل می باشند و حداقل سهام اعضاء هیأت مدیره از سهام وثیقه موضوع ماده 114 نباید كمتر باشد (حداقل یك سهم)
مجمع عمومی مؤسس نسبت به انتخاب روزنامه كثیرالانتشار (محلی) اقدام لازم معمول كه هر گونه آگهی و دعوت نامه راجع به شركت مورد نظر در آن منتشر خواهد شد. (مستند بند 5 ماده 20 ق.ت) وظیفه انتخاب روزنامه بعد از تشكیل شركت همه ساله به عهده مجامع عمومی عادی است. (ماده 98 ل.ا.ق.ت)
فاصله انتشار آگهی تا تشكیل جلسه كمتر از 10 روز و بیشتر از 40 روز نباید باشد. در این روزنامه در آگهی های مورد نظر شركت ها مطالب مطروحه در ماده 100 ق.ت باید رعایت گردد.

چه كسی باید آگهی دعوت را بدهد؟

در مرحله اول و در مواقع مقتضی هیأت مدیره می تواند نسبت به انتشار آگهی دعوت اقدام نماید با اجازه حاصله از ماده 120 ق.ت رئیس هیأت مدیره موظف است كه مجامع عمومی صاحبان سهام را در مواردی كه هیأت مدیره مكلف به دعوت آن ها می باشد دعوت نماید. بازرسان یا بازرس می توانند طبق ماده 91 ق.ت نسبت به انتشار آگهی مجامع عمومی عادی و فوق العاده و در مواقع مقتضی مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده منتشر نماید.
پس از تشكیل و ثبت شركت هیأت مدیره بایستی نسبت به تهیه دفاتر قانونی (دفاتر روزنامه و كل) و پلمپ آن در اداره ثبت شركت ها اقدام نماید.



:: بازدید از این مطلب : 145
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 

در سال های اخیر سیاست های اقتصادی کشور در چهار چوب برنامه های توسعه اقتصادی به سوی خصوصی سازی گام بر می دارد و واگذاری فعالیت ها به بخش خصوصی مستلزم آن است که افراد به تأسیس شرکت ها مختلف مبادرت نمایند و با انجام فعالیت های تجاری در نظر گرفته شده باعث کاهش تصدی گری دولت در امور اقتصادی شوند این مهم بر عهده اداره ثبت شرکت ها موسسات غیر تجاری است تا شرکت ها با طی مراحل اداری مطابق مقررات و مواد قانونی به ثبت برسند.

شرکت از زمانی تشکیل می شود که دو یا چند نفر قصد تشکیل آن را داشته باشند بنابراین قصد و نیت ایشان ملاک تشکیل است اما از نظر مقررات و ضوابط طی نمودن مراحلی چند جهت تأسیس یک شرکت یا مؤسسه ضروری است تا این شرکت بر روی کاغذ نوشته شود و در دفاتر اداره ثبت شرکت ها ثبت گردد ماده 20 قانون تجارت انواع شرکت های تجاری را به هفت قسم تقسیم می کند.1-شرکت های سهامی2-شرکت با مسئولیت محدود3-تضامنی 4-مختلط سهامی 5-مختلط غیر سهامی 6-شرکت نسبی 7- شرکت تعاونی تولید و مصرف که ثبت این نوع شرکت ها در تهران بر عهده اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان در اداره ثبت مرکزی است.

مدارک مورد نیاز جهت تأسیس شرکت:

شرکت با مسئولیت محدود: مطابق با ماده 27 قانون تجارت شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده است و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام و یا قطعات سهامی تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد. مدارک مورد نیاز جهت تأسیس شرکت با مسئولیت محدود: الف )دونسخه تقاضانامه ب ) دو نسخه صورت شرکتنامه ج ) دو نسخه اساسنامه د ) دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی و مؤسسین ه) کپی برابر اصل شده شناسنامه مؤسسین و چنانچه هیأت مدیره نیز خارج از شرکاء باشند کپی برابر اصل شده شناسنامه اعضاء هیأت مدیره نیز الزامی است و هر گاه موسسین شرکت اشخاص حقوقی باشند آخرین تغییرات مدیران و سرمایه شرکت که در روزنامه رسمی درج گردیده است همراه با برگه معرفی نامه نماینده نیز ضمیمه مدارک دیگر می گردد.

شرکت های سهامی عام:

مدارک لازم برای ثبت شرکتهای سهامی عام شامل مدارک قبل از پذیره نویسی؛ و مدارک بعد از پذیره نویسی می باشد. مدارک قبل از پذیره نویسی؛ دو نسخه اظهار نامه به انضمام دونسخه طرح، اساسنامه و دو نسخه اعلامیه پذیره نویسی همراه با کپی مصدق شناسنامه های موسسین و گواهی بانکی که در قانون تجارت تصریح شده است که مؤسسین 20% از کل سرمایه را تعهد می نمایند و 35% از 20% را واریز و گواهی بانکی ارائه می دهند. هر چند مؤسسین می توانند بیش از 20% از کل سرمایه را تعهد نماید ولی نباید کمتر از آن چه در قانون تجارت قید شده است. اظهار نامه عیناً اظهار نامه شرکت های سهامی خاص می باشد که باید تا بند 9 آن کامل شود. بندهای بعد از آن بعد از پذیره نویسی کامل می شود حداقل سرمایه نیز 5 میلیون ریال می باشد. برای اطلاع از مطالب طرح اساسنامه و اعلامیه پذیره نویسی به ماده 8 و 9 قانون تجارت مراجعه نمائید.

مدارک بعد از پذیره نویسی:

دو نسخه اظهار نامه که تمام بندهای آن کامل شده باشد نام مؤسسین جدید در اظهار نامه وارده توسط تمامی سهامداران امضاء شده باشد، دو نسخه اساسنامه ، دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی موسسین و هیأت مدیره که کارهایی همانند صورت جلسات شرکت های سهامی خاص تکمیل می گردد با این تفاوت که دو روزنامه کثیرالانتشار برای چاپ آگهی های شرکت در نظر گرفته می شود کپی برابر اصل شده مؤسسین و بازرسان همراه با گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% از کل سرمایه و همچنین صفحات در روزنامه ای که اعلامیه پذیره نویسی در آن چاپ شده است.

مؤسسات غیر تجاری:

مؤسسات غیر تجاری مؤسساتی هستند که فعالیت تجاری انجام نمی دهند بر طبق ماده 1 آئین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و مؤسسات غیر تجاری مقصود کلیه تشکیلات و مؤسسات است که برای مقاصد غیر تجاری از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل
می شود اعم از آنکه مؤسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند. مدارک مورد نیاز دو نسخه تقاضا نامه همراه با دو نسخه اساسنامه و صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین، کپی مصدق شناسنامه مؤسسین، تقاضانامه حاوی مشخصات نام، موضوع، تابعیت، مرکز، اسامی مؤسسین، تاریخ تشکیل مدیر، یا مدیران اشخاصی که در مؤسسه حق امضاء دارند، دارائی مؤسسه، آدرس شعبه نام مدیر، مدیران شعبه می باشد که توسط مؤسسین امضاء می شود. در نسخه اساسنامه که تمام صفحات آن تمام مؤسسین امضاء می گردد و در صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین مدیران و صاحبان امضاء مجاز تعیین می گردد مؤسساتی که فعالیت آنها مشمول بند الف ماده 2 آئین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و مؤسسات غیر تجاری شود( ماده 2 بند الف مؤسساتی که مقصود از تشکیل آن جلب منافع و تقسیم آن بین اعضاء خود نباشد) بر طبق بند ماده 6 همان آئین نامه باید از شهربانی مجوز دریافت نماید.

مراحل اداری:

متقاضی پس از آنکه تصمیم به ثبت هر یک از انواع شرکت را گرفت، به حسابداری اداره مراجعه می کند و مدارک شرکت مورد نظر را خریداری و به ترتیبی که در فوق اشاره شد، کامل می کند و تمام مدارک را در داخل یک پوشه پانچ می کند. متقاضی دوباره به حسابداری مراجعه می کند و فیش تعیین نام را دریافت و به شعبه بانک ملی اداره که فقط برای امور ثبتی اختصاص دارد مراجعه و فیش تعیین نام را پرداخت می نماید مؤسسات و شرکت های تعاونی فاقد فیش تعیین نام می باشند. متقاضی نامهای درخواستی خود را بر روی برگه ای
می نویسد و بعد پرونده را به کارشناس بررسی کننده پرونده تحویل می دهد کارشناس پرونده را از نظر محتویات و کامل بودن مدارک چک می کند و بعد پرونده در اختیار کاربران کامپیوتر قرار می گیرد.کاربران کامپیوتر تمام محتویات پرونده شامل مشخصات اساسنامه، شرکت نامه ، تقاضانامه و صورت جلسات را وارد سیستم می کنند بعد از آنکه محتویات مدارک وارد سیستم شد به متقاضی که در خواست داده می شود که دستیابی به محتویات پرونده در قسمت های مختلف اداری از طریق وارد کردن که درخواست امکان پذیر است. متقاضی همراه با پرونده به واحد تعیین نام مراجعه می کند و کارشناس تعیین نام پس از جستجو در کامپیوتر نام های درخواستی متقاضی را جستجو می کند. به ترتیب اولویت یکی از نام ها را برای او تعیین می کند در این قسمت کارشناس پرونده مشخص می شود و محتویات پرونده از طریق کامپیوتر برای کارشناس تأسیس ارسال می گردد و همزمان متقاضی نیز با اصل پرونده بر کارشناس مربوطه مراجعه می نماید. کارشناس تأسیس همزمان محتویات و مدارک شرکت را با توجه به نوع آن چک می کند علاوه بر آنکه منع قانونی نداشته باشد موظف است تمام محتویات پرونده را نیز در داخل سیستم چک کند. که مبادا در فعالیت شرکت و محتویات غلط املائی داشته باشد ریاست اعضاء میزان سرمایه و سهام و یا سهم شرکت با اوراق مغایرت داشته باشد. اگر ایرادات در محتویات داخل سیستم مشاهده شود کارشناس ایرادی می زند و متقاضی به کار برخورد مراجعه می کند و کارشناس تعیین نام پس از جستجو در کامپیوتر نام های در خواستی متقاضی را جستجو می کند. به ترتیب اولویت یکی از نام ها را برای او تعیین می کند در این قسمت کارشناس پرونده مشخص می شود و محتویات پرونده از طریق کامپیوتر برای کارشناس تأسیس ارسال می گردد و همزمان متقاضی نیز با اصل پرونده بر کارشناس مربوطه مراجعه می نماید. کارشناس تأسیس همزمان محتویات و مدارک شرکت را با توجه به نوع آن چک می کند علاوه بر آنکه منع قانونی نداشته باشدموظف است تمام محتویات پرونده را نیز در داخل سیستم چک کند. که مبادا در فعالیت شرکت با اوراق مغایرت داشته باشد. اگر ایرادات در محتویات داخل سیستم مشاهده شود کارشناس ایرادی می زند و متقاضی به کار برخورد مراجعه می کند که نواقص و ایرادات را رفع کند و دوباره برای کارشناسی ارسال نماید. در این قسمت است که اگر نوع شرکت سهامی خاص باشد متقاضی برای تهیه گواهی بانکی باید اقدام کند واگر سهامی عام باشد کارشناس اجازه پذیره نویسی را صادر می کند همچنین اگر موضوع فعالیت نیز احتیاج به مجوز داشته باشد توسط کارشناس استعلام صادر می شود. در غیر این صورت مراحل اداری انجام می گیرد. مراحل اداری موارد فوق منوط به تهیه مدارک و طی شدن مراحل خود را دارد.
هر گاه کارشناسی منع قانونی در پرونده ها مشاهده نکرد. آگهی تأسیس را از طریق سیستم صادر می کند؛ «قبل از مکانیزه شدن واحد تأسیس آگهی تأسیس بررسی اوراق خاص توسط کارشناس تهیه می گردید.» وآن را تأیید می کند و متقاضی را به اتاق رئیس اداره برای گرفتن امضاء راهنمایی می کند. همزمان محتویات پرونده نیز از طریق کامپیوتر برای رئیس اداره ارسال می شود. بعد از تأیید رئیس محتویات پرونده نیز از طریق سیستم برای کارشناس عودت داده می شود. کارشناس یک نسخه از تمام مدارک ثبتی را مهر نسخه اداره می زند، حق ثبت شرکت را نیز با توجه به میزان سرمایه شرکت تعیین می نماید را از طریق سیستم صحت مدارک ارسالی را تأیید به حسابداری ارسال می نماید در حسابداری حق ثبت، حق الدرج آگهی شرکت در روزنامه کثیرالانتشار اخذ می گردد و محتویات پرونده به قسمت ثبت دفاتر مراجعه نماید مدارکی را که مهر نسخه ادراه دارد را در داخل پرونده جداگانه ای همراه با آگهی تأسیس قرار دهد. و به مسئول ثبت دفاتر تحویل می دهد در این قسمت است که به شرکت شماره ثبت داده می شود. مشخصات و محتویات در دفاتر مخصوص ثبت می شود ذیل دفتر توسط فردی که مجاز به امضاء آن است امضاء می شود و آگهی تأسیس در قسمت دبیرخانه مهر و شماره می شود و یک نسخه از آگهی تأسیس به متقاضی برای درج در روزنامه رسمی داده می شود و از هر یک از مدارک یک نسخه به متقاضی داده می شود مهر اداره برای آن زده می شود و به این ترتیب شرکت به ثبت می رسد.



:: بازدید از این مطلب : 135
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



پس از تهیه و تنظیم مدارک و مستندات شرکت سهامی خاص باید در این مستندات یک نسخه از مدرکی که نشان دهنده محل فعالیت و ادرس شرکت باشد هم ارائه شود. این ملک یا می تواند ملکی باشد و یا استیجاری . حال این مکان در طول فعالیت شرکت به هر دلیل ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد. از این رو باید با طی مراحلی مشخص و قانونی شرکت در ادرس جدید به فعالیت خود بپردازد.

در بند 3 اساسنامه شرکت سهامی خاص باید دقیقا ادرس شرکت تعیین شود. همچنین در صورتیکه شرکت سهامی خاص دارای شعب و یا نمایندگی هایی هم می باشد باید ادرس این شعب و نمایندگی ها در این بند از اساسنامه ذکر شود.

تغییر ادرس شرکت هم برای دفتر مرکزی و هم برای شعب و منایندگی ها باید با اطلاع اداره ثبت شرکت ها باشد. مجمع عمومی فوق العاده مرجعی است که برای تغییر ادرس باید تصمیم گیری نمایند البته در شرایطی ممکن است سهامداران شرکت سهامی خاص با هم توافق نمایند که این وظیفه بر عهده هیئت مدیره باشد. بدین منظور باید این موضوع در همان اساسنامه تاکید و توافق شود.

برای رسمیت یافتن جلسه مجمع عمومی فوق العاده تا جایی که تصمیمات مورد تایید اداره ثبت شرکت ها و قانون تجارت باشند باید حداقل دارندگان بیش از نیمی اط سهام شرکت در این جلسه حضور داشته باشند و به تغییر ادرس رای مثبت داده باشند. در صورت عدم رسیدن به حد نصاب تعداد نفرات در مجمع عمومی جلسه باید تکرار شود ولی این بار وجود حداقل دارندگان بیش از یک سوم سهام شرکت می توانند در این خصوص رای داده و توافق نمایند. و در صورتیکه این حد نصاب در جلسه دوم هم ممکن نشود موضوع تغییر ادرس منتفی خواهد بود.

تغییر ادرس شرکت با تصویب صورتجلسه در همه صفحات و ارائه درخواست در سایت اداره ثبت شرکت ها و نهایتا ارسال اصل مدارک به اداره ثبت شرکت ها و پرداخت هزینه ها و اگهی ان در روزنامه رسمی تحقق خواهد یافت.

اگر برای تغییر ادرس نیاز باشد به شهرستان دیگر دفتر شرکت و یا شعب شرکت انتقال داده شوند در این صورت باید موضوع تغییر ادرس و صورتجلسه مروبوطه در قالب پرونده شرکت به شهرستان مورد نظر ارسال و تقاضای تغییر ادرس داده شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 148
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



بانک و موسسه اعتباری و مالی یکی از انواع شرکت هایی است که در سال های اخیر در ایران بصورت خصوصی نیز می تواند به ثبت رسیده و فعالیت کند. در ایران برای ثبت بانک و موسسات مالی و اعتباری بهترین گزینه و در اصل قانونی ترین نوع شرکت برای ثبت شرکت سهامی عام می باشد.

برای ثبت بانک و موسسات مالی و اعتباری در قالب سهامی عام ابتدا باید با مشارکت حداقل 5 نفر شرکت به ثبت برسد که بتوانند حداقل 5 میلیون ریال به عنوان سرمایه اولیه را تعهد و 35 درصد از ان را در حسابی متعلق به شرکت و به نام شرکت تادیه نمایند. ولی ثبت شرکت سهامی عام برای بانک تفاوت هایی دارد . مثلا میزان سرمایه لازم باید از طرف بانک مرکزی اعلام شود.

هر یک از این موسسین باید میزانی از سرمایه شرکت را تعهد نمایند و در اساسنامه این شرکت ها میزان سهام را با تقسیم ان به قطعات کوچکتر مشخص نموده و متناسب با اورده نقدی و غیر نقدی هر یک از سهامداران ان را در بین خود تقسیم نمایند. در این نوع شرکت ها به دلیل سرمایه ای و سهامی بودن انها هر یک از سهامداران تنها به اندازه مبلغ اسمی سهام خود در شرکت مسئولیت دارند و هیچ نیازی نیست برای جبران خسارت و بدهی های شرکت از اموال و دارایی های خود صرف کنند.

به دلیل اینکه ثبت بانک و موسسه اعتباری و مالی باید در قابل سهامی عام باشد باید اغلب سهام این شرکت به مردم واگذار شود. سهامداران بانک های خصوصی و موسسات مالی و اعتباری باید از اشخاص حقیقی ایرانی باشند و اگر از اشخاص حقوقی هستند باید مالکیت 75 درصد از دارایی های انها در اختیار اشخاص حقیقی ایرانی باشد.

برای تاسیس یک بانک و یا موسسه مالی اولین قدم و مهمترین قدم دریافت مجوز از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران می باشد. این مجوز تنها برای تشکیل پرونده ثبتی بانک و پذیره نویسی فروش سهام توسط بانک مرکزی صادر می شود. در نظر داشته باشید این مجوز به معنای تاسیس بانک و یا موسسه اعتباری تلقی نمی شود. این مجوز از الزامات مورد نیاز اداره ثبت شرکت ها برای تاسیس بانک و موسسات مالی و اعتباری است . ضمنا برای تاسیس شعب بانک نیز مجددا باید بانک مرکزی مجوز صادر نماید.

هر چند شرکت های سهامی عام در ایران سهام از نوع بی نام صادر می کنند ولی طبق مجوز بانک مرکزی و مطابق با قوانین و مقررات اداره ثبت شرکت ها سهام شرکت های سهامی عام بانکی و اعتباری باید با نام صادر شود.

تمامی اشخاص حقیقی و حقوقی داخلی ایران که شرایط لازم را داشته باشند می توانند برای ثبت بانک و موسسه مالی و اعتباری اقدام نمایند. این افراد باید تقاضایی به همراه پیش نویس اساسنامه و مدارک لازم مطابق با دستورالعمل های لازم را برای بانک مرکزی ارسال تا درخواست انها توسط کارشناسان این بانک بررسی شود و در صورت تایید مجوز بانک مرکزی صادر خواهد شد. باید در نظر داشت که هر گونه تغییر در مفاد اساسنامه حتی در زمان ثبت شرکت باید با هماهنگی و تایید بانک مرکزی باشد.

متقاضیان ثبت و تاسیس بانک و موسسات مالی و اعتباری باید دارای حسن شهرت در حوزه های مالی و حرفه ای باشند و هیچ گونه سابقه محکومیت قضایی و کیفری نداشته باشند. همچنین متقاضیان باید سابقه فعالیت به مدت حداقل 5 سال را در نظام بانکی در رزومه فعالیت خود داشته باشند . ضمن اینکه اشخاص حقوقی که سهامدار و یا شریک در سایر بانک های دولتی باشند نمی توانند در تاسیس بانک های خصوصی مشارکت نمایند.

از دیگر شرایط تاسیس بانک خصوصی در ایران این است که متقاضیان قادر به تامین و تکمیل سرمایه مورد نیاز بانک در شرایط اضطراری و در صورت عدم کفایت سرمایه بانک و همچنین در صورت زیان دهی بانک و یا موسسه مالی را داشته باشند. اعضا هیئت مدیره بانک های خصوصی و موسسات اعتباری باید از بین سهامداران الزاما انتخاب شوند و این اعضا باید در سوابق خود مهارتها و تخصص های لازم بانکداری را داشته باشند.

تمامی اعضا هیئت مدیره تنها باید در همین بانک عضویت داشته باشند و عضویت انها در سایر بانک های دولتی و خصوصی خلاف قوانین ثبت بانک ها و موسسات مالی می باشد مگر اینکه خود بانک مرکزی مجوز مشارکت برخی از انها در سایر بانک ها را به هر دلیل صادر کرده باشد.

شرکا حقوقی که خواستار مشارکت در تاسیس بانک خصوصی و موسسه اعتباری و مالی هستند باید ترازنامه و مدارک فعالیت سه سال اخیر شرکت خود را تسلیم به بانک مرکزی برای بررسی لازم بکنند.

بانک مرکزی برای تاسیس بانک جدید میزان سرمایه لازم را اعلام می کند و متقاضیان به تاسیس بانک باید بتوانند میزان اعلام شده بانک مرکزی را با فروش سهام از طریق پذیره نویسی تادیه نمایند . ضمنا هرگونه فعالیت بانکی خاص مانند فعالیت های ارزی و بین المللی تنها در بانک جدید با مجوز بانک مرکزی می باشد. همچنین هیچ موسسه مالی و اعتباری و یا بانک دولتی نمی تواند بیشتر از یک درصد از سهام بانک های خصوصی را در اختیار داشته باشد مگر اینکه بانک مرکزی مجوز ان را صادر کرده باشد.

همچنین در تاسیس بانک خصوصی و موسسات مالی و اعتباری خصوصی موارد زیر قابل ملاحظه می باشد:

سهام بانک ها و موسسات مالی و اعتباری خصوصی قابل عرضه در بورس اوراق بهادار می باشد
هدف از تاسیس بانک ها و موسسات مالی و اعتباری نباید تامین منابع مالی برای سهامداران و اشخاص خاص دیگری باشد.
سرمایه مورد نیاز برای تاسیس بانک و موسسات اعتباری نمی تواند با دریافت وام از سایر موسسات مالی و اعتباری تادیه شود
هر زمان بانک مرکزی به خلاف مدارک و مستندات ارائه شده توسط متقاضیان تاسیس بانک خصوصی واقف شود می تواند مجوز بانک را لغو و جلوی فعالیت ان را بگیرد.
بانک مرکزی در خصوص انواع سیاست های پولی و اعتباری و قوانین و مقررات دیگر در این موسسات و بانک ها به عنوان قانون گذار و متولی نظارت شناخته می شود و هر گونه ابلاغ و قانون بانکی مصوب بانک مرکزی باید توسط این بانک ها و موسسات اجرایی شود.
ثبت بانک و موسسه اعتباری و مالی از مهم ترین و مشکل ترین نوع شرکت های خصوصی در ایران می باشد که قوانین و مقررات خاص و منحصر به فرد خود را دارد و باید دقیقا مطابق با الگو های بانک مرکزی و قوانین اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد. هر گونه تغییر و حرکتی در این موسسات و بانک ها با سیاست های بانک مرکزی باید همسو بوده و مجوز لازم را از این بانک باید دریافت نموده باشید.

 



:: بازدید از این مطلب : 152
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()